‌‌ ‌‌charotte stella ‌

غزاله

غ

:۵

کی هستی اصلا

کیری دوست دارم وای

دورت بگردم گلم

بوس من رو هم بدید بچه‌ها

جهت یادآوری

شما باید همیشه دور سجتریستون‌ بگردین‌!

اگر سجتریس دارین، بوسش کنین، دوسش‌ داشته باشین. قدرش رو بدونین چون یه محبت الهیه‌. 😭

سجتریس یه جور آفتابِ شلوغ و شیطونه؛ هم می‌تونه خیلی بامزه باشه، هم خیلی عمیق، هم یهویی دلش بخواد همه‌چی رو ول کنه و بره دنبال یه تجربه‌ی جدید. و شاید قشنگ‌ترین ویژگی‌اش همین باشه که معمولاً سعی نمی‌کنه شبیه کسی دیگه باشه؛ دوست داره خودش باشه.

به نظرم قشنگ‌ترین قسمت سجتریس اینه که حس زندگی کردن می‌ده. از اون آدماییه که وقتی وارد زندگیت می‌شن، ممکنه باعث بشن بیشتر بخندی، بیشتر تجربه کنی، بیشتر بیرون بری، چیزای جدید ببینی و کمتر از خودت بترسی.

سجتریس، پشت اون روحیه‌ی شوخ و شیطونش، معمولاً یه قلب خیلی گرم هست. وقتی سجتریس کسی رو واقعاً دوست داشته باشه، می‌تونه خیلی حواسش بهش باشه و برای خوشحال کردنش وقت بذاره. محبتش معمولاً از جنس اجبار نیست. بیشتر دوست داره آدمی که براش مهمه خوشحال باشه و خودش رو آزادانه زندگی کنه.

سجتریس دوست نداره یک‌جا گیر کنه. اگر چیزی خراب بشه، ممکنه ناراحت بشه، ولی بعدش کم‌کم بلند می‌شه و می‌گه خب، حالا چی؟ چی یاد گرفتم؟ کجا می‌تونم برم؟ این روحیه باعث می‌شه معمولاً امیدی برای ادامه دادن داشته باشه و شکست رو آخر دنیا نبینه.

سجتریس معمولاً خیلی اهل ادا درآوردن نیست. اگر دوستت داشته باشه، احتمالاً یه جوری نشونت می‌ده؛ اگر ناراحت باشه هم ممکنه نتونه خیلی طولانی نقش بازی کنه. شاید گاهی زیادی رک بشه، ولی خوبی‌اش اینه که معمولاً لازم نیست مدام بشینی و از خودت بپرسی: «واقعاً منظورش چی بود؟»

سجتریس رو نمی‌شه خیلی راحت توی یه چارچوب گذاشت. دوست داره خودش باشه، خودش انتخاب کنه و زندگی رو اون‌طوری که دوست داره تجربه کنه. از اینکه یکی بخواد دائم محدودش کنه یا بهش بگه چطور زندگی کنه خوشش نمیاد. همین آزادی‌خواهی یه جذابیت خاص بهش می‌ده؛ انگار همیشه یه بخشی از وجودش فقط متعلق به خودشه.

سجتریس معمولاً خیلی راحت می‌تونه آدم‌ها رو بخندونه. نه لزوماً با جوک گفتن؛ گاهی با یه جمله‌ی کاملاً بی‌ربط، یه واکنش خنده‌دار یا طرز تعریف کردن یه اتفاق. شوخ‌طبعیش باعث می‌شه معاشرت باهاش خسته‌کننده نباشه و همیشه یه چیزی برای خندیدن پیدا بشه.

یکی از قشنگ‌ترین چیزها درباره‌ی سجتریس اینه که حضورش می‌تونه حال و هوای جمع رو عوض کنه. معمولاً انرژی شاد و بازیگوشی داره و حتی وقتی خودش خیلی جدی نیست، می‌تونه باعث بشه بقیه هم راحت‌تر باشن. از اون آدماییه که بعد از چند ساعت باهاش بودن ممکنه با خودت بگی: «چقدر بودن کنارش خوب بود.»

سجتریس معمولاً یه جذابیت خاص و طبیعی داره. از اون آدمایی که لازم نیست خیلی تلاش کنن تا دیده بشن. یه لبخند، یه نگاه، طرز حرف زدن یا حتی مدل راه رفتنشون می‌تونه باعث بشه توی جمع به چشم بیان. قشنگیش بیشتر از اینکه «خیلی مرتب و بی‌نقص» باشه، زنده و پرانرژیه؛ یه جور زیبایی که حس می‌کنی واقعاً خودشونن.