مرثیه فرمانده. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

دیشب بعد از مدت‌ها میشه گفت بدترین کابوس‌ها رو دیدم.

-

خاکستری/مشکی، تهیونگ

-

از طرف گروه فرماندگان اعتراض دارم. خیلی تو این تلگراف به این بندگان خدا ظلم شده. لطفا رسیدگی بشه.

+گفتی نفسم میشی. -تو نخواستی، حالا من لبه پرتگاهم و برای نفس شدنت زیادی خستم. +میگیرمت، نمیزارم بیفتی.

+من خیلی وقته که مردم نعناع، نمیتونم بزارم نعنای فرمانده ای بشی که نباید!

این کلمه‌ها، یه چیزی فراتر از چیدن حروف در کنار همدیگه‌ست برای من. درد لابه‌لای تلگرافت جا خشک کرده. یه حس ناامیدی میون امید. انگار نه ناامیدی مطلقی هست و نه امید مطلق. در تقلا برای دریافت روزنه‌ی نور.

شاید ما در زمانِ اشتباهی، یا مکانِ اشتباهی باشیم، شاید اصلا آدم های اشتباهی برای همدیگه باشیم اما... ای کاش میتونستم قلبم رو از سینه‌ام دربیارم و تقدیمت کنم و همونجا در آغوشت بمیرم.

فقط می‌تونم بگم زیادی قشنگ بود. تمام‌مدت در حال لبخند زدن بودم. لبخندی که توش پر از درده. و اهنگ، معنیش کاملا هم‌وایب پستته. برای نوشته‌ت ساخته شده در اصل. اسلی کردی، درست مثل دفعه‌های قبل. خسته نباشی عزیزدلم.

"شاید تو هیچوقت سهمِ این نعناعِ بی‌پناه نبودی، فرمانده‌."

حس میکنم هرچقدر بیشتر نگهت میدارم، دورتر میشی شاید ما در زمانِ اشتباهی، یا مکانِ اشتباهی باشیم، شاید اصلا آدم های اشتباهی برای همدیگه باشیم اما... ای کاش میتونستم قلبم رو از سینه‌ام دربیارم و تقدیمت کنم و همونجا در آغوشت بمیرم.

اگه فرست نشم مجبورت میکنم پستتو دوباره بذاری

"شاید تو هیچوقت سهمِ این نعناعِ بی‌پناه نبودی، فرمانده‌."

حس میکنم هرچقدر بیشتر نگهت میدارم، دورتر میشی شاید ما در زمانِ اشتباهی، یا مکانِ اشتباهی باشیم، شاید اصلا آدم های اشتباهی برای همدیگه باشیم اما... ای کاش میتونستم قلبم رو از سینه‌ام دربیارم و تقدیمت کنم و همونجا در آغوشت بمیرم.

حتما باید بوست کنم راضی شی؟

کی گفت من تنفر دارم