PENELOPA

I'm really getting used to not talking to nobody all day.

مث اینکه تنهایی مو پایون نهٔ ره . .

تاریکم …فردا سراغ من بیا . . .

هیاهویی‌‌ست در من پاهایم بی‌قرار رفتن‌اند؛ خسته‌ام از سنگ و آجر و قژ و قژ چرخ‌های واگن لب‌تشنه‌ی ساحل دریا ام؛ مرز خشکی آن‌جا که اطلس پیر و سرکش یک‌سر بر شن‌های ساحل بانگ می‌زند. ▪️ خواهم‌گریخت روزی از همهمه‌ی خیابان‌ها به آن‌جا که بادبان ِافراشته بر دکل با تکان‌های مدام ِِطناب به‌این سو و آن سو می‌‌‌رود. به ساحلی طوفانی؛ بندری پر تلاطم که قایق‌ها و کشتی‌های بادی در گذرند روزی به دیدار جزر و مد خواهم‌رفت. و پیش از هر کار به غریو دریا گوش خواهم سپرد در مخفی‌گاه گوکی‌ها همهمه‌ی پرندگان و فرورفتن ِآب در کناره‌ی زنگار بسته‌ی بدنه‌ی کشتی‌ها، و آواز چرخ لنگر کشتی‌های فرتوت و آن‌گاه است که تازه احساس می‌کنم آنجا هستم یا جایی در آن نزدیکی. ▪️ رنجورم از سنگ و آجر و قلبم در اشتیاق آن سبز آرام است، دریای پرتلاطم ، قلمرو موبی‌دیک؛ سرانجام خواهم رفت و خواهم گریخت از طنین نعره‌ی چرخ‌ها، چرا که هیاهویی‌ست در من و پاهایم بی قرار رفتن‌اند. • #جان_میسفیلد هنگامه هویدا

My anger is a reflection of how hurt I am. Understand that.

دارم فکر می‌کنم چه خوب است پیدا کردن کسی که زورش به بی حوصلگی ما برسد... -عباس کیارستمی