Søhrãbïsm

سرمایه‌ی عمر آدمی یک نفس‌ست آن یک نفس از برای یک هم‌نفس‌ست با هم‌نفسی گر نفسی بنشینی مجموع حیات عمر آن یک نفس‌ست 🖋️📜 ابوسعید ابوالخیر پی‌نوشت از سُهرابیسم: به نظرِ من این رباعی از ابوسعید ابوالخیر خیلی خوب یادمون میندازه که عمر (زندگی)، در نهایت چیزی جز همین نفس‌های کوتاه (دَم و بازدَم) نیست؛ و شاید ارزشمندترین‌شون همون نفسی باشه که در کنار یک هم‌نفسِ واقعی می‌گذره. گاهی تمام معنای زندگی، در یک لحظه‌ی ساده و صمیمی خلاصه میشه. 🌱🦋🌿🌼🍃

مهتاب به نور دامن شب بشکافت مِی نوش، دمی خوش‌تر از این نتْوان یافت خوش باش و بیندیش که مهتاب بسی اندر سر گور یک به یک خواهد تافت ترانه‌های خیام (صادق هدایت) دَم را دریابیم!

با این شعر از خیام بهتون شب‌بخیر میگم. راستی، تماشای ماهِ اِمشب رو یادتون نره؛ خیلی خیلی زیباست. 🌙✨

این متن رو خیلی دوست دارم... چون مطمئنم از ذهن ناخودآگاهم اومده! الآن که بهش فکر می‌کنم، نمی‌دونم چرا دیروز اینو نوشتم. اِمشب می‌خوام دوباره بنویسم. 📜🖋️ من فکر می‌کنم هُنر، درمانی برای دغدغه‌ها، مشکلات، مسئله‌ها و بن‌بست‌های ذهنی ماست. تا حالا که برای من این‌جور بوده... 🕯️🦋

اگر به‌طور عمیق به یک گُل بنگرید، درمی‌یابید که در فرآیند رشد آن عواملی غیر از خودش دخیل‌اند. اَبر در این فرآیند دخیل است. البته که می‌دانیم اَبر و گُل یکی نیستند! ولی بدون اَبر گُلی هم وجود ندارد. اگر اَبر نباشد پس بارندگی‌ای نیست و گُلی نمی‌تواند بروید. لازم نیست رویاپرداز باشید تا بتوانید تأثیر حرکت اَبرها را در ژرفای فرآیند رشد گُل دریابید، زیرا این حقیقتی واضح است. نور خورشید هم همین‌طور. نور خورشید چیزی غیر از گُل است ولی بدون آن رشد گُل میسر نمی‌شود. 🪷☠️ اگر همین‌طور عمیق به گُل نگاه کنیم، بسیاری چیزهای دیگر نیز، مانند خاک و مواد معدنی، می‌بینیم که بدون آنها نمی‌تواند رشد کند. یک گُل به‌تنهایی نمی‌تواند وجود داشته باشد. تنها در هم‌زیستی با نور خورشید، خاک، و باران است که گُل رشد می‌کند و هیچ‌کدام را نمی‌توان نادیده گرفت. 🪷☠️ نیلوفر و مُرداب | تیچ نات هان

این کلاژ هم جالب شد: گل سمت چپ، خار داره؛ و خار سمت راست، پایینش گل داره. و جالب‌تر اینکه: خار از سنگِ سختِ کوه بیرون اومده، و گل از خاکِ نرمِ باغ.

گل می‌شوم یا خار...؟

این دلنوشته رو امروز نوشتم و فکر کنم به‌دلیل تصویرسازی‌هایی که داره، بشه ازش یه طراحی یا نقاشیِ خوب درآورد. 😊🌱✨

برگه‌ی ۱۷ پنج‌شنبه، ۵ شهریور ۳۳, ساعت ۱۵:۳۷ مُرداب: در زندگی، اِحساسی شبیه به گیر اُفتادن در مُرداب دارم؛ و هر چه‌قدر در این مُرداب دست‌وپا می‌زنم، بیشتر به اَعماقش فرو می‌روم. اولش وقتی مُرداب را دیدم، فکر کردم برکه‌ای آرام است؛ مُرداب با گُل‌های نیلوفریِ زیبایش مرا فریب داد. وقتی پاهایم را درونش گذاشتم، مرا گیر انداخت. اول تا مُچ پاهایم، بعد تا زانوهایم، و بعد تا سینه‌ام، و حالا تا بالای گلویم آمده است، و نفس کشیدن را برایم سخت کرده است، طوری‌ که برای نفس کشیدن تقلا می‌کنم. هنوز تسلیمِ مرداب نشده‌ام و برای زنده ماندن و زندگی کردن دست‌وپا می‌زنم؛ دست‌وپا زدنی شبیه به زمانی‌که نوزاد بودم و مادرم را بالای سَرم می‌دیدم. لبخندِ مادرم را به یاد می‌آورم، ولی حالا به‌تنهایی در حال جنگیدن هستم و کسی نیست که از آن بالا برایم لبخند بزند. آیا در مُرداب غرق می‌شوم یا خودم را نجات می‌دهم؟ آرامشی وحشتناک دارم... #سهرابیسم

گل یا خار؟

زخمی‌ام؛ تمام تنم زخمی‌ست... از هر زخم، چیزی می‌روید؛ ولی هنوز نمی‌دانم گل است یا خاری که آرام‌آرام مرا از درون می‌شکافد. #اگزیستانسیالیسم #سهرابیسم

نامِ عکس: گل‌هایِ آبی💙

نامِ نقاشی: گلابی‌ها🍐

نام نقاشی: گربه‌ی گیاه‌خوار (درباره‌ی مهربان بودن) 😺🐥 پی‌نوشت: من نقاش نیستم، در حال یادگیری نقاشی هستم‌. شما برای یادگیری هر چیزی نیازمند آزمون و خطا، تمرین و تکرار، و اعتماد به نفس هستید.

برای یک زندگی خوب همین کافی است که آن‌چه را بر خود نمی‌پسندیم بر دیگران هم نپسندیم. 📚🕊️ پاپ و مُرتد | مایکل وایت

نام پرنده: چک‌چک 🐦

گلِ زیبا... 🌸

یکی از دشوارترین کارها برای ما پذیرفتن این واقعیت است: هیچ قلمرویی نیست که در آن تنها شادی باشد و بس، بی‌هیچ رنجی. البته پذیرفتن این واقعیت به این معنا نیست که ما باید نااُمید شویم. می‌توان رنج‌ها را دگرگون ساخت. به‌محض اینکه دهان‌ِمان را باز می‌کنیم تا از رَنج سخن بگوییم، می‌دانیم که نقطه‌ی مقابل رنج نیز همان‌جاست. هرجا که رنج باشد شادی هم حضور دارد. 🪷☠️ نیلوفر و مُرداب | تیچ نات هان #کتاب_بخوانیم