ARTـSPY

‏کل‌کل کردن راه برقراری ارتباطمه، بخدا ازت بدم نمیاد.

— me & who?

مگه دو روز پیش شنبه نبود چرا باز شنبه شد.

بله. من آمادگی اینو دارم عزیز ترین افراد زندگیمو زیر سی ثانیه ترک کنم. چتای چند سالمو توی یک چشم بهم زدن پاک کنم. عکسایی که به جونم وصلنم همینطور. من آمادگی اینو دارم در لحظه هرچیزی رو در آن ثانیه آتیش بزنم و پشتم رها کنم و حتی خم به ابروم نیاد. من حتی حاضرم چیزای با ارزشم رو خودم از دست بدم، قبل اینکه از دست برن. زندگی رها کردن و حذف کردن چیزایی که قرار نیست‌ توی دنیای من باشن رو بهتر از هرچیزی به من یاد داده. وابستگی توی من مرده. هیچ رفتنی منو غافلگیر و غمگین نمی‌کنه.

وقتی میگن «عشق همه‌چیز رو تحمل می‌کنه» منظور سختی‌های زندگیه؛ فقر، بیماری، مشکلات و روزهای بد هست. اما دروغ، بدرفتاری، خشونت و بی‌احترامی هیچ‌وقت جزو چیزهایی نیستن که در قالب عشق بشه تحملشون کرد.

بعد از تموم کردن یه رابطه باید بدونی: نداشتن عشق از یه ذره عشق بهتره. نداشتن توجه از یه ذره توجه بهتره. یه چیزایی یا باید درست شه یا کلا نباشه.

‏آدم یهو به خودش میاد و می‌بینه چقدر خودش رو حیف کرد‌ه. حیف آدمای اشتباه، کارای اشتباه، مسیرهای اشتباه، تجربه‌های اشتباه.

می‌خواستم برای غمی که از طرف تو بهم رسیده، گریه کنم. ولی همه ی اشکام رو قبلاً استفاده کرده بودی. خشک شدن. می‌خواستم ببخشمت، بهانه هام برای قانع کردن مغزم که تورو ببخشه ته‌کشیده بودن. نشد. می‌خواستم برای داشتنت تلاش کنم، همه ی امیدی که برای خودم و تو داشتم رو کشتی؛ نوری برای به سمتش دوییدن پیدا نکردم. می‌خواستم بیام بغلت کنم، صورتتو بگیرم توی دستام، توی چشمات نگاه کنم و بهت بگم بیشتر از همه چی دوستت دارم و تا همیشه کنارت می‌مونم. احساسی برام باقی نذاشته بودی. می‌خواستم بهت بگم منو داری، درست می‌شه. ولی تا کوچک ترین تصور خوب راجع به خودتو توی ذهنم خراب کرده بودی. نپرس چرا بی هیچ حرفی رفتم. چاره ای به جز رها کردن چیزی که از بنیاد خورد و نابود شده نداشتم.

دنبال اصالت بگردین؛ آدم بی‌ چارچوب اصیل نیست، آدمی که قول میده پاش وایمیسته اصیله، آدمی که تعهد و مسئولیت‌پذیری بلده اصیله، آدمی که نگرانه دل کسی‌رو بشکنه اصیله، آدمی که به هر قیمتی نمیخواد پولدار بشه اصیله، آدمی که به هر قیمتی نمیخواد دیده بشه اصیله...

‏نیاز دارم یه جوری درست بشه که هیچ جوره باورم نشه.

درنهایت او برنده شد. چون من دیگر مزاحمش نمی‌شوم. یا به او اصرار نمی‌کنم. یا نمی‌خواهم چیزی را درست کنم. این چیزی بود که او می‌خواست و من بالاخره آن را فهمیدم.

هم ساکتم هم پر حرف. هم پیگیرم هم بی تفاوت. هم بخشنده‌ام هم اهمیت نداره. هم فانم هم جدی. هم می‌سازم هم می‌زنم زیر همه چیز. اینا دورویی یا مودی بودن نیست، هر نسخه از من بازتاب انرژی و رفتار خود آدماست.