𝐒𝐢𝐥𝐞𝐧𝐭 𝐕𝐨𝐢𝐝
Відкрити в Telegram
@Moon_R00 • 𝟎𝟓.𝟎𝟓.𝟎𝟓🖤🦢 • 𝐀 𝐩𝐢𝐞𝐜𝐞 𝐨𝐟 𝐦𝐲 𝐡𝐞𝐚𝐫𝐭 𝐢𝐬 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐚𝐯𝐞𝐧🖤🪽 • 𝐅𝐚𝐫𝐳𝐚𝐧𝐝𝐞 𝐈𝐫𝐚𝐧 𝐕𝐚 𝐉𝐚𝐧 𝐅𝐚𝐝𝐚𝐲𝐞 𝐌𝐢𝐡𝐚𝐧🖤🕊️
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
844
Підписники
-724 години
-637 днів
-24830 днів
Архів дописів
843
اون شب اگه با اون حال، دشمنمم منو میدید بغلم میکرد؛ ولی تو ولم کردی به حال خودم
03 серп, 09:48
843
ولی من دلم برات تنگ میشه ،هیچوقت یادم نمیره فلاکس چایی میوردی به کل کلاس چایی میدادی تازه کیک خوشمزه هم برامون میوردی😭
03 серп, 04:17
843
زندگی هیچوقت طبق میل ادم پیش نمیره...
ولی تو سه سال دبیرستان آدمای خوب زیادیو دیدم دوستی های قشنگیو تجربه کردم،رفیق های خوبی پیدا کردم،هرموقع کم اوردم و ناراحت بودم چندتا اسکل بودن که دلم بهشون خوش بود میبینمشون خوشحال میشم🥲💙
هیچوقت یادم نمیره «مترو گردی هامون ،خنده های سر صبحمون تو مترو،ساندویچ درست کردنامون تو مدرسه و پیچوندن کلاسای تخصصی،پاسور بازی کردن وبگا رفتن و تعهد دادنمون،اسپیکر اوردن و رقصیدن تو کلاس،مافیا بازی کردنامون دور هم،چاییی خوردنامون باهمدیگه،آب بازی کردنامون تو مدرسه،تقلب هامون،امتحانایی که سفید دادیم،جامدادی پرت کردنامون،خوابیدنمون سر کلاس،گیریم کردنمون تو نمازخونه،با لباس عربی رقصیدنمون تو مدرسه،اون ساندویچ کثیفایی که میخوردیم،فرینازی که پنج دقیقه به امتحان کل کتابو برامون میگفت و 20میشدیم،فرارکردنمون از مدرسه، اون روزی که من و انوشه رفتیم پیش کسی که الان دیگه نیستش«روحش شاد🖤»....
روزای سختیو کنارتون با خوشحالی گذروندم،مرسی از همتون دیگه هیچوقت هیچکدوممون این چیزارو تجربه نمیکنیم...
ولی ممنونم ازتون بخاطر اینکه دوست و همکلاسی های خوبی بودین،امیدوارم اگه یه روزی دوباره دور هم جمع شدیم از موفقیت هاتون برام بگید💞🐾
|05.5.12|
03 серп, 04:15
843
Repost from N/a
دوازده سال از زندگیمان در همین راهروها، همین کلاسها و کنار همین آدمها گذشت. روزهایی که آنقدر عادی به نظر میرسیدند که هیچوقت فکر نمیکردیم روزی برای داشتن دوبارهشان دلتنگ شویم.
امروز که به آخر این مسیر رسیدهایم، بیشتر از هر چیزی میفهمیم که هیچچیز همیشگی نیست. آدمها آمدهاند تا بخشی از داستان زندگیمان باشند؛ بعضی برای مدت کوتاه، بعضی برای سالها… اما بالاخره روزی میرسد که هر کسی مسیر خودش را انتخاب میکند و میرود.
شاید از فردا دیگر هر صبح همدیگر را نبینیم، دیگر زنگ تفریحی نباشد که کنار هم بخندیم، دیگر آخر کلاس منتظر هم نمانیم یا بیدلیل عکس نگیریم. شاید هر کداممان در شهری، دانشگاهی یا دنیایی متفاوت ادامهی زندگیمان را بسازیم. اما هیچ فاصلهای نمیتواند خاطرهی دوازده سال با هم بزرگ شدن را از بین ببرد.
بعضی آدمها قرار نیست تا آخر راه کنارمان بمانند؛ اما همین که زمانی بخشی از روزها، خندهها، اشکها و خاطرههایمان بودهاند، کافیست تا همیشه گوشهای از قلبمان به نامشان بماند.
و حالا..
آخرین صفحهی این فصل را میبندیم؛ نه با ناراحتی، بلکه با قدردانی از تمام لحظههایی که ساختندمان، از تمام آدمهایی که روزی کنارمان بودند، و با این امید که هر جا میرویم، تکهای از این دوازده سال را همیشه با خودمان حمل کنیم.
خداحافظ، زیباترین فصلِ
کودکی و نوجوانیمان🤍🥲
پایان یک فصل، آغاز هزاران مسیر تازه
03 серп, 04:02
02 вер, ~10:26
843
مساله اینجاست که ، من کلی منتظر این روز بودم
تموم عمرو
و فکر میکردم فرق داره :)
03 серп, 03:12
843
لطفا اگه من مردم بدونین با میل و رضایت درونی بوده و اصلا برام ناراحت نباشین🧘🏻♀️
02 серп, 12:29
843
همیشه به این فکر میکردم که وقتی مردم چجوری قراره بفهمی و باهاش کنار بیای...
ولی خودت زودتر من رفتی:))
02 серп, 01:22
843
واقعا نیازمندم یه نفرم که شده درکم کنه، این حجم از درک نکردنو نمیتونم هندل کنم
31 лип, 05:41
