𝑳𝑼𝑵𝑨 𝑾𝑯𝑰𝑺𝑷𝑬𝑹

زندگی‌اش یک سوگواری دائمی برای آرزوهای از دست‌رفته‌اش بود.

در آغوشم بگیر و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه ها میبینمش.

-داستایوفسکی

تو اون شب بن بست ...

«موهایت بارانِ من، کفِ دستانت بالین من، بازویت پلِ من، چشمانت دریایِ من، انتظارت عمرِ من، حضورت تولّدِ من و نبودنت ‌از دست رفتنم بود...»

"از میان نامه‌ی غسان کنفانی به غادة‌السمان"

خنده بر لب میزنم تا کس نداند درد من ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت.

هیچکس مسئول تنهاییِ ما نیست! در درون ما تنهایی به ذات وجود دارد، آدم‌ها با جدا شدن از ما، ما را دعوت به دیدن درونمان میکنند؛ تنها شدن‌ها ما را نمیکشند، رفتن آدم‌ها فقط تنهایی را به رو‌ی‌مان می‌آورد. اگر انسان‌ها ظرفیت تحمل تنهایی را نداشتند هیچوقت به وجود نمی‌آمدند، برای در غم گیر کردن و تلاش نکردنمان به دنبال مقصر نگردیم ، آدم‌ها مقصر نیستند؛ آدم‌ها نشانه‌هایی برای کشف کردن اقیانوس‌هایی از تنهایی، اندوه، رشد، عشق، تلاش و امید هستند؛ آدم‌ها معجزه هستند، معجزه‌هایی دردناک که موقتاً در اختیار ما هستند تا تمرین دل نبستن کنیم.

-

اگر محتوای چنلو دوست ندارین یا من وایب خوبی بهتون نمیدم و رو مخ هستم راحت میتونید لفت بدید، کسیو مجبور نمیکنم بمونه اینجا🎀

You know where you are..

حرف از ترک کردن بدترین دردیه که یه نفر میتونه بکشه

-

زندگی مثل یه مهمونی بود که دعوت نشدم، ولی حالا که گیر افتادم باید تا آخرش بشینم.

انتظار آدم را پیر میکند🚶‍♀️

وقتی آدمیزاد بیشتر از یه تایمی بغل نشه، پژمرده و تاریک و گرفته میشه.

-

وقتی مراقب حرفات نباشی؛ یکی تا صبح نمی‌خوابه، یکی دلش می‌شکنه، یکی اعتمادشو از دست میده، و یکی شاید هرگز مثل قبل نشه.

گفت: چگونه ای؟ گفتم: در من امیدی بسیار همراه با نَمی اَشک کَمی رنج و بی حوصلگی پیدا می‌شود.

با اینکه قلبم پاک بود ولی مثل یک موجود اضافی باهام رفتار شد و من اینو هیچوقت یادم نمیره ...

؛)