مُــبـهَـمْ

-با حضورت چشم من از خیر پلکش می‌گذشت، حال می‌فهمم چرا عاشق‌ شدن کورت کند..

نیاز دارم بگذره، خیلی بگذره، خیلی خیلی بگذره..

کاش همیشه اینجوری بود که دلتنگِ هرچی میشدی ازش یه نشونه می‌گرفتی؛ -از نجف رسیده:)

-

من درباره‌ی تو چیزی به آنها نگفته‌ام؛ اما آنها تو را دیده‌اند، که در چشمانم زندگی می‌کنی.

رمقِ زندگی‌ام نیست، نجف می‌خواهم.

دوری و قسمت و حکمت همه بهانه‌ است، آن که خواهانِ تو باشد، در رَهَت جان می‌دهد..

مگه آدم چند بار می‌تونه یه چیزی رو عمیقاً از ته دل بخواد؟

و چـــاٰی چه بهانه‌یِ خوبی براٰی با تو نشستن است. .

-

به آغوشت نیاز دارم، برای زندگی کردن.‌.

دلم می‌خواهد تو تمام آن‌چه را که من احساس می‌کنم و در قلبم می‌گذرد و نمی‌گویم، بفهمی.

چقدر حرف دارم باهات و چقدر دوری ازم.

از کوچه‌های شهر خود خسته گشته‌ام، ولگرد کوچه‌های نجف کن مرا علی..

-

-عمری دگر بباید بعد از فراق ما را، کاین عمر صرف کردیم اندر امیدواری..

از آسمان ماه می‌ماند، و از من استخوان‌هایی که تورا دوست داشتن..