موزه ملی حیات وحش

#ایران_ایران_ایران

✒️ متن #شعر #زوزه: اگر این در به دری مشکل هر روزه نبود و شب بیشه اسیر سگ دریوزه نبود گرگ‌ها هم سر فرصت به چرا می‌رفتند و دگر خون کسی گردن این پوزه نبود انقراضی که نکردیم در این فصل خزان استنادش فقط این خشم و غم و زوزه نبود و از این جنگل اگر جان به سلامت نبرید مشکل ماست مگر جنگ بقا موزه نبود؟ رمضان هم که رسیدید بدان سمت غراب همگی در سفر مرگ و کسی روزه نبود #غراب_طهرانی

#زوزه شاعر: #غراب_طهرانی

✒️ متن #شعر #هار: هان؟ چه شد لال نماندید و چنین هار شدید؟ بینمان میله کشیدند جگردار شدید؟! چرک زخمید و همین تلخی لبخند شما خود گواه است چه کردید که ناچار شدید مزد دستید که از بخت بدش بی‌نمک است ببر بنگال! ولی زود گرفتار شدید بی‌نظیرید و دلیرید و چنین با جنمید حیف شد روضه بخوانید که لاکار شدید ابر و باد و مه و خورشید به فرمان شما ما نبودیم شما گرمی بازار شدید حال و روزید که افتاده به این وضع مدام! گمرهانید ولی شمع شب تار شدید «این چنین بود که برف آمد و جنگل یخ بست» این چنین شد که به این معرکه وادار شدید جنگ جنگ است و مسلط به مردد غالب جنگ جنگ است اگر خسته اگر زار شدید ما سکوتیم و صبوریم ولی جان سختیم ما همانیم که از قبل خبردار شدید سور امروز شما درد و پریشانی ماست سوگ فردای من این است عزادار شدید چارده قرن گذشته‌ست ز انکار علی تازگی سینه‌زن حیدر کرار شدید؟! چارده قرن گذشته‌ست ز انکار علی چارده قرن گذشته‌ست که انکار شدید! داغ عشقی به جگر دارم از آن زخم عزیز ما غرابیم و شما بلبل دادار شدید #غراب_طهرانی

#هار شاعر: #غراب_طهرانی

✒️ متن #شعر #آلوده: شهد آغشته به سم ، قصه به من آلوده شهر آبستن خون، دست و کفن آلوده آی دوزخ‌سفران! این همه تعجیل چرا؟ چرک زخم آمده این بار دهن‌آلوده جرعه‌ای آب بنوشید دمی تازه کنید عید قربان شده از بخت شمن آلوده نان و دندان که خیال است ولی تا وقتی خون تازه نکند دشت و دمن آلوده حیف این بزم شراب است اگر من نکنم حرمت باده‌گساران به دهن آلوده شاعر و شیخ و شمن شعله‌ی شوریده‌دلان شد از این منفعلان شعر و سخن آلوده گردباد است که می‌توفد و پا می‌گیرد نشنیدید شده باغ عدن آلوده؟ رعد و برق است اگر چرت شما پاره شود باد و باران شده با خون بدن آلوده دیو شد عاقبت رستم افسانه‌ی ما گند پاشید به این شعر خفن آلوده تازه این اول قصه‌ست الا عیاران مرد و مردی شود از غیرت زن آلوده آن که می‌گفت فلانی خر دجال شده گو بماند به همین درد و محن آلوده پایتختیم در آن کشور کم‌آبی‌ها کمتر از آن که شود نام وطن آلوده شعر آغشته به شر، شین به شرر آلوده نفس تلخ غراب است نه من آلوده #غراب_طهرانی

#آلوده شاعر: #غراب_طهرانی

✒️ متن #شعر #باده‌کشان: ای باده‌کشانِ در میخانه، علیٌ خیزید که شد موسم پیمانه، علیٌ رندانه و با همّت مردانه، علیٌ آرید از آن باده مستانه، علیٌ نوشید به یادِ رخِ جانانه، علیٌ خود پیرِ مغان هست، بر این مسئله شاهد ما را نَبُوَد کار، ابا مُفتی و زاهد نی منکر شرعیم و نه محکوم عقاید نی اهل خرابات و نه از اهل مساجد مائیم مقیمِ در میخانه، علیٌ از روزِ ازل، دُردکش پیرِ مغانیم جز پیر مغان، خوب و بدِ دهر ندانیم صوفِی قلندر وَش بی‌نام و نشانیم درسی به جز از درسِ غم عشق ندانیم آسوده ز خویشیم و ز بیگانه، علیٌ از روز ازل، حُبّ علی در دلِ ما شد دل واله و شیدای علی، شیر خدا شد مبهوتِ جمالش شد و مشتاقِ لقا شد از عشق علی، تن به سرِ دارِ فنا شد مردانه و با حالت مستانه، علی حُبّ علی اندر دل و جانم شده محبوس زینگونه مرا طبع بشد منشأ و مأنوس ساقی تو بده باده، مخور حسرت و افسوس تا دور نمائیم ز تن خرقه سالوس گیریم به کف ساغر جانانه، علیٌ ساقی من آواره ملامت‌کش و بدنام زاهد به خیالاتِ جنان، با طمعِ خام حاجی به بَرَش بهرِ طوافِ حرم احرام او در طلب خانه ندارد دگر آرام من محوِ رخِ صاحب آن خانه، علیٌ #مقدس_فانی

#باده‌کشان شاعر: #مقدس_فانی