Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку

Psy Club|کنکور ارشد روانشناسی

Відкрити в Telegram

روایت‌ها، نگاه‌ها و مسیر ارشد روانشناسی https://t.me/psyclub_ir/52 لینک گروه☕: https://t.me/psyclubtalks ارتباط💌: @psyclubtalk

Країна не вказанаКатегорія не вказана

595

Підписники

-224 години

-77 днів

+3230 днів

448

Перегляди допису

Немає даних24 години

Немає даних48 годин

75.42%

Коефіцієнт залучення

Немає даних

Дописів на день

Ads index

Завантажуємо дані

Схожі канали

Немає даних

Виникли проблеми? Будь ласка, оновіть сторінку або зверніться до нашого support-менеджера.

Хмара тегів

Немає даних

Виникли проблеми? Будь ласка, оновіть сторінку або зверніться до нашого support-менеджера.

Вхідні та вихідні згадування

---

Залучення підписників

листопад '26лист '26

листопад '26

в 0 каналах

жовтень '26

+78

в 1 каналах

Get PRO

вересень '26

+77

в 1 каналах

Get PRO

серпень '26

+534

в 2 каналах

Дата	Залучення підписників	Згадування	Канали
08 листопада	+1
07 листопада	0
06 листопада	0
05 листопада	+1
04 листопада	0
03 листопада	0
02 листопада	0
01 листопада	0

Дописи каналу

طبق تمامی قوانین ایروداینامیک، زنبور عسل نمی‌تواند پرواز کند. چون اندازه بالش با بدنش هم‌خوانی ندارد. اما با نادیده گرفتن این قوانین، زنبور عسل همچنان پرواز می‌کند.

