𖦹

حق با تو بود مامان گلی که وقت نمیکنی آب بدی رو نَکار

در نهایت فقط حیف اون 40 هزار جان عزیز.

18-19 دی ماه 1404

‏انشالله در زندگی بعد؛ این‌ یکی که خیلی تخمی بود.

تو رابطه نرین،ادمای سمی و وارد زندگیتون نکنین اگه هم کردین سیکشونو بزنین🫩

این آدما جز overthink هیچی برات ندارن.

من پروانه های تو دلم نَمُردن، خارشون گاییده شد.

Pov:

اینقدری که شبا دلمون گرفت، خوابمون نگرفت.

خون های ریخته شده،

نام های غیر تکراری ، رفتن هایِ بی بازگشت ، رویاهایی که تجربه نشد ، رقصیدن و کِل کشیدن بر سرِ مزار ، کودکانِ یتیم شده ، مادرانِ به سوگ فرزندانشان نشسته ، سفره های خالی تر شده ، قلب های شکسته ، عشق های ناتمام ، گلوله های جنگی ، تنی پر از ساچمه ، اعدام به هنگام اذان ، اشک های بی وقفه ، لبخند های مُرده ، سَدی پر از جنازه ، اخباری دروغین ، شرمندگی پدر ، آرزو های دفن شده کودکانِ کار ، درآمد ریالی خرج کردنِ دلاری ، مردمانِ ناامید ، آینده ای نامعلوم ، عدم آزادی بیان ، جنگ ، خشکسالی ، کمبود آب و برق؛ و در آخر ، درد آنقدر گسترده است که اشک ها نمی‌دانند بر کدام زخمِ ایران فرو بریزند..

و آنان که در خیابان کُشته شدند، عشقِ بیشتری به زندگی داشتند.

جمعه تا اونجایی خوبه که از خواب بیدار نشی.🫩

اصلا بحث چص‌ناله نیستا، من خیلی منطقی و از روی اصول ناراحتم.😴

بگیر بغلم که فرصت کوتاهه تو ایرانم امید نیست به دیدن دوباره

مُردن که فقط توی قبر گذاشتن نیست.

آدم خوبی نیستم واسه خودم..

POV :

00:00🪫