نعنایِ ژنرال/ rest
Відкрити в Telegram
شاید سرنوشتِ ما، در تقدیرِ این دنیا نوشته نشده بود، معبودِ من. @Easeyourselfandtrustmebot http://t.me/HidenChat_Bot?start=5704966397
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
340
Підписники
-224 години
-197 днів
-7230 днів
Архів дописів
Repost from N/a
𝐌𝐔𝐑𝐃𝐄𝐑 𝐂𝐎𝐃𝐄 《 ρꪖᖇイ ⁵》🔞
- بیا اینجا خرگوشک + ل...لعنت بهت ن...نمیتونم راه برم#VҜФФҜ ɠɛŋཞɛ :
bdsm , dramatic , smut , angest" CLICK FOR READ "
11 вер, 03:40
13 вер, ~18:40
Repost from 𝐕𝐚𝐦𝐩𝐢𝐫𝐞(closed)
⚡️فور کنید
چنلایی که حمایت میکنن رو بشناسم
چنلای جدید جوین میشم
11 вер, 03:39
12 вер, ~08:57
Repost from N/a
𝖧𝗈𝗅︎𝖽 𝗆︎𝖾..! 𝖸︎𝗈𝗎 𝖻︎𝗎𝗋𝗇︎ 𝗅︎𝗂𝗄︎𝖾 𝖺 𝖼︎𝗂𝗀︎𝖺𝗋𝖾𝗍𝗍𝖾 𝗈𝗇︎ 𝗆︎𝗒 𝖺𝗋𝗆︎.. 𝖲︎𝖺𝗐 𝗒𝗈𝗎 :) 𝖳︎𝗁︎𝖾 𝗌𝗎𝗇︎ 𝖻︎𝗎𝗋𝗇︎𝖾𝖽 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝗌𝗂𝗅︎𝗁︎𝗈𝗎𝖾𝗍𝗍𝖾 𝗂𝗇︎ 𝗆︎𝗒 𝖾𝗒𝖾𝗌 𝖡𝗎𝗍 𝖨︎ 𝗄︎𝗇︎𝖾𝗐 𝗂𝗍 𝗐𝖺𝗌 𝗀︎𝗈𝗇︎𝖾!
11 вер, 03:38
13 вер, ~18:40
Repost from 𝕭𝖑𝖔𝖔𝖉𝖇𝖔𝖗𝖓
تهیونگ با همون پوزخند ثابت؛ لب زد و طولی نکشید که بعد رسیدن جونگکوک بهش؛ در حالی که حالا کنارش قرار گرفته بود، با نگرانی و اشاره کردن به پشت ماشین چیزی رو لب زد و تهیونگ که بخاطر صدای هیولا مانند ماشینهاشون؛ به وضوح صدای جونگکوک رو نمیشنید، سرعتش رو بالاتر برد و بیتوجه به اشارههای بیوقفهی کوک، همراه با گفتن کلمهی "دلقکِ عقب مونده" نزدیک به اولین پیچ خطرناک که رسید نیش ترمز گرفت؛ اما هیچ تغییری توی کم کردن سرعت شورلت ماشین و بلافاصله این جونگکوک بود که با ضربه زدن آروم به بدنهی شورلت، تهیونگ رو به خودش اورد و اینبار با صدای خیلی بلند گفت: _ترمز .. ترمزت بریده کامارو! جونگکوک با نگرانیه بیسابقهای؛ لب زد، تشخیصش برای رانندهی حرفهای مثل اون سخت نبود تا بفهمه؛ خیلی وقته سرعت تهیونگ حتی ذرهای کم نمیشه و ثابته و این فقط یه معنی داشت؛ ترمز شورلت ددی کامارو بریده! پس حالا این تهیونگ بود که گنگ و ناباور، با لکنت لب زد: _م-مسیح! .. چیزی تا پیچ نمونده!! لبخند بیارادهی هیستریکی روی لبهای مرطوبش شکل گرفت و وقتی چشمش به چهرهی مضطرب و نگران جونگکوک افتاد؛ لبخند عصبیش محو شد و توی دلش چنان خالی شد که شاید به جرئت در جمیع تمام مسابقاتش؛ این دلشوره و دلهره به سراغش نیومده بود و تا به حال تجربهی این نقص فنی مرگبار به وجود اومده رو؛ نداشت و حالا که واکنش نگرانِ اون هیولای سرعتِ خونسرد و بیرحم رو نسبت به شرایط اسفناکش میدید، یعنی اوضاع بدتر از اونی بود که حتی فکرش رو هم بکنه و شاید همون هیولای سرعت و هانتری که ازش متنفر بود؛ امشب قرار بود تبدیل بشه به ناجیِ زندگیش؟!: _نگران نباش من کمکت میکنم سرعتشو بیاری پایین! جونگکوک با صدای بلند و لحن اطمینان بخشی لب زد و تهیونگ بود که همچنان رنگپریده و مات و مبهوت؛ به نقطهای نامشخص از انتهای جاده خیره شده بود؛ با یادآوری اون پسره ژاپنی که آخرین لحظه به یاد داشت کناره ماشینش اون رو دیده و حدس میزد یکی از دوستهای