مـلـجـأ؛

اَلا بِذِکرِ الحُسَینِ تَطمَئِنَ القُلوب ...

به هر که هرچه داشتی بخشیدی حتی تیر‌ها هم از پیکرت خون نوشیدند . . .

همه یک به یک رفتن و من جا مانده‌ام ؛ حال از من منی ماند که دیگر شوقِ چیزی را ندارد ..

جایِ چایِ عراقی حسرت میخورم آقا ...

اربعین داغِ حرم بر دامان ماند ؛ که ماند . . .

گریه امان نمی‌دهد مرا . . .💔

دیالوگش فقط ... قلبم 💔

من الان باید آماده میشدم برم حرم نه اینکه جاماندگان اربعین :)💔 داغِ فراق جیگرم رو سوزوند . . .

من خنده فرستادم دلیل بر این نمیشه که واقعا خندیدم

از غم بیاموزید وفا را . . ‌.

به گمانم ، هیچ چیز در این دیار به اندازه زن بودن ؛ سخت و جسورانه نیست .

و به پایان رسید این دفتر ولی حکایت همچنان باقیست 🤌🏻🩵

در درونم دختری بیدار شده است که اگر تمام جهان پشتش را خالی کنند باز هم فرو نمی‌ریزد، او یاد گرفته‌ است ریشه باشد نه پیچکی محتاج دیوار.

خب تموم شد خداروشکر :))