𝐧𝐚𝐢𝐯𝐞

قلبم برات بابا

دنیا بعد از تو دیدن نداشت، باور کن. چیزی رو از دست ندادی. فقط تماشای من رو از دست دادی، که ببینی چقدر ماهر شدم بابا. چه بازیگر درجه یکی شدم. همیشه نگران بودی که دروغ گفتن بلد نیستم، می گفتی خودتو لو میدی وقتی یه مرگت هست، نه دیگه یاد گرفتم، کاش بودی و می دیدی.. ولش کنیم این حرفا رو.ببخش، نشد اونی که دوست داشتی بشم. اون همه قول که بهت دادم، به یکیش هم عمل نکردم و تو هیچ وقت به روم نیاوردی. کادوی تولد امسالم این باشه یه شب رو دور بمونم از غم. هایده بذارم و تنهایی گوش کنم و به جاده چالوس فکر کنم و قر دادن های تو پشت فرمون...نه بابا، امشب گریه نمی کنم. برای تو؟ نه. برای نبودنت؟ نه. قوی شدم دیگه.. تولدم بعد تو غمگینه بابا, دنیا بعد از تو شده شبیه کوچه بازار شب عید، شلوغ و پرهیاهو و پر از غریبه. یادته دستمو می گرفتی و تندتند رد می شدیم تا برسیم به شرکت؟ توی راه می گفتم بابا اینو می خری برام؟ برا اونو می خری برام؟ می گفتی بیا بریم، اینجا واسه ما چیزی نیست باباجون... هنوز هم اینجا واسه ما چیزی نیست باباجون، کاش روز تولدم پیشت بودم، هرجا هستی بهشت همونجاست..

هر صبحی که می‌شه گول زدن خودمم باهاش شروع می‌شه. من کلهم فقط دارم خودمو گول می‌زنم. اصلا ادامه دادن بی‌ تو بی‌معنیه. هر کسی هم خلاف اینو بگه دروغه.

من دیگه نمی‌دونم امیدم رو از کدوم ویرانه جمع کنم. اصلا امید تو بودی بابا. زندگی تو بودی بابا. می‌باختم؟ می‌گفتم باشه دوباره شروع می‌کنم بخاطرِ بابا. نشد؟ من یه کاری می‌کنم بشه بخاطر بابا. بابا تو دلیل جنگیدنم‌ بودی خودتم اینو خوب می‌دونستی‌.

نمی‌دونم دردم چیه‌. ولی درمونش تویی بابا. خیلی زود تنهام گذاشتی. چطور دلت اومد بری بابا می‌دونستی من بدون تو دووم‌ میارم. من زندگی رو بلد نیستم بدون تو بابا

اون لحظه‌ای که فکر می‌کنی چیزی برای از دست‌دادن نداری می‌بینی آخرین چیزی که از دستت افتاد زمین خودت بودی‌.

پرایوت شیر می‌کنید برای فرد x ؟ خوشا

نجات‌دهنده ریحانه‌ست. امشب واقعا نجات‌دهنده ریحانه بود.

خیلی برام دردناکه که چطور همیشه در آغوش من راهی برای بازگشت آدم‌ها و دوست‌داشته شدن هست، ولی کسی که هیچوقت بغلش نکردم، خودم بودم.

هرچقدر من می‌خوام بیام بنویسم تو چنل می‌بینم این دو نفر قشنگ‌تر می‌گن و من کم میارم کنارشون.

می‌دونم که شد. ولی کاش وقتی که ذوق‌ش رو داشتم.

"روزگاری آشنا بودم و آزاد"

نگاه‌های قشنگ و رفتارهای قشنگ رو به حرف‌های قشنگ ترجیح می‌دم. بیشتر از هرچیزی که فکر کنی از حرف‌های قشنگ زخم خوردم و به‌حرف‌ها واکنشی‌ نشون نمی‌دم، با چیزی که پشت‌ حرفاس ارتباط می‌گیرم‌.

چند وقتیه، وسط کار و زندگی، درس، فیلم دیدن یا کتاب خوندن، راه رفتن تو خیابون و آهنگ گوش دادن؛ صدام می‌زنن. شوخی نمی‌کنم، جدی صدام می‌زنن. اسمم رو می‌گن و من فوری برمی‌گردم. در حالی که سر صبح تنها توی آشپزخونه دارم ظرف می‌شورم، یک زن صدام می‌کنه. برمی‌گردم و می‌بینم هیچکس نیست. وقتی روی تختم دراز کشیدم اسمم رو از زبان مردی می‌شنوم که اصلا تا به حال صداش به گوشم نخورده. این صداها هر بار که اسمم رو می‌گن و وجود ندارن، از کجا میان؟

امیدوارم روزی نرسه که متوجه بشی این همه مدت فقط داشتی خودت رو گول می‌زدی دورت بگردم.

یعنی ۲۸ تا خوشگل پیدا نمی‌شن برن پیش دوستم 7K شدنم ببینه؟!

هرجایی از زندگیت فهمیدی مسیرو اشتباه اومدی، از همونجا برگرد. نگو دیره، نگو زشته، نگو مردم چی می‌گن، نگو زحمتام چی می‌شه. بدون اتلافِ حتی یک روزِ دیگه از زندگیت برگرد عقب و سختیاشو تحمل کن تا بگذره. یه روزی بابت این تصمیمت به خودت می‌بالی.