صاحب بوگاتی؛ کنزو باشه که تا یک ساعت پیش ماشینش رو واژگون کرده بود، فاک بلندی گفت و بخاطر ساده لوح بودن خودش، تاسف خورد و با خشم و عصبانیت؛ فرمون ماشین رو بیشتر از قبل زیر دستهاش فشرد: _خدا لعنتش کنه! از زیر فشار دندونها و فک قفل شدهاش غرید و با اخم پررنگ و لحن طلبکارانه و پرخاشگری، رو به جونگکوک؛ با صدای بلند گفت: _چرا میخوای کمکم کنی؟! .. میتونی بذاری برم ته دره و بمیرم مثل همون رانندهی پورشه و بعدشم رکورد امشبو؛ به نام خودت ثبت کنی، مگه تو همینو نمیخواستی هانتر؟ تهیونگ که از به زبون اوردن بیارادهی اون لقب؛ متعجب شده بود، همونطور که نیمنگاهی به جلو و جاده انداخت و باریک شدنش نشون میداد چیزی تا اون پیچ مرگبار باقی نمونده؛ نگاهش رو دوباره به جونگکوکی داد که متقابلا از شنیدن اون لقب جا خورده بود و با شنیدن سوال تهیونگ؛ متعجب و گیج بنظر میرسید: _خب .. راستش؛ راستش خودمم هنوز دلیلشو نمیدونم؛ یعنی مطمئن نیستم! جونگکوک با گنگی و صراحت، لب زد و وقتی چشمش به تابلوی اخطاری افتاد که اون پیچ خطرناک رو با فاصلهی یک کیلومتر؛ از هردوشون نشون میداد؛ بزاق دهنش رو به سختی؛ اما نامحسوس قورت داد و لب پایینش رو از شدت دلهره گاز گرفت؛ برخلاف چهرهی خونسردش که سعی میکرد کاملا مسلط به شرایط بنظر برسه، توی دلش قند اضطراب سابیده میشد؛ چون نقشهای که توی سرش بود ریسک خیلی پرخطر و بزرگی داشت؛ ولی طولی نکشید که با لحن عصبانی و پرخاشگرانهی دوبارهی تهیونگ، به خودش اومد و از بند افکار منفی و دلهرهآورش؛ فاصله گرفت: _چرا باید به توئه حرومی که کارت کشتن بیرحمانهی آدمهاس؛ اعتماد کنم؟ _چارهی دیگهای هم داری؟ جونگکوک اینبار بلافاصله، با لحن جدی و سرد همیشگیش؛ لب زد و تای ابروش رو با ابهت بالا انداخت: _چطوری میخوای انجامش بدی؟! تهیونگ در حالی که لحظه به لحظه افت فشار خونش رو بیشتر احساس میکرد و سرمای هوای بیرون، صورت و بدنش رو منجمدتر کرده بود؛ با استرس و نگرانی گفت و بزاق دهنش رو از ترس و دلهره به سختی قورت داد، حق با جونگکوک بود! اون چارهی دیگهای جز اعتماد کردن به پسری نداشت که تا یک ساعت پیش به خونش تشنه بود و فقط و فقط به بردن ازش فکر میکرد؛ اما حالا انگار ورق کاملا برگشته بود!: _انقدر ازم سوال نپرس کامارو، وقت زیادی برامون نمونده .. خودت الان میبینی!" پارت 17 "
11 вер, 03:38
13 вер, ~18:40
Repost from 𝕭𝖑𝖔𝖔𝖉𝖇𝖔𝖗𝖓
_میدونی کدوم قسمت شورلت رو بیشتر دوست دارم؟ .. خندهی شل جذابی زد و همراه با اشاره کردن سرش به تهیونگ و چشمکی، اضافه کرد: _عقبش! تهیونگ که متوجهی حرف دو پهلو و منظور جونگکوک شده بود، از شدت عصبانیت برافروخته شد و رنگ صورتش رو به قرمزی رفت و بعد از سرعت گرفتن جونگکوک جلو زدنش که ظاهرا به هدفش، "پرت کردن حواس تهیونگ" رسیده بود، فریاد زد: _تو حرومزادهی منحرف! قسم میخورم تا جنازهی خودتو و ماشینتو امشب نبینم؛ بیخیال نمیشم! تهیونگ با سفت گرفتن بیشتر فرمون که مطمئن بود انگشتهاش رو به سفیدی رفته، خواست از