uk
Feedback

Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку

『آوای دریا』

『آوای دریا』

Відкрити в Telegram

ناشناسمون: @A_aAVvAa_bot

Показати більше
Країна не вказанаКатегорія не вказана
5 020
Підписники
+11724 години
+5147 днів
+1 40030 днів
Архів дописів
به من بگو آیا عشق آدم را احمق میکند یا فقط احمق‌ ها عاشق میشوند؟
01 черв, 03:11

photo content
31 трав, 16:57

31 трав, 15:18

من دیگر هیچ چیز را برایت تعریف نکردم و این خودش از هزار قطع ارتباط کردن بدتر بود.
31 трав, 13:13

ما دیگه باهم صحبت نمی‌کنیم اما همیشه این حس رو دارم که قصه ی ما هنوز تموم نشده..
31 трав, 13:12

نقاب ها شاید چهره ها را بپوشانند ولی ذات را هرگز.
31 трав, 13:12

آدم گاهی در دنیا نه جایی برای رفتن دارد نه جایی برای ماندن. مانده است وسط دنیا؛ بی پناه، ترسیده و خسته....
31 трав, 13:12

آغوش، وسیع ترین مکان کوچک دنیاست..
31 трав, 13:12

در نهایت هیچکس نمی‌تواند غمِ دل دیگری را بفهمد!
31 трав, 10:41

وقتی قهوه میخوری از تلخیش لذت میبری اما وقتی بادوم میخوری اگه تلخ باشه میندازیش!چون از بادوم انتظار تلخی نداری! بحث، بحث انتظاره...
31 трав, 10:41

Golden Brown The Stranglers.m4a3.27 MB
31 трав, 09:46

ما بی آزار تر از آن بودیم که رنجیدن را با رنجاندن تلافی کنیم
31 трав, 08:00

منِ عزیز لطفا وقتی یکی شخصیت واقعیش رو نشونت می‌ده، سعی نکن فقط چون دوسش داری دوباره اونجوری که می‌خوای تصورش کنی.
31 трав, 06:20

آدمِ درست نمی‌ذاره فکر‌های بد بکنی نمی‌ذاره شک کنی نمی‌ذاره قهر کنی نمی‌ذاره گریه کنی همه چیز رو واست توضیح میده و حلش می‌کنه.
31 трав, 06:20

نگران چی هستی،فردایی که معلوم نیست؟
31 трав, 06:20

ترسم آن روز که بیایی و نباشد بدنم کوزه گر کوزه بسازد ز خاک بدنم لب آن کوزه بسازد ز خاک لب من بی خبر لب بگذاری به لبان دهنم
31 трав, 04:04

دلش می‌خواست در کتابش غرق شود و به داستان خود باز نگردد. چنان برقصد که از خود جدا شود و به خود باز نگردد. تمام وجود او تمنای سفری یک طرفه و بی بازگشت بود.‌‌...
31 трав, 04:00

photo content
30 трав, 17:41

غم که از حد بگذرد دل حس پیری میکند سن هرکس را غمش اندازه گیری می‌کند
گاهی غم از مرز طاقت میگذرد، و دل پیش از آنکه خطی بر چهره بیوفتد، حس پیری میکند. آن وقت دیگر تقویم ها معنایشان را از دست می دهند. و سال ها نه در عدد، که در سنگینی دل سنجیده می‌شود. هر اندوه، تکه ای از جوانی روح را با خود میبرد، و هر لبخند، پیروزی کوچیکی ست در میان جنگلی بی صدا. آدم ها شاید در ظاهر هنور همان باشند، اما در درونشان، هزاران فصل گذشته و هزار پاییز برگ ریخته. شاید همین است راز آن نگاه های ساکت و آرام، نگاه هایی که هزار بار شکسته اند و باز لبخند زده اند.... _A @Avay_eDaryaa
30 трав, 14:54

30 трав, 13:18