PENELOPA

وارطان بهار، خنده زد و ارغوان شکفت در خانه، زیر پنجره، گل داد یاس پیر دست از گمان بدار با مرگ نحس پنجه میفکن بودن به از نبود شدن خاصه در بهار… وارطان سخن نگفت. سرافراز، دندان خشم بر جگر خسته بست و رفت… وارطان سخن بگو مرغ سکوت، جوجه مرگی فجیع را در آشیان به بیضه نشسته‌ست وارطان سخن نگفت؛ چو خورشید از تیرگی درآمد و در خون نشست و رفت… وارطان سخن نگفت وارطان ستاره بود یک دم در این ظلام درخشید و جست و رفت… وارطان سخن نگفت وارطان بنفشه بود، گل داد و مژده داد: «زمستان شکست» و رفت… احمد شاملو - زندان قصر ۱۳۳۳

هیچ کس آن بیرون ذهن شما را نمی خواند. هیچ کس دیگری قرار نیست که به حمایت پشت شما در بیاید. اِشکال از آنها نیست که شما کاری را انجام نمی دهید. از آنها شکایت نکنید. آنها را مورد ملامت قرار ندهید.  هر یک از ما باید پشت خودمان باشیم. پس اولین قدم آنست که شکوه و گلایه را کنار بگذارید و تنها به جلو حرکت کنید. مسئولیت آنچه که می خواهید تغییر دهید و آنچه که نمی خواهید تغییر دهید بپذیرید. برگرفته از هفت درس اقتدار، کلیر گرین

از در درآمدی و من از خود به در شدم گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست صاحب خبر بیامد و من بی‌خبر شدم چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب مهرم به جان رسید و به عیوق بر شدم گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق ساکن شود بدیدم و مشتاق‌تر شدم دستم نداد قوت رفتن به پیش یار چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت کاول نظر به دیدن او دیده‌ور شدم بیزارم از وفای تو یک روز و یک زمان مجموع اگر نشستم و خرسند اگر شدم او را خود التفات نبودش به صید من من خویشتن اسیر کمند نظر شدم گویند روی سرخ تو سعدی چه زرد کرد اکسیر عشق بر مسم افتاد و زر شدم #سعدی