SoundEH | ساند ای اچ

من از هدر رفتن جوونیم بیزارم، اینکه چشم روی هم میزارم میبینم بزرگ و بزرگ‌تر شدم ولی عملا هیچ دستاورد چشمگیری نداشتم، نه پیشربت کاری، نه پس اندازی، نه سفر و خاطره‌های خوبی، نه عشقی، تازه به هیچ کدوم از آرزوهام هم نرسیدم و برعکس چیزهایی تجربه کردم که اصلا دوست نداشتم زندگیشون کنم.

وقتی آدم از دست یک نفر خیلی ناراحت میشه یا قلبش میشکنه، هیچ کس به جز همون یک نفر نمیتونه حالش رو خوب کنه و باعث شه دوباره مثل روز اول بخنده، هر چقدر هم دورش پر باشه، هرچقدر هم دوست‌ها و رفیق‌هاش یا آدم‌های جدید توی زندگیش بیان و برای بهتر شدنش تلاش کنن، فایده‌ای نداره فوقش اون آدم تظاهر به فراموشی و خوشحالی میکنه که اطرافیانش از تلاش‌هاشون ناامید و دلخور نشن، شاید بخاطر همینه که خیلی از آدم‌ها توی دنیا برای مدت طولانی غمگین موندن، انگار یکی توی گذشته اون‌ها رو قفل کرده و کلیدش رو با خودش برده یه جای دور و دیگه‌ام برنگشته.