Ножин

دختر بودن نباید شجاعت بخواهد... سخت‌ترین درد، زخم روی تن نیست؛ زخمی است که روی آبرو می‌زنند. درد دارد در شهری زندگی کنی که امنیتت را نه قانون، بلکه سکوتت تعیین کند. جایی که کافی است عکست را بردارند، دست‌به‌دست بچرخانند، برایت دروغ بسازند، تهمت بزنند و شخصیتت را لگدمال کنند؛ فقط چون انسان‌های بی‌رحمی تصمیم گرفته‌اند با آبروی یک دختر بازی کنند. چه دنیای تلخی است... جایی که بعضی‌ها برای چند دقیقه خندیدن، حاضرند یک عمر اشک را به چشم یک دختر هدیه بدهند. پشت هر عکسی که پخش می‌شود، یک قلب می‌تپد. پشت هر شایعه، یک خانواده می‌شکند. پشت هر تهمت، دختری هست که شاید دیگر جرئت نکند از خانه بیرون بیاید، بخندد، یا حتی به آینده امیدوار باشد. انسان‌های بد فقط با دست آسیب نمی‌زنند؛ گاهی با یک پیام، یک عکس، یک دروغ و چند کلمه، روح یک انسان را می‌کشند. هیچ دختری نباید از این بترسد که آبرویش قربانی تفریح دیگران شود. هیچ زنی نباید نگران باشد که فردا نامش به ناحق بر زبان مردم بیفتد. امنیت، حق هر انسان است؛ نه یک آرزو. کاش روزی برسد که ارزش یک زن را با شرافت، مهربانی و انسانیتش بشناسند، نه با شایعاتی که دیگران برای نابود کردنش ساخته‌اند. و خطاب به کسانی که با آبروی دیگران بازی می‌کنند: شاید هیچ‌وقت صدای گریه‌های قربانیانتان را نشنوید، اما هر اشکی که به ناحق از چشمی جاری می‌شود، روزی حقیقتش از دروغ بلندتر فریاد خواهد زد. هیچ انسانی حق ندارد برای اثبات قدرتش، شخصیت و آرامش انسان دیگری را ویران کند. آبرو، بازیچه نیست؛ زندگی یک انسان است .