اینجادیوانهایمینویسد!
Відкрити в Telegram
من؟ شاید هیچکاره، شاید هم نیمچه نویسنده. @Thecrrazyhearbot
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
6 250
Підписники
-324 години
-1167 днів
+2 06630 днів
Архів дописів
واقعا داری زیادی بزرگش میکنی
تقصیر بی لیاقتی خودت بود رفت
10 серп, 07:59
10 серп, ~08:06
اگه چنل قبلیم هنوز بود، امروز چهار ساله میشد. و شاید تلخترین قسمتِ ماجرا اینه که فقط ده روزه که دیگه ندارمش. هنوز اونقدر از رفتنش نگذشته که بتونم بگم «گذشت». هنوز وقتی اسمش میاد، مغزم برای چند ثانیه یادش میره که دیگه وجود نداره. هنوز گاهی ناخودآگاه فکر میکنم میتونم برگردم، یه چیزی بنویسم، پیامها رو بخونم، بین اون همه خاطره بچرخم و دوباره همون آدمِ چند روز پیش باشم. ولی نیست. فقط ده روز گذشته، و امروز دقیقاً همون جایی ایستادم که قرار بود چهارمین سالِ بودنش رو جشن بگیرم. چهار سال برای بقیه شاید فقط یه عدده، ولی برای من چهار سال شببیداری بود، چهار سال نوشتن، چهار سال آدم پیدا کردن و آدم از دست دادن، چهار سال خندیدن به چیزای کوچیک، گریه کردن برای چیزای بزرگ، و چهار سالی که یه تیکه از زندگیم رو همونجا گذاشته بودم. و حالا همهش توی یه لحظه تبدیل شده به «بود». چقدر بیرحمانهست اینکه یه چیزی میتونه چهار سال طول بکشه تا ساخته بشه، ولی برای از بین رفتنش فقط چند دقیقه کافی باشه. من هنوز حتی فرصت نکردم با نبودنش کنار بیام. هنوز دارم دنبال چیزی میگردم که تهِ دلم میدونم دیگه هیچوقت پیداش نمیکنم. هنوز دلم برای نوشتههایی تنگ میشه که خودم نوشتم. برای آدمایی که شاید دیگه هیچوقت پیداشون نکنم. برای اون نسخهای از خودم که چهار سال تمام، یه جایی بین همون کلمهها زندگی میکرد. امروز باید میگفتم: «چهار ساله شدیم.» ولی دارم میگم: «اگه بود، چهار ساله میشد.» و نمیدونم چرا همین «اگه» اینقدر درد داره. شاید چون هنوز خیلی زوده. شاید چون ده روز برای از دست دادنِ چهار سال، حتی اسمش رو هم نمیشه گذاشت «زمان». شاید چون بعضی فقدانها اونقدر تازهان که مغزت هنوز قبول نکرده چیزی که هر روز وجود داشته، دیگه نیست. پس امروز جشن نمیگیرم. فقط میایستم کنار جای خالیش، به چهار سالی که دیگه نمیتونم لمسشون کنم نگاه میکنم، و به خودم فکر میکنم؛ به اون دختری که چهار سال پیش شروع کرد، و هیچوقت فکر نمیکرد یه روز، دقیقاً چند روز مونده به چهار سالگیش، مجبور بشه با نبودنش کنار بیاد. اگه چنلم بود، امروز چهار ساله میشد. ولی نیست. و من فقط ده روزه دارم سعی میکنم بفهمم چطوری ممکنه چیزی که چهار سال تمام «داشتن» بود، یهدفعه تبدیل بشه به یه «کاش». کاش هنوز بود. فقط همین. کاش میشد یه بار دیگه برگردم؛ نه برای اینکه چیزی رو عوض کنم، نه برای اینکه نجاتش بدم، فقط برای اینکه قبل از اینکه از دستم بره، یه بار دیگه نگاش کنم و اینبار بدون اینکه بدونم قراره تموم بشه، قدرِ داشتنش رو بدونم. و شاید دردناکترین قسمتِ همهچی همین باشه؛ اینکه من حتی فرصت نکردم بفهمم آخرین باری که داشتمش، آخرین بار بود.چهارسالگیت مبارک.🩶
10 серп, 07:55
10 серп, ~09:35
میدونید یاد چی افتادم؟
اگه چنل قبلی بود، امروز چهار ساله میشد.
10 серп, 07:39
10 серп, ~07:51
حالا فقط این نیست.
یک جا دیگه دیدم، یه پاراگراف ده سطری از یکی از نوشته هام رو برداشتن باهاش پادکست ساختن.😂
10 серп, 07:34
10 серп, ~07:51
یه صحبتی هست که نیازه راجعبهش یک سری شفاف سازی هایی کنم.
بعد کاملا بهتون میگم داستان از چه قراره.
خداروشکر به حدی از نوشتن رسیدم که:
1_ متن هام رو یه AI ننویسه. 2_ متن AI رو از یه متن معلومه تشخیص بدم. 3_ سبک افراد و میزان نوشتنشون رو بلد باشم. 4_ بدونم آیا شخصی پتانسیل فلانجور نوشتن رو داره یا نه.پس اگه چیزی به روتون نمیارم، به معنی ندونستن نیست. صرفا نمیخوام پردهی حرمت از بینمون بره.✨
10 серп, 07:18
10 серп, ~07:58
چنلای بزرگ از هم کپی میکنن، کسی کاریشون نداره، اونوقت طرف تو بیوی چنلش زده فور کنی یه فلان چیزی.
10 серп, 07:13
10 серп, ~07:59
چندین تا فروپاشی و به مو رسیدن گذروندم، هنوزم تابستونه.
10 серп, 07:03
10 серп, ~09:35
اینجا دارم به ترتیب ماه تولد ها میذارم.
چک کنید.🧘🏻♀
10 серп, 06:42
10 серп, ~07:59