2	من در مسیر کنکور ارشد روانشناسی یاد گرفتم که یا از توانایی هات استفاده میکنی و یا اونها را از دست می‌دی... یاد گرفتم مغز حتی بعد از سالها دوری از درس می‌تونه به خوبی سال‌های دبیرستان کار کنه ... نگاهم به دنیا بعد از دیدن پیچیدگی های مغز خودم خیلی تغییر کرد... یادمه روزهایی بود توی زندگیم که از فرط احساس پوچی و ناامیدی میخواستم خودکشی کنم... اما بعد صدایی در درونم گفت صبر کن و ببین چقدر رشد میکنی... حالا که همه رویکردها رو میشناسم، حالا که میفهمم تقریبا همشون به زبان های مختلف یک حرف رو میزنن، احساس میکنم یه پازل بزرگ برام حل شده... وقتی با رویکرد راجرز آشنا شدم، وقتی یادگرفتم به خودم به شکل یک گیاه نگاه کنم که همه حکمت ها از قبل توی دانه اش وجود داره، و نیازی نداره خودش رو عوض کنه، کافیه کسی پا روی این گیاه نذاره تا خودش راهش رو پیدا کنه و رشد کنه‌... میدونید اون موقع نگاهم به خودم خیلی تغییر کرد... دست از سرزنش خودم برداشتم.... و پذیرفتم که من همین حالا هم در انتهای شکوه خودم بوده ام... همون طور که یک بذر در زیر خاک در انتهای شکوه خودش هست... بذر توی تاریکی ممکنه فکر کنه که دفن شده... اما کافیه دوام بیاره تا جوانه بزنه ونور خورشید رو ببینه ... الان فارغ از اینکه چه دانشگاهی قبول بشم، برای این ورژن از خودم که دوام آورد و خودکشی نکرد خیلی احترام قائلم... حتی اگه جامعه منو لگد کرد، با سهمیه، با رانت، با اختلاس... من دوام میارم و من یکی از همون گیاه هایی هستم که ریشه هام توی زمین بزرگ خداست ...	452
3	منِ ۳۵ساله در مسیر کنکور ارشد روان‌شناسی این رو یاد گرفتم که... گاهی هدفی که برای رسیدن بهش تلاش می‌کنیم، قراره بیشتر از اینکه ما رو به مقصد برسونه، ما رو به خودمون نزدیک کنه. یاد گرفتم که شروع دوباره، حتی بعد از ده سال دوری از درس، نشونه‌ ضعف نیست، شجاعت می‌خواد که آدم با وجود تمام تردیدها، ترس‌ها و محدودیت‌هاش، دوباره برای چیزی که دوستش داره قدم برداره. یاد گرفتم که سن، تاهل، مسئولیت‌های زندگی و حتی شکست‌های گذشته، لزوما مانع رسیدن به رویاهای ما نیستن گاهی فقط به ما یادآوری می‌کنن که باید آگاهانه‌تر، منظم‌تر و با برنامه‌تر حرکت کنیم. یاد گرفتم که نمی‌تونم گذشته رو تغییر بدم، اما می‌تونم ازش درس بگیرم و اجازه ندم اشتباهات دیروزم، آینده‌ام رو هم بسازن. یاد گرفتم که انگیزه همیشه قرار نیست همراهمون باشه،بعضی روزها باید با وجود خستگی، بی‌حوصلگی و حتی شک به توانایی‌هامون، به مسیر ادامه بدیم. البته نه با سرزنش خودمون، بلکه با درک شرایط و پیدا کردن راهی که با زندگی واقعی‌مون هماهنگ باشه. یاد گرفتم که نباید ارزش خودم رو به رتبه‌ کنکور، نتیجه‌ یک آزمون یا تایید دیگران گره بزنم. نتیجه مهمه، اما تمام هویت و توانایی من نیست. و شاید مهم‌ترین درسی که گرفتم این بود که من برای رسیدن به رویاهام، قبل از هر چیز باید به انسانی تبدیل بشم که توانایی ساختن اون رویا رو داره. من هنوز در ابتدای این مسیرم،هنوز چیزهای زیادی برای یاد گرفتن دارم و هنوز به مقصدی که در ذهنم ساختم نرسیدم،اما امروز نسبت به گذشته، خودم رو بهتر می‌شناسم و می‌دونم چرا می‌خوام این مسیر رو ادامه بدم. من روان‌شناسی رو فقط برای گرفتن مدرک یا رسیدن به عنوان دکتر انتخاب نکردم، من به شناخت انسان، فهمیدن دنیای درونش و کمک به آگاهانه‌تر زندگی کردن آدم‌ها علاقه دارم. و حالا می‌دونم که این مسیر، پیش از هر چیز، فرصتیه برای ساختن خودم. شاید هنوز به مقصد نرسیده باشم، اما دیگه اون آدم سابق نیستم و این خودش یکی از ارزشمندترین دستاوردهای این مسیره🌱❤️	412
