ByLili
Відкрити в Telegram
Dear diary..
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
815
Підписники
Немає даних24 години
+1887 днів
+29030 днів
Архів дописів
815
Repost from 𝙏$
نمیدونم چطور بگم، اما آدمایی که بعد تو اومدن تو زندگیم دیگه اون اهمیتی که باید رو نداشتن نه اینکه بد باشن، نه فقد دیگه هیشکی شبیه اون حسی نبود که من باتو تجربه کرده بودم.
انگار یه جایی از وجودم بعد تو خاموش شد یه جوری که دیگه بودن و نبودن آدما اون قدرا فرقی نمیکنه، حرف زدن یا نزدن باهاشون اذیتم نمیکنه، دلتنگم نمیکنه یا ذهنمو درگیر نمیکنه..
چون من یبار با تموم وجودم به یکی اهمیت داده بودم و بعد اون دیگه هیچ احساسی نتونست اونقد عمیق بشه که بخواد منو بلرزونه. بعد تو آدما اومدن، حرف زدن، نزدیک شدن، حتی بعضیاشون سعی کردن بمونن اما من؟
من دیگه اون منِ قبل نبودم، انگار یه بخش بزرگی از احساساتم همونجایی که تو رفتی جا موند.
الان اگه کسی نباشه چیزی ازم کم نمیشه، اگه حرف نزنه منتظرش نمیمونم. اگه بره دنبالش نمیگردم.
از سر غرور نیست، از خستگیه:)
من بعد تو یاد گرفتم که میشه زنده بود، خندید.. اما از تهِ دل هیچکدومشون مهم نباشن هیچکدومشون نتونن اونجایی از قلبمو لمس کنن که یه زمانی فقد برا یه نفر بود.
