| Distorted Human |

رنجِ ما را که توان برد به یک گوشهٔ چشم؟ #حافظ @DistortedHuman

کاش دلتنگی نیز نام کوچکی می‌داشت تا به جانش می‌خواندی: نام کوچکی تا به مهر آوازش می‌دادی همچون مرگ که نام کوچک زندگی‌ست. #احمد_شاملو @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

«ألديكِ طريقةٌ لأحبكِ أكثر؟» «راهی سراغ داری تا بیشتر دوستت بدارم؟» ‏#يامن_نوبانی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

پرندگان را دوست دارم همین طور گربه‌ها را مخصوصا زمانی که روی پیانو می‌خوابند جنگل‌ها را دوست دارم همین‌طور رودخانه‌ها را مخصوصا زمانی که ماه مثل دلفینی در آن‌ها شنا می‌کند باید بگویم خیلی چیزها را دوست دارم حال آن‌که می‌توانم دوست‌شان هم نداشته باشم چرا که زیاد مهم نیستند اما می‌ میرم اگر تو را دوست نداشته باشم ! #رسول_یونان @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

‌ وفا به قیمت جان هم نمی‌شود پیدا فغان که هیچ متاعی به این گرانی نیست..! #شهریار @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

خموش و گوشه نشینم، مگر نگاه توام؟ لطیف و زودگریزی، مگر خیال منی؟ #سیمین_بهبهانی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

پاییز را من شروع کردم زمستان را تو... عشق و جدایی دو فصل به هم پیوسته‌اند غمگین نیستم از ناملایمات زمین از این آبی مدور که ما را دور خودمان چرخاند روزی دوران تبعید سر می‌رسد نگهبان وسایل شخصی‌مان را تحویل می‌دهد بالهایمان را از فرشتگان روی شانه پس می‌گیریم و به آسمان باز می‌گردیم. #جواد_گنجعلی @javadganjali1

تاریکی به رسم خود آدم را محو می‌کند به‌رسم خود از یادت می‌‌برد. برای گذشتن از این تاریکی است آتش بر تن کرده‌ام امشب به‌سوی تو بال می‌‌زنم به تو دل باختم سرباز تنها به تفنگش پناه می‌‌برد یادت پرچم میهن است وقتی وطنی ندارم. #شمس_لنگرودی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

گفته بودی که چرا محو تماشای منی آن‌چنان مات که یک‌دم مژه بر هم نزنی مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی #فریدون_مشیری @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

آنچه من می‌بینم ماندنِ دریاست رستن و از نو رستن باغ است کشش شب به سوی روز است گذرا بودن موج و گل و شبنم نیست. گرچه ما می‌گذریم، راه می‌ماند. غم نیست. #اسماعیل_خویی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

کاش اسبی بودم ولی سوارم عاشق بود کاش آیینه‌ای بودم ولی به دیوار اتاق زنی زیبا آویخته بودم کاش گل سرخی بودم ولی در روز عشاق به دختری هدیه‌ام می دادند کاش قرص نانی بودم ولی بر سفره ی زنی گرسنه. کاش رودی بودم ولی از وطنم کردستان می‌گذشتم کاش بی هیچ شرطی برای آخرین بار تو را در آغوش می‌کشیدم وُ آنگاه جان می‌سپردم #شیرکو_بیکس @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

پس از دشواری آسانیست ناچار ولیکن آدمی را صبر باید #سعدی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

عاشقان به طعنه روز جمعه را صدا می‌کنند صدای عاشقان رامی‌شنوم در انتهای کوچه‌ی بن‌بست به عاشقان می‌رسم مهمانان در هنگام خداحافظی می‌گویند: عاشقان در یک غروب آدینه به خواب رفتند هنوز کسی آن‌ها را بیدار نکرده است. چهره‌ام را در آینه دفن می‌کنم امروز جمعه است. #احمدرضا_احمدی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

کاش مثل فیلم‌های مسخره مثل قاتلی که به محل جنایت باز می‌گردد عذاب وجدان بگیری به سراغم بیایی ببینی نبودنت چه به روز من آورده #جواد_گنجعلی @javadganjali1 #هنرهشتم‌آشفتگی‌های‌شاعرانه ✅داروگ‌ مجلهء شعر و سینمای شاعرانه✅

این مردمان به نِفاقْ خوش‌دل می‌شوند، و به راستی غمگین می‌شوند. او را گفتم: "تو مرد بزرگی، و در عصرْ یگانه‌یی." خوش‌دل شُد و دست من گرفت و گفت: "مُشتاق بودم و مُقَصِّر بودم". و پارسال به او راستی گفتم، خَصْمِ من شُد و دشمن شُد. عجب نیست این؟ با مردمانْ به نفاق می‌باید زیست، تا در میان ایشان با خوشی باشی. همین که راستی آغاز کردی، به کوه و بیابان برون می‌باید رفت. که میان خَلْق راه نیست. #شمس_تبریزی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

این مردمان به نِفاقْ خوش‌دل می‌شوند، و به راستی غمگین می‌شوند. او را گفتم: "تو مرد بزرگی، و در عصرْ یگانه‌یی." خوش‌دل شُد و دست من گرفت و گفت: "مُشتاق بودم و مُقَصِّر بودم". و پارسال به او راستی گفتم، خَصْمِ من شُد و دشمن شُد. عجب نیست این؟ با مردمانْ به نفاق می‌باید زیست، تا در میان ایشان با خوشی باشی. همین که راستی آغاز کردی، به کوه و بیابان برون می‌باید رفت. که میان خَلْق راه نیست. #شمس_تبریزی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

همسایه کناری‌ام غمگینم می‌کند. زن و شوهر صبحِ زود بیدار می‌شوند، سرِ کار می‌روند، عصر باز می‌گردند. یک پسر و دختر بچه دارند. ساعتِ نُه شب، همه چراغ‌های خانه خاموش است. صبحِ فردا نیز، زود بیدار می‌شوند، سرِ کار می‌روند، عصر باز می‌گردند، ساعتِ نه، خاموشی. همسایه کناری‌ام، غمگینم می‌کند. آدم‌های خوبی هستند، دوستشان دارم. اما حس می‌کنم در حال غرق شدنند، و من نمی‌توانم کمکشان کنم. گذرانِ زندگی می‌کنند. بی‌خانمان نیستند. اما بهای گزافی می‌پردازند. گاهی در میانه روز، به خانه‌شان می‌نگرم، و خانه نگاهم می‌کند. خانه، می‌گرید. می‌توانم حس کنم. ‌ ‌ #چارلز_بوکفسکی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

تو را چنان دوست دارم که در آغوشم نیستی اما بوی تنت را نفس می‌کشم. صدای تو در گوشم زمزمه‌ی زندگی‌ست، حتی وقتی سکوت کرده‌ای… و چشم‌هایت… همان‌جاست که شعرهایم خانه دارند. -نامهٔ #پابلو_نرودا به ماتیلده اوروتیا @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

آدم‌ها گاهی اوقات گریه می‌کنند نه به خاطر اینکه ضعیف هستند بلکه به این خاطر که برای مدت طولانی قوی بوده‌اند. #هرتا_مولر @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

و با این همه ما به این جهان نیامده‌ایم که به آسانی بمیریم آن هم در سپیده‌دمی که بوی لیمو می‌آید. #یانیس_ریتسوس @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