𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅 𝑻𝒉𝒊𝒏𝒈𝒔 ׁ֪ 

یه‌سری خاطرات هست که آدم خجالت می‌کشه حتی تو خلوت خودش مرورشون کنه چون از خودش خجالت میکشه؛ از حماقت زیاد، از خریت بی‌انتها، از اهمیت دادن به آدم‌های بی لیاقت...

بعضی آدما ی کارایی میکنن که نه ازشون ناراحت میشی نه ازشون متنفر میشی فقط با خودت میگی؛ «چرا تا الان فکر میکردم این با همه آدما فرق داره» واقعا چرا؟!

‏تلخ ترین قسمتش اونجاییه که آینده داره از زندگی هامون پاک میشه.

☕

Oh heavens, I love tea. Tired? Tea. Upset? Tea. Bored? Tea. No ideas? Tea. War? Absolutely tea.

تو فقط اجازه داری فصل هایی از کتاب زندگی یک انسان رو بخونی که خودش خواسته بهت نشون بده ، پس هیچوقت فکر نکن کامل میشناسیش یا میدونی چه کار هایی ازش برمیاد.

قهوه‌م مزه‌ی بهشت میده.

“Before tea, I hate people, after tea, I feel good about hating people.”

“When they say 'reading is boring', but they’ve clearly never stayed up until 2am just to read one more chapter and completely mess up their sleep schedule.”

“Texting is understandable, but what if we went for a late night walk after the rain and just talked about life for hours?”

“We wait for something. We hope, we lose hope, we move closer to death, and finally we die. What a pathetic life.” The Sacrifice, Andrei Tarkovsky

Maybe being alive is just finding little reasons to stay curious.