ＥＵＴＨＡＮＡＳ

- پیکسی کوشولوووو ؟ + بله مامی !

امشب؛ همراهِ بچه های نایس شرکت، به همین زیبایی ..

وقتی دبستانی بودم، تورهای موزه گردی و گالری گردی میرفتیم .. اولین بار توی زندگیم یه روز که رفته بودیم مرکز فرهنگی هنری صبا، دلم خاست درآینده نقاش بشم .. اون روز طراحی های بزرگمهر حسین پور رو روی دیوار دیدم و این رویا رو توی ذهنم ثبت کردم .. من نقاش نشدم علیرغم استعداد ذاتی ک توی طراحی و نقاشی دارم .. ولی عاشق نقاشی هستم .. از یه تایمی دیگه کاراشو دوس نداشتم ولی .. این تابلو از آخرین آثار بزرگمهر حسین پوره .. که یه جورایی اتوپرتره هستش .. که دوسش داشتم ..

آخرین تصویربرداری ناسا از ژوپیتر، سیاره مورد علاقه دوران کودکیم ..

اینجا .. بر خیابون فرشته .. تا حدودی سالهاست وقتی از مقابلش رد میشم، تنها مکانی از این دنیاست که بعد از دیزنی لند، دوست داشتم متلق به من بود .. رستوران کیلت که سالها تعطیل بود و مامی م همیشه ازش خاطرات قشنگی تعریف میکرد .. وقتی امسال توسط جرج پسر صاحب رستوران دوباره افتتاح شده، مامی م انگار یه شور تازه جوانی توی وجودش زنده شده .. شاید یادِ یک عشق قدیمی .. ک البته اگه هم واقن وجود داشته باشه، من ازش کاملن بی اطلاعم .. ولی هرچی ک هست اشتیاق جدیدی رو داره تجربه میکنه و من خیلی خوشحالم .. یه رستوران قدیمی با تم اسکاتلندی و ساختمان زیبا و ماشین های کلکسیونی صاحبش .. ناچارن دنیای جذابی رو سر راهم ایجاد کرده .. کاش همیشه و هر روز ناچارن دچار یک حجم متوسط از زیبایی میشدم ...

وقتی بلخره بعد از دو سال، پیکسی رو شکست میدی و با ذهن آروم توی تخت خودت و کنار عروسک مورد علاقه ت میخابی .. پیروزی شیرینت مبارکت باشه گولوبولِ کوچک ..

من اومدم 🚶🏼‍♀

درصد عظیمی از حس پوچی و فنا

کشتی تسئوس پلوتارک ویتگنشتاین هراکلیتوس اینارو به چت جیبتی بگین تا حسابی درگیرتون کنه ..