اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

دیشب خیلی از چنل‌نویس‌ها سعی کردن جلوم رو بگیرن، اما متاسفانه گاهی زور بقیه که هیچی، زور خودت هم به خودت نمی‌رسه.

و یک‌سری وقت‌ها ننوشتن از نوشتن سخت‌تره. اون لحظه‌ای که مغزت از کلمه می‌ترکه اما نمی‌دونی چی بگی یا حتی چی بنویسی.

یه roast ئه بچه‌ها. اون دست من نیست، صرفا خواستم بنویسم. اشتباه بود گذاشتن این چالش.

دیگه از این چالش‌ها نمی‌ذارم.

هر جا هستی، برای حفظ سلامت‌روان خودت یه قدم از اونی که مجبورت می‌کنه از چیزی که هستی فرار کنی و چیزی باشی که اون می‌خواد، فاصله بگیر.

ابرهایی در آسمان دیدی، منم.

اگه یک اومد می‌نویسی

تاس بنداز اگه سه بیاد نوشتن رو ادامه میدی

ای‌خدا.

تاس بنداز اگه جفت شیش بیاد مینویسی

چه‌جالب این اتفاق مصادف شد با آخرین روز تابستون.

قشنگه که.

صاد :))پیام میدم باتت اینو میگه دیگه قلمم دستم نیست، صبر کن بیام جوابتو بدم.🫶🏻 دلم گرفت آخه.....

ممنونم واقعا. :))

:))))

https://t.me/TheCrrazyWritter/9140 ولی می‌مونیم. می‌مونیم چون اگه یه روزی خواستی برگردی، بدون تردید برگردی. بدونی اینجا هستن کسایی که قراره از برگشتنت ذوق کنن،خوشحال شن،ازت استقبال کنن. می‌مونیم چون قرار نیست فراموشت کنیم. من یکی تو هیچ مرحله ایی از زندگیم قرار نیست تورو فراموش کنم،بری و برگردی من همونم.بری و برنگردی هم یه آرا می‌مونم که واقعا شخصیت براش خیلی قشنگ بود.مهربونیاش و بامزه بودناش،میگ‌میگ بودناش تو چالشای جالب‌انگیزش،متن های ساعت دوازده که اونقدر قشنگ بودن رعشه به تن آدم بود از وجد:) می‌مونیم یا شاید می‌مونم،اما تصمیمت هرچی باشه بازم محترمه زن🧌. آرالیا-