شآید آبیٰ
Відкрити в Telegram
انتهایِ‌خیابآنِ نهم‌بهمن ؛ شروع دوباره‌یِ من و او. شاید عشق همین باشد، تکرار یک نفر برای همیشه 🤍. من؛ @imzeinabpvbot
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
320
Підписники
-224 години
+167 днів
+8830 днів
Архів дописів
320
سهمِ من از بعضی روزها، اتاقی ساکت است و ذهنی که لحظه‌ای دست از حرف زدن برنمی‌دارد. نه کسی از آشوبِ درونم خبر دارد، نه خودم راهی برای خاموش کردنش پیدا می‌کنم. عجیب است؛ گاهی آدم در خلوتِ خودش هم احساسِ غریبگی می‌کند. «زی»
320
گاهی تنهایی از جایی شروع میشود که می‌فهمی هیچ‌کس قرار نیست حالِ واقعی‌ات را بفهمد. آدم‌ها هستند، صداها هستند، رفت‌وآمدها ادامه دارند؛ اما تو در تمامِ این شلوغی، جایی دور از همه نشسته‌ای و با غمی زندگی می‌کنی که هیچ‌کس سهمی از آن ندارد. «زی»
320
این همه حرف در دلم مانده و هیچ‌کدام راهی به بیرون پیدا نمی‌کنند. آدم‌هایی هستند که دلم می‌خواهد از تمامِ رنجم برایشان بگویم، اما چه فایده؟ وقتی حتی فهمیدنِ دردِ یک نفر هم برای بعضی‌ها زیادی زحمت دارد. پس سکوت می‌کنم و بغض‌هایم را به شب می‌سپارم. «زی»
320
Repost from مَه‍دیس.
‹☕ مجموعه فولدرای پاییزی ྀི𓈒 ݁⋆ ›
1 یکی رو برای روزای بارونی نگه دار..
2 یکی برای شب‌های طولانی،
3 یکی برای وقتایی که دنبال یه چیز تازه‌ای،
⋆˖"سه تا فولدر مختلف ، انتخاب با تو!" 𝆹𝅥𝇃𝇂𝇄
320
خسته‌ام؛ از این‌همه صبر کردنی که به رسیدن ختم نمی‌شود، از آرزوهایی که همیشه جایی میانِ خواستن و نشدن جا می‌مانند، از انتظارهایی که پایان ندارند و روزهایی که جز تکرارِ اندوه چیزی برایم نمی‌آورند. خسته‌ام از تنها بودن، از غمگین بودن، از تظاهر به اینکه هنوز می‌توانم ادامه بدهم. از بس زخم خورده‌ام و نادیده گرفته‌ام، دیگر حتی نمی‌دانم کدام قسمتِ وجودم بیشتر درد می‌کند. انگار زندگی مدام چیزی را از من می‌گیرد و من هر بار باید با دست‌های خالی، خودم را از نو جمع کنم. دیگر چه‌قدر باید صبر کنم؟ چه‌قدر باید نرسم، نشود و دلم را به فردایی بسپارم که هیچ شباهتی به آرزوهایم ندارد؟ «زی»
