«جهانِ پنهان من»
Відкрити в Telegram
ی چایی در خدمتتون باشیم!؟🍁☕ پایان یک داستان؛ سرآغاز داستان دیگریست... آغاز ما ¹⁴⁰⁵/⁴/⁸:) http://t.me/HidenChat_Bot?start=8304484302 شنوای حرفاتونـ....!!
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
206
Підписники
-124 години
-37 днів
-1030 днів
Архів дописів
ما همه ناکاملیم؛
از اِنسان بودنِمان نترسیم،
از نقص داشتن،
از ندانستن و نفهمیدن،
از نیاز داشتن و بَرآورده نشدنِ نیاز،
از نرسیدن و نداشتن،
راحت باشیم با مفهومِ اِنسان بودن...
-پونه مقیمی-
30 серп, 22:04
جنگلی بودیم،
شاخه در شاخه،
همه آغوش
ریشه در ریشه،
همه پیوند،
و اینک
انبوه درختان تنهاییم!
-هوشنگ ابتهاج-
30 серп, 22:03
کوه را خستگی ایستادن میفرساید، رود را خستگی رفتن، و انسان در میان ایستادن و رفتن...»
-سابیرهاکا-
30 серп, 21:28
زمانی که هیچکس صبحها بیدارت نمیکند
و زمانی که هیچکس شبها برای تو صبر نمیکند و زمانی که میتوانی هر کاری که میخواهی انجام دهی، چه صدایش میکنی؟ آزادی یا تنهایی؟
-چارلز بوکفسکی-
30 серп, 21:24
همیشه حق دارید بگذارید و بروید، حتی اگر تازه رسیده باشید، حتی اگر همهچیز را خودتان برنامهریزی کرده باشد. هیچکس قرار نیست مثل شما این مسئله را در زندگی تحمل کند.
هر زمان که لازم دیدید بگذارید و بروید.
عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست
-مگان دیواین-
30 серп, 21:23
شب، آن لحظهایست که همهچیز بیصدا و بیمعنا میشود، حتی خود رنج.
بیگانه -آلبر کامو-
30 серп, 21:22
احساس دلتنگی و تنهایی میکرد. شب ها نمیتوانست راحت بخوابد. کابوس میدید،
عرق میکرد، هذیان میگفت و به بهانههای
مختلف گریه میکرد.
سمفونی مردگان -عباس معروفی-
30 серп, 21:14
«چایات را بنوش، نگران فردایت نباش!
از گندم زار من و تو، مشتی کاه میماند
برای باد ها.»
-هاجرفرهادی-
30 серп, 17:47
گاهی اوقات دلم میخواهد در تاریگی گم
بشوم. از خودم میگریزم. از خودم که همیشه مایهی آزار خودم بودهام؛ از خودم که نمیدانم چه میکنم و چه میخواهم...
-فروغ فرخزاد-
30 серп, 17:35
از تو میگریزم چون دوستت دارم؛ چون در برابرِ آنان که دوستشان دارم بیدفاعم و چون زمان به من اثبات کرد دوست داشتنِ کسی، باعث نمیشود که او در زخم زدن، مراعات کند.
30 серп, 17:35
حال گیتا خوب نیست. از بس خسته است. انگار حال هیچکس خوب نیست. لااقل کسانی را که ما میشناسیم و میبینیم. همهی ایرانیها. همه منتظرند و همه از انتظار خسته شدهاند. مثل آدمهایی هستیم که بیرون قفس ایستادهایم. یک قفس عظیم.
روزها در راه شاهرخ مسکوب
30 серп, 16:31
هیچگاه درک نکردم چرا کافری که بیمار میشود دچار عذاب الهی شده و مسلمانی که بیمار میشود دچار آزمون الهی، مرض که یکی است.
صادق هدایت
30 серп, 14:46
امروز که زندهای، زندگی کن. فردا خواهی مُرد. همانطور که یک ساعت پیش بایست مرده باشی. وقتی که سراسر زندگیات در برابر ابدیت، لحظه ای بیش نیست، چه جای آنست که خود را عذاب دهی؟
جنگ و صلح -تولستوی-
30 серп, 11:04
بابت غیر اجتماعی بودنم احساس گناه نمیکنم، اگرچه ممکن است گاهی حسرت بخورم، چون تنهاییام دردناک است. اما وقتی پا به دنیای بیرون میگذارم برایم مثل يك سقوط اخلاقی است
انگار پی عشق به فاحشهخانه رفته باشم
-سوزان سانتاگ-
30 серп, 10:21
من به شما اطمینان میدهم، یک احمق تحصیل کرده از یک احمق بی سواد، احمق تر است.
-مولیر-
30 серп, 10:21
بر روی فرش مسجد و در فکرِ مویِ تو
بیچاره آن که به ما گفت التماسِ دعا!
30 серп, 08:37
