اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

Private. ظرفیت: هفت‌نفر.

سه تا استارز. :))))

سین و ریکت‌هاش. وای.

من شدیدا با دختر بودنم حال می‌کنم. با این‌که واسه قرینه‌شدنِ خطِ چشمم ساعت‌ها مشغول باشم، با این‌که درگیرِ ست‌کردن لباس‌هام باشم، با این‌که وقتی لاک می‌زنم، یه گوشه بشینم و منتظر خشک‌شدنش بمونم، با این‌که به کوچیک‌ترین چیزها حتی اونایی که بی‌ارزشن، اهمیت بدم. با این‌که با کل دنیا بجنگم اما در عینِ‌حال دلم بخواد تو جمع باشم، با این‌که از خودم متنفر باشم اما باز آرایش کنم. با این‌‌که‌ به کوچیک‌ترین جزئیات اهمیت بدم.

چطوری نمی‌شه از کسی انتظار نداشت؟ اصلا چرا نباید انتظار نداشت؟ آره، من ازت انتظار دارم. چون شبیه بقیه باهات رفتار نکردم، چون تو زندگیم یه‌جایگاهِ خاص بهت دادم، چون بهت اهمیت دادم. معلومه که ازت انتظار دارم.

عزیزم، من دارم سعی می‌کنم زیرِ حجمِ فشاری که رومه، از بین نرم. اگه یه‌روز دیگه ازم خبری نشد، فراموشم نکنی.

:))) حرف حق را از آرکا بشنوید.

من ضد اجتماعی نیستم؛ فقط شما می‌خواید چرت و پرت بگید و من حوصله ندارم.

:)) دقیقا.

دور سرت بگردم.😭

تا ابد و یک روز فقط چای.

صدات بوسیدنیه زن😭

دوستِ خوبِ من.

از صبح تاحالا فکر کنم نه یا ده تا لیوان چای رو خوردم☕️

https://t.me/TheCrrazyWritter/8486 ما همه تورکیم بربری خوریم فقط چای، فقط چای، فقط چای چای چای

احساس می‌کنم هیچ‌جوره مناسبِ تعاملات انسانی نیستم. فقط چای.

از شهریورِ عزیز ممنونم که انقدر سریع داره می‌گذره تا برسیم به پادشاهِ فصل‌ها.

گذروندنِ دوره‌ای که می‌دونی توش غرقِ احساسِ منفی‌ای، ثابت می‌کنه تو یه قهرمانی. قهرمان‌ها، همیشه نیاز به شنل ندارن، گاهی همون‌هایی‌ان که می‌دونن شرایط مضحک و دوست‌نداشتنی‌ئه، اما باز هم ادامه می‌دن.

امیدوارم هیچ‌وقت کسی ذوقی که برای جمع‌کردنش جون کندی رو اسراف نکنه.