جگوار سبقت بگیره؛ اما جونگکوک تمام تلاشهاش رو بی نتیجه میذاشت و دو طرف لاین چپ و راست رو با سرعت باورنکردنیش به طور خیلی ماهرانه؛ میبست و نمیذاشت تهیونگ حتی ذرهای بتونه ازش جلو بیفته! پس این جونگکوک بود که همراه با ویراژهای زیبا و حرفهایش؛ برای تماشاچیهایی که لایو مسابقه رو میدیدن خودنمایی میکرد و تهیونگ که چیزی تا لبریز شدن خشم و نقطهی جوشش باقی نمونده بود، باز هم بدون کنترل عصبانیتش؛ فریاد زد: _فاک بهت، میشنوی حرومزاده؟! فاک بهت!!! عقب افتادن تهیونگ؛ اونم بعد این همه راهی که هر دوی اونها با سرعت طی کرده بودن، تحقیر بزرگی براش محسوب میشد در حالی که حتی رقیبش دیرتر از اون مسابقه رو شروع کرده بود و شاید همون لحظه بود که یاده حرفهای نامجون هیونگش افتاد و نگرانیهایی که اون موقع بیمورد میدید و حالا به این نتیجه رسیده بود خیلی هم بیدلیل نبوده و اتفاقاتی که برای رانندهی پورشه نقرهای رخ داد بود؛ داشت کم کم براش دژاوو میشد و بخاطر عذاب دادن و طولی نکشید که بخاطر سرنوشت تلخ و غمانگیزِ اون راننده؛ داد بلندی زد و گفت: _نه!! عمرا اگه تسلیم تو بشم و بذارم اون بلا سرم بیاد! تهیونگ متقابلا با سرعت باورنکردنی؛ فاصلهاش رو با پشت جگوار کم کرد و بلافاصله با ریسک بزرگی؛ لاینش رو به لاین راست تغییر داد که یک طرف اون لاین کاملا کوه بود و طرف دیگهاش؛ ارابهی مرگ هانتر! درست مثل اون پورشه که به همین شکل توی تلهی جونگکوک افتاده بود و بین کوه و جگوار کوک؛ در حال متلاشی شدن بود! پس حالا این جونگکوک بود که به طرف شورلت گرفت و لاین رو تنگ و تنگ تر کرد و چند ضربهی سطحی در حد خراش، به بدنهی شورلت زد؛ اما این تهیونگ بود که با فشار دادن دکمهی لانچ کنترل که به شتاب زدگیش کمک میکرد؛ از مهلکه و چنگ اون هیولای سیاه مرگ، موقتا بیرون جست و با بیرون دادن نفس حبس شدهاش "خودشهای" رو فریاد زد و اضافه کرد: _حالت اون عقب چطوره مادرفاکر؟! گفتی از عقب پسرم خوشت میاد؛ پس همون پشت بمون و براش مثل یه پت پارس کن؛ هوم؟! تهیونگ همراه با پوزخند و اخم پررنگی، با تنفر آشکاری لب زد و برای هزارمین بار در اونشب، با بیرون اوردن دستش از پنجرهی ماشین؛ انگشت فاکش رو بالا اورد و بعد از کم شدن سرعت جگوار، گرههای ابروش دوباره درهم تنیده شده و با تعجب لب زد: _باز میخوای چه غلطی بکنی! مکثی کرد و بعد از پوزخند عصبیای؛ ادامه داد: _من دیگه گولتو نمیخورم حرومی، میدونم با همهی حریفهات همینطوری بازی میکنی و کارت همینه! باز هم پوزخندی زد؛ اما اینبار از روی به سخره گرفتن: _مثل اینکه واقعا باورش شده هانتره!" پارت 16 "
11 вер, 03:38
13 вер, ~18:40
Repost from 𝚮so
- انتخاب تو یک اشتباهِ محـض بود تهیونگ، که من تاوانـش رو با جون برادرم دادم.
- تو فقط تاوان عشقـی رو دادی که صاحبـش من نبودم.🪙𝜙 𝘠𝛰𝘶 𝘸𝘦𝘳𝘦 𝘫𝘶𝘴𝘵 𝛢 𝛭𝘪𝘴𝘵𝘢𝘬𝘦🤩
11 вер, 03:35
11 вер, ~13:19
Repost from سَـمفونـےِ مَهتـآب '
چگـونه فـراموش کنـم نگـاهت را در تاریـکے ذهنـم؟
11 вер, 03:34
16 вер, ~08:59
