𝜗ʜᴀᴛɪʀᴀ ʙᴀʜᴄ̧ᴇ ᰰ
Відкрити в Telegram
𓋜𝖡𝖺𝗓ı 𝗂𝗇𝗌𝖺𝗇𝗅𝖺𝗋 𝗀𝗂𝖽𝖾𝗋, 𝗁𝖺𝗍ı𝗋𝖺𝗅𝖺𝗋ı 𝖻𝖺𝗁𝖼̧𝖾𝗆𝖽𝖾 𝗄𝖺𝗅ı𝗋🌱... @Hosbirbot :ناشناس لینک چنل روبیکا: @HolbiahMo
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
421
Підписники
-424 години
-97 днів
+1130 днів
Архів дописів
میگه «خوبه خوبه اینکه چهرههای جدیدمون دارن ظاهر میشن🤣🤣🤣»
یعنی همون آبرومون داره میره💔
30 серп, 12:26
مدل ویدیو گرفته جرن میتونه با آبیار رقابت کنه به نظرم
لباس برا هم شبیه سفره خونمونه🤣
30 серп, 11:50
گفت که
هویجِ گلمانند میخورم. هیچ خجالت و رودربایستیای هم در کار نیست. شما هم بخورین به نظرم😂😂😭اون قسمت آهنگ پرنسس مردم:)
30 серп, 11:32
چقدر با کلاسه صبحانه شون
حالا من یا اصلا صبح ها هیچی نمیخورم ی شیر میخورم تموم میشه میره💔
30 серп, 11:20
Repost from - ʜᴀʏᴀʟ ᴅüɴʏᴀsı 🪐 (اسپویل فرستادن = ریم شدن)
باتومن برای اینکه نتونم از عکس و فیلما حذفش کنم هر کاری از دستش برمیاد انجام میده
30 серп, 10:08
"𝐎̈𝐥𝐬𝐞𝐦𝐝𝐚 𝐬𝐞𝐯𝐝𝐚𝐥𝐮𝐤𝐭𝐚𝐧,
𝐆𝐮̈𝐦𝐚𝐧𝐢 𝐤𝐞𝐬𝐦𝐞𝐦 𝐬𝐞𝐧𝐝𝐞𝐧..."
#𝖡𝖺𝗆𝖽𝖺𝖽𝖪𝗁𝗈𝗆𝖺𝗋 | #𝘌𝘥𝘪𝘵
30 серп, 05:14
دلم میخواست در عصر دیگری دوستت میداشتم در عصر تالار های باشکوه، موسیقی پیانو و ویالون، شراب های قرمز کهنه، رقص های درباری، گل های خشک شده در میان صفحات کتاب، نامه های عاشقانه و قرار هایی پنهان پشت پنجره های بلند رو به باغ. شاید آن زمان، دوست داشتنت سادهتر بود نه خبری از فاصلههایی به وسعتِ جهان بود نه حرفهایمان میان صفحههای سردِ یک تلفن گم میشد. شاید تو هر عصر، با اسبی آرام از کنار باغ میگذشتی و من پشت همان پنجرهی بلند، میان پردههای سفید و عطر گلهای رز، انتظارت را میکشیدم. شاید نامههایم را با جوهر مشکی مینوشتم، هر بار پیش از آنکه نامت را بر کاغذ بیاورم لحظهای مکث میکردم، و بعد نامه را میان صفحات کتابی پنهان میکردم، کتابی که میدانستم روزی پیدایش خواهی کرد. کاش در آن عصر زندگی میکردیم، جایی که برای دیدن یکدیگر باید از تمام دنیا پنهان میشدیم و برای گفتن «دوستت دارم» هزار کلمه را میان چند خط نامه جا میدادیم. شاید آنوقت عشقمان هیچوقت اینقدر بیصدا تمام نمیشد. 𝑴
29 серп, 16:34
