مرثیه فرمانده. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

کارد بزنی ازم استرس و تپش قلب و غمو غصه می‌ریزه بیرون.

چون دورت شلوغه فکر نکن خیلی خفنی پورن هاب هم ويووش بالاس.

تو ادای چیزی که نیستی رو در میاری من چیزی که هستم رو حتی نشون نمیدم.

پسندیدم

واو

Romeo Juliet.

https://t.me/Doomedthv

چقدر نظرت رو دوست داشتم مچکرم بابت نگاهت

البته

چیزی که بیشتر از همه توجهم رو جلب کرده ، هماهنگی بین عکس‌ها و جمله‌ی ای که دیدم «مکان، جایی که روح من زندگی می‌ کند . عکس‌های سیاه‌وسفید، خیابون‌های خالی، آتش و اون حسِ تنهایی، همه یک فضای تاریک، شهری و مرموز ساخته‌اند؛ انگار راوی جایی رو پیدا کرده که با وجود سرد و غمگین بودنش، تنها جاییه که واقعاً بهش تعلق داره. و بعد جمله‌ی «You're doomed to me.» خیلی خوب این فضا رو کامل می‌کنه. ترجمه‌ی تحت‌اللفظی‌اش می‌شه «تو محکومی به من»، اما از نظر حسی چیزی شبیه اینه: دیگه راه گریزی از من نداری. همین تضاد بین عشق و تهدید، به متن یک حالت وسواس‌گونه و دارک می‌ده. انگار راوی کسی رو فقط دوست نداره؛ بلکه می‌خواد اون آدم رو برای همیشه در دنیای خودش نگه داره. حتی ترکیب تصاویر هم داستانی به نظر میاد: خیابان خالی ، آتش ، چیزی که متعلق به گذشته است ، جمله‌ای درباره‌ی یک عشق ، دوباره خیابان و خیلی چیزایِ مخفیِ دیگه . انگار بدون اینکه داستانی نوشته شده باشه، یک داستان کامل پشت این پست وجود داره. به نظرم نقطه قوته این پست اینه که زیادی توضیحی نیست ؛ فقط چند تکه تصویر و چند کلمه گذاشته شده جلوی مخاطب و باقیِ داستان رو سپرده به ذهن کسایی که همراهیش میکنن . همین باعث می‌شه خیلی بیشتر توی ذهنِ خواننده بمونه ، بی نقش بود ، خسته نباشی رزِ سفید🤩

می‌تونم پارتی داشته باشم؟

ولی مطمئن بودم که فور کردم

من کاملا شرمندم

سلام

قلم دختر منه ها

_ لب هات رو باکره نگه‌دار. + دوسش نداری؟ _ برام جذابیتی نداره ببینم راهِ هر کلمه ای رو به زبونت باز کردی. + فاک به دو پهلو حرف زدنات. _ همین الان چی گفتم؟

اینجا مثل مغزم شلوغه قشنگ