سفير العلم

عن مصائب علم الاجتماع المبتلى بالأيديولوجيا في تيارنا السائد ​🖋️ ميثم مهديار ​🔸 في حين يعتبر "هيغسيث" وزیر الحرب الأمريكي الحرب مع إيران امتداداً للحروب الصليبية، ويراها "روبيو" وزير خارجيتهم امتداداً للحروب الحضارية بين إيران والغرب، يعتقد عالم الاجتماع الإيراني في التيار السائد أن النزاع يدور حول الطاقة النووية والصواريخ والنفوذ الإقليمي، ولو كنا قد تنازلنا عنها وسلّمنَاها لما حدثت الحرب. في الواقع، تحوّل علم الاجتماع في التيار السائد في إيران اليوم إلى التخصص الأكاديمي "الأكثر أيديولوجية"، والذي لا يستطيع استيعاب أهم تحول يشهده العالم اليوم بفضل المقاومة الإيرانية والتي جذبت الكثير من الأنظار إليها. إن فاعلية (سوژگی) الإيرانيين اليوم قد أوصلت أكبر القوى العالمية إلى العجز، حتى أصبحت مضطرة لتداعي تاريخ هزائمها أمام إيران، من أثينا إلى روما، واستثارة عواطفها الحضارية لتشكيل تحالف ضد هذه المقاومة، لكن هذا الوضع الجديد لم يجد أي انعكاس في أدبيات هذا التيار التقليدي؛ وكأنه "لم يأتِ خانٌ ولم يذهب خان" [وكأن شيئاً لم يكن]. ​🔸 اليوم، بينما يقلب ثبات وصمود السلطة والشعب الإيراني في مواجهة الهجمات الغادرة والمعركة غير المتكافئة للجبهة الغربية-العبرية-العربية صفحة جديدة في تاريخ العالم (بعد الحرب العالمية الثانية وهيمنة القوة الأمريكية في العالم)، فإن علم الاجتماع التقليدي والتيار السائد في إيران، عبر القفز فوق الواقع الموجود والتكرار الممل لنفس الأطر والأدبيات الدائمة ضمن "قومية منهجية" ودون رؤية ظروف إيران في ساحة عالمية، مشغول ببذر بذور اليأس والخيبة. ​🔸 ومن مصائب هذا التأدلج و"القومية المنهجية" أن علم الاجتماع في التيار السائد هذا — الذي يروج ويدعو دائماً ولأي سبب كان إلى المقاومة حتى الرمق الأخير ضد نظام سياسي ليس مهيمناً ولا يملك قوة ظاهرة ذات شأن ويصارع مشاكل عديدة بسبب العقوبات الاقتصادية والضغط الإعلامي والثقافي والأمني — يكتب بسهولة وفي كل الأحوال وصفة الاستسلام و"لنُعطِه ونخلص" أمام الضغط والقوة الهيمنية العالمية لأمريكا. ​🔸 بالطبع، هذه القفزات ليست غريبة جداً. فبعد الحرب التي استمرت ثماني سنوات وانتصار الإيرانيين في الدفاع لمدى 8 سنوات أمام الصداميين وحلفائهم الغربيين والشرقيين، منع هذا التأدلج أيضاً من رؤية الواقع الذي حدث، ولم تتحول الإنجازات والهياكل الاجتماعية لذلك التوفيق الكبير من الشكل الضمني إلى معرفة صريحة، ولم تُسخّر لإصلاح والارتقاء بهياكل الحوكمة والهياكل الاجتماعية والثقافية لدينا. ​@Hermes_ir

اندر مصائب جامعه‌شناسی جریان اصلی ایدئولوژی زده ما 🖋️میثم مهدیار 🔸در حالیکه هگست وزیر جنگ آمریکا جنگ با ایران را در ادامه جنگ‌های صلیبی و روبیو وزیر خارجه‌شان آن را ادامه جنگ‌های تمدنی ایران و غرب می‌داند، جامعه شناس جریان اصلی ایرانی اما معتقد است دعوا سر انرژی هسته‌ای و موشکی و منطقه‌ای است و اگر می‌دادیم می‌رفت جنگ نمی‌شد. فی الواقع جامعه‌شناسی جریان اصلی در ایران امروز به «ایدئولوژیک‌ترین» رشته دانشگاهی بدل شده که نمی‌تواند مهمترین تحولی که امروز به واسطه مقاومت ایران در عالم رقم خورده و چشم‌های زیادی را به خود جلب کرده است هضم کند. سوژگی ایرانیان امروز بزرگترین قدرت‌های جهانی را به استیصال کشانده که مجبورند برای ایجاد ائتلاف علیه این مقاومت تاریخ شکست‌هایشان از ایران، از آتن تا روم را فراخوان کنند و عواطف تمدنی‌شان را تحریک‌ کنند اما این وضعیت جدید هیچ بازتابی در ادبیات این جریان متعارف نیافته است. گویا نه خانی آمده نه خانی رفته است. 🔸امروز که پایداری و پایمردی حاکمیت و مردم ایران در مقابل حمله‌های ناجوانمردانه و نبرد نابرابر جبهه غربی- عبری- عربی در حال ورق زدن برگ جدیدی در تاریخ جهان (بعد از جنگ جهانی دوم و هژمونیک شدن قدرت آمریکا در جهان) شده اما جامعه‌شناسی متعارف و جریان اصلی در ایران با پریدن از واقعیت موجود و تکرار ملال آور همان چارچوب‌ها و ادبیات همیشگی در یک «ملی‌گرایی روش شناختی» بدون دیدن شرایط ایران در یک صحنه جهانی به پراکندن تخم یاس و نا امیدی مشغول است. 🔸از مصائب این ایدئولوژی زدگی و «ملی‌گرایی روش‌شناختی» اینکه این جامعه‌شناسی جریان اصلی که همیشه و به هر بهانه‌ای مقاومت تا پای جان در برابر نظام سیاسی‌ای که نه هژمونیک است و نه قدرت ظاهری قابل توجهی دارد و به واسطه تحریم اقتصادی و فشار رسانه‌ای و فرهنگی و امنیتی با مشکلات عدیده‌ای دست و پنجه نرم می‌کند را تبلیغ و ترویج می‌کند در مقابل فشار و قدرت هژمونیک جهانی آمریکا به راحتی و در هر حالی نسخه تسلیم و بدیم بره می‌پیچد. 🔸البته این پرش‌ها خیلی غریب نیست. بعد از جنگ هشت‌ساله و پیروزی ایرانیان در دفاع ۸ساله ایران در مقابل صدامیان و حامیان غربی و شرقی‌اش نیز این ایدئولوژگی زدگی مانع از دیدن واقعیت رخ داده شد و دستاوردها و ساختارهای اجتماعی آن توفیق بزرگ از شکل ضمنی به دانش صریح تبدیل نشد و به کار اصلاح و ارتقای ساختارهای حکمرانی و اجتماعی و فرهنگی‌مان بسته نشد. @Hermes_ir