4	من در مسیر ارشد روانشناسی این رو یاد گرفتم که اشکم رو تبدیل به خشم کنم خشمم رو تبدیل به یه آتیش که بیفته به جونم و اینقدر تلاش کنم که یه روزی از ۱۷ و ۱۸ دی به بچه هام بگم، دلم میخواد ادم موثری باشم اینجوری توی زنده نگه داشتن یاد جاویدناما دخیل بودن همین :)	406
5	من در مسیر کنکور روانشناسی ارشد یاد گرفتم که؛ از تلاشم دست نکشم و بجنگم، که یک روتین مشخص و برنامه ریزی شده برای زندگیم داشته باشم. تو بدترین سال و شرایط زندگیم شروع کردم به درس خوندن، چه شبها و روزهایی که با اشک چشم و حال بد درس خوندم. من از پسِ یک شکست عمیق و زمین خوردن بزرگ پا شدم، هنوز تمام بدنم زخمی بود ولی پاشدم... کتابهامو رها نکردم چون تنها چیزی بود که بهم آرامش میداد. فارغ از هر نتیجه ای، که خداروشکر تا اینجا راضی بودم و منتظر اعلام نتایجم، روانشناسی حال منو خوب کرد که اگر نبود قطعا از پس اون شکست و زخم عمیق ممکن بود دچار افسردگی شدید بشم... سال کنکور با تمام فراز و نشیب ها و سختی هاش از من یه ورژن جدید ساخت؛ قوی تر شدم	439
6	من در مسیر کنکور ارشد روانشناسی این رو یاد گرفتم که ... گاهی توی خونه که گیر افتادیم هر کاری کنیم نمیتونیم درس بخونیم، مهم نیست چقدر باهوش باشی یا پشتکار داشته باشی... اگه میتونید حتماً چرخه ی موندن توی خونه رو با کتابخونه رفتن بشکنید و اگر هم دیر شده و دانشگاه خوبی نیاوردید غصه نخورید، کافیه یه سر به لینکدین بزنید تا متوجه شید زندگی آدما بالا و پایین داشته . بچه های شریف برا دکترا رفتن ترکیه و موندگار شدن و بچه های دانشگاه زنجان و سمنان و ... رفتن و شدن استادای ایمپریال کالج... نا امید نشید	416
7	توی مسیر ارشد یاد گرفتم استمرار خیلی مهمه «رهرو ان نیست گهی تند و گهی خسته رود رهرو آن است که اهسته و پیوسته رود» کیفیت مطالعه از کمیت مهم تره حتما گزارش کار بنویسم حتی اگه مشاور ندارم زبانو دست کم نگیرم نقاط قوت و ضعفمو یادداشت کنم « خودشناسی تو این مسیر کمکت میکنه» هدفم واضح و روشن باشه و معقولانه❤	384
8	من در مسیر کنکور ارشد روان شناسی یاد گرفتم که: هر طور شده ادامه بدم چه حالم خوب باشه چه بد و هرگز مسیر رو رها نکنم. راستش حس می‌کنم آهسته و پیوسته پیش رفتن همیشه و همیشه از شروع های طوفانی و هیجانی بهتره . یاد گرفتم توی مسیر بمونم حتی در روزهایی که توی مسیر موندن اصلا ساده نیست…🥲	374
9	من یاد گرفتم وقتی کنکور دارم سرنوشتم رو به اخبار و وضع مملکت گره نزنم چون همش بالا پایین میشه و پر از اتفاقات عجیبه اخبار رو دنبال نکنید و اینستاگرام رو حذف کنید	386
10	مسیر شروع و ادامه دادن من از عجیب ترین مسیرهایی بود که میتونستم داشته باشم.. مسیر من با تموم کردن خیلی چیزها تو زندگیم شروع شد، من یاد گرفتم در حالی که برای چیزهای از دست رفتم هنوز دارم سوگواری میکنم ، بذر امیدم رو بکارم، وقتی که دارم اشک میریزم برای اون هدفم بجنگم، وقتی ناراحتم بخونم، خوشحالم بخونم، وقتی حس میکنم فردایی نیست بخونم، وقتی نمیدونم آیا فردا قراره زنده بمونیم یا عزیزهامون رو از دست بدیم بازم بخونم. یادم نره که حتی اگه چیزی باقی نمونه اون منِ ای که توی سختیا ساختمش برام میمونه، اونی ک نترسید، اونی که جنگید و ادامه داد حتی با حال بد، خیلی خیلی بد... ازتون خواهش میکنم با حس و حال یه روزتون برای یه عمرتون و یه مسیر تصمیم نگیرید، احساس بالا پایین میشه ولی معنا تو زندگی شما باقی میمونه..🩵	333
