TiMeOut

Whenever.wherever, you feel like everything is falling apart, stop right where you are. Put your hand in your pocket, play your favorite song on your phone, and dance without caring where you are or who's watching you. That's when you'll realize what real joy truly feels like!"

ی تایمایی خیلی رندوم میرم تو این فکر که مثلا رتبه یک کنکور که اپشنای خاصی بهش تعلق میگیره مثل تضمین شدن ایندش و حالا بهترین جایگاه های تحصیلی و مهاجرتی و خیلی چیزای دیگه. سه سال بیشتر زحمت نمی‌کشه و تلاش نمیکنه. یعنی سه سال روزی دوازده ساعت پشت ی میز میشینه و درس میخونه و خب این کار رو تقریبا همه کارمندا انجام میدن. یعنی با سه سال تلاش که اونقدرا هم طاقت فرسا نیست میشه تو بهترین دانشگاهای دنیا درس خوند. و این یسری فرصت بهت میده که همیشه گوشه ذهنت مثل ی هدف رویایی بهش نگاه می‌کنیو میگی یعنی میتونم یروز تو سنترال پارک نیویورک برم پیاده روی؟ اون شخص اینو با سه سال تلاشش بدست میاره و کل زندگیش رو تضمین می‌کنه ولی من هنوز دارم مطالعم برا امتحان رو میذارم دو سه شب اخر - از یطرف هم گول کسایی که میگن با درس خوندن به جایی نمیشه رسید رو نباید بخوریم. میتونید با ی سرچ ساده از موقعیت و جایگاه رتبه های حتی دورقمی کنکورایای ده سال پیش بفهمید ته این راه چیه