اینجادیوانهایمینویسد!
Відкрити в Telegram
من؟ شاید هیچکاره، شاید هم نیمچه نویسنده.
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
6 248
Підписники
+924 години
-1527 днів
+2 03030 днів
Архів дописів
اگه قرار باشه یک حقیقت دربارهی خودت بفهمی که تمام تصوراتت رو تغییر بده، ترجیح میدی بدونیش یا نه؟
https://t.me/AboutBlueAraThoughts
اگه یک روز بفهمی تمام این سالها دنبال چیزی بودی که اصلاً نمیخواستی، با زندگیای که براش ساختهای چیکار میکنی؟
https://t.me/da_H_da
اگه پایان یک چیز رو از قبل بدونی، آیا لحظههای قبلش هنوز همون ارزش رو دارن؟
https://t.me/gorbe_siah8
آیا ممکنه آدمی رو از دست داده باشی، بدون اینکه واقعا لحظهای داشته باشیش؟
https://t.me/Textmood_Z
اگه بعضی آدمها فقط برای تغییر دادنت وارد زندگیت شده باشن، از کجا میفهمی کدوم قسمتِ تو واقعاً «خودت» بوده؟
https://t.me/parvazzze
این پیامو فور کنید، ازتون یه سوال بپرسم که احتمالا جوابش رو از خودتون قایم کردین.
ظرفیت: ۱۰ چنل.
بالاخره تموم، میتونید پاک کنید.
رندوم ترین کلمات رو ممبر های من گفتن.
عالیاید.😭😂
بعضی چیزا ارزشِ اینهمه خودخوری رو ندارن. اگه چیزی نشد، قرار نیست به خودت شک کنی؛ تو برای «شدنش» کلی تلاش کردی، جنگیدی، خسته شدی و تا جایی که تونستی کم نذاشتی. پس اگه آخرش نشد، تقصیرِ تو نیست. گاهی «نشدن» فقط یعنی قرار نبوده بشه؛ نه اینکه تو کافی نبودی.
کانسپت "کنکوری بودن" فقط یه موضوع نیست. کلی شب بیداری، پرش پلک، استرس و اضطراب، نگرانی، کندن پوست لب، کندن ناخن، بی اشتهایی، پر خوری عصبی، حملهی عصبی، عصبانیت های یهویی، و... با خودش به همراه داره.