11	من یاد گرفتم که قرار نیست همه با یه هدف بزرگ پا توی راهی بذارن، بعضی وقتا فقط برای شخص خودت لازمه که یه مسیری رو شروع کنی و ادامه بدی. مسیر من با یه از دست دادن و غم بزرگ شروع شد، دوست داشتم خودمو پیدا کنم و غممو درس بخونم :) رفته رفته تلاشم بیشتر شد و قدم هام جدی‌تر، درنهایت نتیجه‌ای که دنبالش بودم و نتیجه‌ای که حتی بهش فکر هم نکرده بودم باهم اتفاق افتادن. الان که به خودم نگاه میکنم نسبت به نسخه پارسال این موقع خیلی تغییر کردم و خوشحالم که متوجه شدم این ورژن از من تو دنیا وجود داره. چشمت به نتیجه نباشه رفیق، فقط هر روز تمام تلاشت رو بکن و برای ورژنی که هنوز از خودت زندگی نکردی ادامه بده، همین کافیه🌱	330
12	بچه‌ها تو ذهنم اومد تجربه هرکسی که میزان ری‌اکت بیشتری گرفت، یه جایزه خیلی خیلی کوچولو به رسم جایزه بودنش بذاریم🎉	319
13	من از کنکور ارشد روانشناسی یاد گرفتم که ادامه بدم... یادگرفتم که فرقی نمی‌کنه اگر اعتراضه، جنگه، کتابخونه بسته است یا حال روحیم خوب نیست. وقتی یه هدفی رو داری باید براش تمام خودت رو بذاری. قطعا قرار نیست هرروز پاشی و باانگیزه درس بخونی، خیلی روزها ناامیدی مطلقه، خیلی از روزها حال نداری و نمی‌خوای که از تخت پاشی، خیلی از روزها حتی ممکنه قید درس خوندن رو بزنی اما مهم اینه که برگردی. شاید الان روزها و هفته‌ها رو از دست بدی با ناامیدی و فکر به آینده و به نظرت موضوع مهمی نیست. اما وقتی چند روز به کنکور مونده میبینی چقدر حتی ۱ روز چقدر حتی ۱ ساعتت مهم بود و می‌تونست یه گوشه کارو جمع کنه. به روند صعودی و نزولی بودن مودتون عادت کنید. و بپذیرید که بعد اینکه روندتون نزولی شد دوباره شروع کنید نه اینکه جا بزنید.	377
14	🟢سلام بچه‌ها جمعه پاییزی‌تون بخیر🍊 راستش تو ذهنم اومد که امروز یک کار مفید و متفاوت کنیم. هر کدوم از ما که مسیر کنکور رو طی کردیم به نظرم نسبت به بچه‌هایی که اول مسیر هستند یک چیز مهم در دست داریم و اون تجربه‌‌ی مسیر پیموده شده‌ست. پس من این جمله رو می‌نویسم: «من در مسیر کنکور ارشد روانشناسی این رو یاد گرفتم که...» و شما کاملش کنید و برام در ناشناس بفرستید. می‌تونه تجربه تلخ یا شیرینی باشه، درسی باشه، مربوط به سبک زندگی باشه یا هر چیز دیگه. فقط مهم اینه که واقعی باشه. https://t.me/iRoChatBot?start=sec-ijabcgabjf منتظر خوندن نوشته‌های ارزشمندتون هستم💌	364
15	🟢روایت سی و چهارم پذیرش 🎙من شاید رتبه تک رقمی یا دو رقمی نشدم اما احساس کردم احتیاج دارم این رو به خودم بگم که تو با توجه به دانشگاه آزاد معمولی، آشنا نبودن با رفرنس‌ها و دوران سختی که در کنکور داشتی تونستی ادامه بدی... 🍃از دوست عزیزی که لطف کردند و این ویس رو ضبط کردند بی‌نهایت ممنونم و امیدوارم در تمامی مراحل زندگیشون همین‌قدر بالغانه به اتفاقات مختلف نگاه کنند و همین پذیرش رو داشته باشند. با آرزوی موفقیت https://t.me/psyclub_ir	377
16	🟢روایت سی و سوم تکه‌های پازل برای تصویر یک کنکور 🎙قراره سال کنکورتون پر از چیزهای عجیب و غریب باشه پس باید تاب‌آوری‌تون رو ببرید بالا، ممکنه بارها از مسیر خارج شید و هفته‌ها نتونید درس بخونید... فقط برگردید به مسیر 🍃از مریم عزیز که لطف کردند و تجربیاتشون رو با ما به اشتراک گذاشتند یک دنیا ممنونم و براشون آرزوی قلبی موفقیت دارم. بچه‌ها مریم به تازگی یک کانال زده، سعی کنیم حمایتش کنیم: https://t.me/arshadbackpack	430
17	بخش بالایی مداد من خیلی از مفاهیمی که یادگرفتم رو به شما مدیونم. از همتون ممنونم. ممنون که باعث شدید بهتر فکر کنم.	428
