«جهانِ پنهان من»
Відкрити в Telegram
ی چایی در خدمتتون باشیم!؟🍁☕ پایان یک داستان؛ سرآغاز داستان دیگریست... آغاز ما ¹⁴⁰⁵/⁴/⁸:) http://t.me/HidenChat_Bot?start=8304484302 شنوای حرفاتونـ....!!
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
206
Підписники
-124 години
-37 днів
-1030 днів
Архів дописів
زیاد در خاطرات دیگران کنجاوی نکنید زیرا در خاطرات هر شخص چیزهایی هست که حتی میترسد آنها را برای خودش آشکار کند.
-داستایوفسکی
05 серп, 15:45
نهایتا دل به جایی میرسد که
دو راه بیشتر ندارد
یا باید خون شود
یا سنگ .
عباس صفاری
05 серп, 15:41
چقدر شاملو درست و عمیق گفته:اشکها را پشت لبخندی مخفی میکنیم که خیلی درد میکند و هیچکس نمی فهمد مارا درد همین نفهمیدن میکشد نه، زخمها:))
05 серп, 15:40
نوشته بود:
«و فهمیدم وطن یعنی هموطنهایی که نمیشناسی، اما جگرگوشهی تو هستند.»
05 серп, 15:39
«گاهی نباید صبر کرد، باید رها کرد و رفت.
که بدانند اگر مانده بودی، رفتن را هم بلد بودی.»
﮼ خسرو شکیبایی
05 серп, 13:15
وَ . .
میدانی ؛ ما در سرزمینِ خود آواره بودیم ، آواره بودن در جایی که متعلقِ به خودت است ، نهایتِ ویرانگیست . .
05 серп, 11:24
هیچ چیز راحتم نمیکند. نه دریا، نه آفتاب، نه درختها، نه آدمها، نه فیلمها، نه لباسهایی که تازه خریدهام. نمیدانم چه کار کنم. بروم و سرم را به درختها بکوبم، داد بزنم، گریه کنم؛ نمیدانم.
فروغ فرخزاد
05 серп, 11:16
کاش؛
در پایانِ این بغض ها، خستگی ها و اندوه ها،
چیزی باشد که ارزش این همه دوام آوردن را داشته باشد.
05 серп, 06:15
چقدر لازم دارم یک نفر مرا ببرد سینما و مراقب باشد به من خوش بگذرد؛ هزارسال است فقط مراقبم به بقیه خوش بگذرد.
وحید عیسوی
05 серп, 06:10
طاقت میآوریم و به دریاچه میرسیم؛ از نسل چشمهایم و نبوده مرداب، جای ما .
04 серп, 11:39
یک آدم بی سر و پای مفلوک را بگذارید پشت یک میز، یا یک باجه که بلیط راه آهن یا چیز بیمقداری مثل آن را بفروشد. همین آدم مفلوک فورا خود را محق میداند که خدایی کند و به شمایی که میروید بلیط بخرید از تارک تخت جبروت خود به چشم تحقیر نگاه کند.
شیاطین داستایفسکی
04 серп, 05:49
هر چه آید بر سرم باز بگویم گذرد، وای از این عمر که با میگذرد، میگذرد…
04 серп, 01:11
