‹جآن دَرد›

آیی و بگذری ز من و باز ننگری؟ ای جانِ من فدای تو این نیز بگذرد...

قلبش سرزمین مادری بود و من؟ یک ضد انقلاب،مطرود و از وطن دور افتاده:)

باید بدانی که وسطِ بوی گوگرد و باروت؛ در این روزها که همه‌ی راه‌ها بسته است و نمی‌توانم صدایت را بشنوم یا چیزی برایت بفرستم، هر لحظه به یاد تو بودم.

عزیزِ دورِ من

تو عزیزِ دلِ هزارنفر میشوی اما عزیزِ دلِ عزیزت نیستی

و این غم انگیزه

سر زده بیا مثل بارون وسط شهریور.

قول میدی؟

دلم برایت تنگ میشود. برای کسی که حتی نمیدانم دلتنگ من هست یا نه. و این شاید تنها جایی باشد که عشق این قدر بی رحمانه میشود؛ وقتی تمام احساسَت فقط در قلب خودت اتفاق می افتد. کاش یکبار فقط یکبار می فهمیدم وقتی نگاهت میکنم در دل تو هم چیزی تکان می خورد. تا این همه از دوست داشتنت نترسم.

عزیزِ دورِ من

مرا دیدی و در ذهنت، کشیدی نقشه‌ی قتلم تورا دیدم برای شادی‌ات خود را فدا کردم

زانویِ غم منم؛بغلم کن.

عزیزِ دورِ من

نباید یک زن آنقدر مردی‌را بخواهد؛نباید

عزیزِ دورم حال چند وقتی ست که ندیدمت. وضع خوبی ندارم. انگار دوباره به آن دختر هشت ساله تبدیل شدم. دختری که هرچه منتظر ماند همبازی اش نیامد، تنها یک گوشه انتظار او را می کشد که بیاید عروسکی که تازه خریده را به او نشان دهد و با هم بازی کنند. با مرور کردن عکس و فیلم های تو سعی میکنم دلتنگی ام را ذره ای کم کنم ولی اثر چندانی ندارد. صبر میکنم چاره ای جز صبر کردن ندارم ..... نیمۀ روحم،هرشب با خود میگویم؛ کاش من همه‌ی اطرافیانت بودم:)

برایِ طُ

جنگ هم اگر باشد، خون و اعدام و شكنجه هم اگر باشد، خشاب خالی و محاصره و صداي نزديك شدن موشک ها هم اگر باشد، تير خلاص هم اگر باشد، كنار تو باشد. در آغوش تو باشد. در عطر تو باشد. در ردِّ نگاه تو باشد. در آوازهاي تو باشد. در لبخند و بوسه‌های ناگهان تو باشد. مرگ هم اگر باشد...»

عزیزِ دورِ من

کاش میشد که نگویم و بفهمی من را بیش از این جانِ غرورم نشود لهِ با حرف:)

عزیزِ دورِ من

هرکجا گربه دیدی نازش کن؛من اونجام:)

مرا نگاه!که چشم از تو برنمیدارم؛ تورا نگاه!که از دیدنم گریزانی...

عزیزِ دورِ من

درون سینه ات؛ این عشق جانشد که نشد

کاش اتفاق ناگوار فقط ندیدنت بود؛ مرا هر خیابان و خاطره ای رنج می‌دهد..

عزیزِ دورِ من

دست من کاش شبی زیرِ سرت خواب رَوَد!

و اندوهِ نبودنت آن‌چنان روی‌سینه‌ام سنگینی میکند که استخوان‌ های سینه‌ام در آستانه‌ی فروپاشی‌اند.

عزیزِ دورِ من

شاخه هایم را که دیشب میبریدم یک به یک در کنارم تا سحر گاهی خدا هم گریه کرد...

ولی تو جونِ من بودی:)

من شور و شر موج و تو سر سختی ساحل روزی که به سوی تو دویدم تو چه کردی:)

عزیزِ دورِ من