18	حجاب اجباری، به‌ویژه در شکل اسلامی آن، یک جداسازی مجازی را بر بدن زن اعمال می‌کند. مو، برجستگی پستان‌ها، باسن و قوس کمر زن، بخش‌هایی از بدن او هستند که در حوزه عمومی پوشانده می‌شوند. این پوشش زن را وادار می‌سازد بخشی از هستی جسمانی خود را انکار کند. و او را در حوزه عمومی با بدنی مواجه کند که از او گرفته شده است؛ بدنی که باید پنهان بماند تا مبادا دیگری را تحریک کند. این یک اجبار بیرونی است که به درون او نفوذ می‌کند و به یک اجبار درونی تبدیل می‌شود؛ همان درون‌سازیِ پانوپتیک. (این نقد متوجه حجاب اجباری است، نه حجاب به‌عنوان انتخاب. پوشش می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد و همیشه به معنای انکار نباشد؛ اما این بحث جداگانه‌ای است.) پیامد این جداسازی، آسیب به هویت جنسی زن است. انسان موجودی جنسی است و جنسیت، بخشی جدایی‌ناپذیر از شخصیت اوست. احترام به یکپارچگی شخصیت انسانی یعنی احترام به جنسی بودن او. زنی که سال‌ها یاد گرفته بدنش خطر است کم‌کم به این باور می‌رسد که بدن، دشمن است. دشمنی که باید مهار شود، پنهان شود، انکار شود. وقتی کسی دشمنش را در خودش مهار کرد، اولین کاری که می‌کند این است که دشمن را در دیگران هم ببیند. بدن زن دیگر، یادآور بدنی است که او از آن فرار کرده. زنانی که با حجاب افراطی، محدودیت پوشش خود را بر دیگر زنان تحمیل می‌کنند، در واقع بدنِ ازدست‌رفته‌ی خود را در دیگری می‌بینند و برای تحمل آن، دیگری را نیز به همان انکار فرا می‌خواند. اگر همه پنهان باشند، آن بدنی که او از آن شرمنده است، بدن همه است. این انکار، ریشه در شرمی دارد که شرم از آناتومی نیست؛ شرم از این که بدنش، بدن یک زن است. ذره‌ذره این انکار در تمام لحظه‌های زندگی او جریان می‌یابد. نتیجه، آسیب به خودپنداره جنسی و روان اوست. زن دچار دوگانگی در رفتار و هویت خود می‌شود: موجودی غیرجنسی در بیرون از خانه، و انسانی یکپارچه در خانه. اما آیا امکان دارد انسانی را مجبور کنیم که در دو نوبت متفاوت با دو خودپنداره متفاوت و دو شخصیت متفاوت زندگی کند و تازه از نظر روانی و عاطفی و جنسی هم کاملا‌سالم و متعادل بماند؟ پاسخ روشن است: چنین دوگانگی، به فرسودگی روانی می‌انجامد. پوشش هر کس، تنها به خود او تعلق دارد. توصیه‌، تذکر، محدودیت و تحمیل؛ همه‌ی این‌ها ورود به حریم شخصی است. جامعه‌ای که حریم شخصی را نشناسد، همه‌ی آزادی‌ها را از انسان می‌گیرد ــــــــــــــــــ #شهیا_مفرح ‏━━━━━━━━ اینجا کلمات هم فرانشیز می‌دهند https://t.me/shahya_m ANARCHY OF WOR‌‌DS	704
19	🟢روایت سی و دوم ادامه بده حتی اگر مجبور باشی هرروز فیزیولوژی بخونی! 🎙کنکور ارشد روانشناسی شوخی نیست و نمی‌تونید توی یک یا دوماه رتبه تاپی بیارید... 🍃از دوست عزیزم، میترا جان یک دنیا ممنونم که تجربیاتشون رو با ما در میون گذاشتند. امیدوارم که همیشه همین‌قدر علاقه‌مند و هدفمند در این مسیر بمونن. کانالشونم می‌ذارم که اگه ندارید داشته باشید: https://t.me/konkorrvan	1 183
20	«وقتی مأمور اعدام برمی‌گرده خونه» مامور اعدام به چی فکر می‌کنه وقتی شبا از سرِ کار برمی‌گرده خونه؟ وقتی کنار زن و بچه‌ش می‌شینه تا یه فنجون قهوه بخوره یا یه بشقاب نیمرو... یعنی ازش می‌پرسن: روز خوبی داشتی، همه چی مرتب بود... یا واسه فرار از این سوالا از بیس‌بال حرف می‌زنن، از آب و هوا، از سیاست، از مجله‌های فکاهی و فیلمای سینمایی؟ یعنی دستاشو نگاه می‌کنن وقتی قهوه، یا نیمرو جلوش می‌ذارن؟ اگه بچه‌ی کوچولوش بهش بگه: بیا اسب بازی کنیم بابا! بیا! اینم طناب، اون به شوخی می‌گه: امروز به اندازه‌ی کافی طناب دیدم؟ یا صورتش از شادی موج برمی‌داره و می‌گه: تو دنیای معرکه‌ای زند‌گی می‌کنیم؟ اگه ماه به پنجره‌ی اتاقِ دختربچه‌ش که تو خوابِ نازه بتابه و موهاشو و گوشاشو عینهو مِیِت سفید کنه مأمور اعدام چی‌کار می‌کنه؟ باید براش آسون باشه من فکر می‌کنم هرچیزی برای مأمور اعدام آسونه... #کارل_سندبرگ	715

Переглянути всі дописи