خانوم شیرین

راستش را بخواهی برای من بهتر است که در اوج تنهایی در اتاق تاریک خویش بمیرم تا اینکه برای ذره ای توجه و لبخندی ساختگی دست به دامان مردم شوم.

معلومه که از عشق غیر واقعی بیشتر از نفرت میترسم مشخصه که خنجری که بین یه پارچه ابریشمی نرم و زیبا پنهان شده همیشه تیز تر از خنجریه که آشکارا میبینی. دلیلش هم فقط توقعات توعه.

شاید شادی فردا از آن ما باشد فقط کافی ست آغوش سرد گذشته را رها کنیم و به سوی آفتاب برویم.

هیچوقت عاشق کسی نشو که به توهم مثل بقیه آدما نگاه کنه. عاشق کسی شو که جوری تو چشمات نگاه کنه انگار تو اولین و اخر ادمی هستی که وجود داره و این آخرین لحظه عمرشه.

همه یه روز نا امیدت میکنن. بعد از روزی که یه نفر که فکرشم نمیکردی ته مونده امیدت رو هم ازت بگیره؛ بالاخره میفهمی که قرار نیست کسی بیاد و نجاتت بده فقط خودتی و خودت با تنها کسی که داری مهربون تر باش رفیق...

من و حسودی؟ من فقط تو و اون کسی که فکر میکنی از من بهتره رو توی یه قبر میذارم تا کنار هم باشین همین یه خیرخواهی کوچیکه🤷🏻‍♀

و شاید اندوه ناگهانی و بی دلیل برخاسته از زندگی نزیسته ما باشد.

در فکر بازگشتی؟ مگر نمیدانی انسان جایی که بیمار شده درمان نخواهد شد دوست من...