sullen
Відкрити в Telegram
bursting into pieces under all the secrets. when shadows fall and darkness calls, save me from myself and alleviate the pain . @wraith1bot t.me/HidenChat_Bot?start=8107162699
Показати більшеІран128 024Категорія не вказана
476
Підписники
Немає даних24 години
-77 днів
-1530 днів
Архів дописів
حقیقت رو بپذیرید، شما بردگان بی‌زنجیر فضای مجازی‌اید، اسیر الگوریتم هایی که ابتذال را به جای اندیشه، و تکرار را به جای هویت به خوردتان می‌دهند. آزادیتون، صرفاً توهم انتخاب است
حقیقت رو بپذیرید، شما بردگان بی‌زنجیر فضای مجازی‌اید، اسیر الگوریتم هایی که ابتذال را به جای اندیشه، و تکرار را به جای هویت به خوردتان می‌دهند. آزادی‌تان، صرفاً توهم انتخاب است
عده ای چنان در منجلاب ابتذالِ معاصر استحاله یافته اند که تمام دستگاهِ فکری شان به مصرف بی وقفه‌ی مهملات مجازی تقلیل پیدا کرده، ذهن هایی که نه در پیِ معنا هستند، نه در جست و جوی غایت، بلکه صرفاً در پیِ محرک های لحظه‌ای اند تا خلأ عظیم درونشان را با هیاهوی بیرونی استتار کنند. برای آنان، هرچه سطحی تر، جذاب‌تر، هرچه پوچ تر، قابل مصرف تر. هویتشان از تکه های ترند، ژست های تکراری و عقاید استقراضی سرهم بندی شده بی آنکه حتی یک بار از خود بپرسند پس سهمِ اندیشه‌ی من کجاست؟
این‌ها زندگی نمی‌کنند؛ صرفاً در ازدحام محتوا شناورند. روزها را می‌بلعند، تصاویر را اسکرول می‌کنند، عقاید دیگران را نشخوار می‌کنند و در نهایت، با انبوهی از اطلاعات بی‌مصرف و فقدان مطلقِ بصیرت، شب را به صبح می‌رسانند. اسفناک تر آنکه چنان به این ابتذال خو گرفته‌اند که اگر لحظه‌ای تمام این هیاهو خاموش شود، با چیزی مواجه خواهند شد که از تمام آن پست‌ها ترسناک تر است خودِ بی‌محتوایشان.
عده ای چنان در منجلاب ابتذالِ معاصر استحاله یافته اند که تمام دستگاهِ فکری شان به مصرف بی وقفه‌ی مهملات مجازی تقلیل پیدا کرده، ذهن هایی که نه در پیِ معنا هستند، نه در جست و جوی غایت، بلکه صرفاً در پیِ محرک های لحظه‌ای اند تا خلأ عظیم درونشان را با هیاهوی بیرونی استتار کنند. برای آنان، هرچه سطحی تر، جذاب‌تر، هرچه پوچ تر، قابل مصرف تر. هویتشان از تکه های ترند، ژست های تکراری و عقایدِ استقراضی سرهم بندی شده بی‌آنکه حتی یک بار از خود بپرسند پس سهمِ اندیشه‌ی من کجاست؟
این‌ها زندگی نمی‌کنند؛ صرفاً در ازدحام محتوا شناورند. روزها را می‌بلعند، تصاویر را اسکرول می‌کنند، عقاید دیگران را نشخوار می‌کنند و در نهایت، با انبوهی از اطلاعات بی‌مصرف و فقدان مطلقِ بصیرت، شب را به صبح می‌رسانند. اسفناک تر آنکه چنان به این ابتذال خو گرفته‌اند که اگر لحظه‌ای تمام این هیاهو خاموش شود، با چیزی مواجه خواهند شد که از تمام آن پست‌ها ترسناک تر است خودِ بی‌محتوایشان.
عده ای چنان در منجلاب ابتذالِ معاصر استحاله یافته اند که تمام دستگاهِ فکری شان به مصرف بی وقفه‌ی مهملات مجازی تقلیل پیدا کرده، ذهن هایی که نه در پیِ معنا هستند، نه در جست و جوی غایت، بلکه صرفاً در پیِ محرک های لحظه‌ای اند تا خلأ عظیم درونشان را با هیاهوی بیرونی استتار کنند. برای آنان، هرچه سطحی تر، جذاب‌تر، هرچه پوچ تر، قابل مصرف تر. هویتشان از تکه های ترند، ژست های تکراری و عقایدِ استقراضی سرهم بندی شده بی‌آنکه حتی یک بار از خود بپرسند پس سهمِ اندیشه‌ی من کجاست؟ این‌ها زندگی نمی‌کنند؛ صرفاً در ازدحام محتوا شناورند. روزها را می‌بلعند، تصاویر را اسکرول می‌کنند، عقاید دیگران را نشخوار می‌کنند و در نهایت، با انبوهی از اطلاعات بی‌مصرف و فقدان مطلقِ بصیرت، شب را به صبح می‌رسانند. اسفناک تر آنکه چنان به این ابتذال خو گرفته‌اند که اگر لحظه‌ای تمام این هیاهو خاموش شود، با چیزی مواجه خواهند شد که از تمام آن پست‌ها ترسناک تر است خودِ بی‌محتوایشان.
عده ای چنان در منجلاب ابتذالِ معاصر استحاله یافته اند که تمام دستگاهِ فکری شان به مصرف بی وقفه‌ی مهملات مجازی تقلیل پیدا کرده، ذهن هایی که نه در پیِ معنا هستند، نه در جست و جوی غایت، بلکه صرفاً در پیِ محرک های لحظه‌ای اند تا خلأ عظیم درونشان را با هیاهوی بیرونی استتار کنند. برای آنان، هرچه سطحی تر، جذاب‌تر، هرچه پوچ تر، قابل مصرف تر. هویتشان از تکه های ترند، ژست های تکراری و عقایدِ استقراضی سرهم بندی شده بی‌آنکه حتی یک بار از خود بپرسند پس سهمِ اندیشه‌ی من کجاست؟
این‌ها زندگی نمی‌کنند؛ صرفاً در ازدحام محتوا شناورند. روزها را می‌بلعند، تصاویر را اسکرول می‌کنند، عقاید دیگران را نشخوار می‌کنند و در نهایت، با انبوهی از اطلاعات بی‌مصرف و فقدان مطلقِ بصیرت، شب را به صبح می‌رسانند. اسفناک تر آنکه چنان به این ابتذال خو گرفته‌اند که اگر لحظه‌ای تمام این هیاهو خاموش شود، با چیزی مواجه خواهند شد که از تمام آن پست‌ها ترسناک تر است خودِ بی‌محتوایشان.
اگه برای فهمیدن چند جمله مدرک ادبیات لازمه، شاید مشکل از سطح حرفا نباشه، مشکل از عمق درک خودت باشه
