Faded Memories

آدمایی که می‌رن هیچ‌وقت دلتنگ ما نمی‌شن، اگه قرار بود دلتنگ بشن، از اول نمی‌رفتن. اگه یه روز برگشتن،دلشون برای خودشون تنگ شده، برای اون حال خوبی که وقتی کنار ما بودن داشتن.

فقط یه خجالت موند جلوی کسایی که پُزتو دادم و تعریفتو کردم.

چیزی که از آینده میخوام🫠✨

مشکل من اینه که هیچوقت به خودم افتخار نمیکنم چون همیشه حس میکنم میتونم بیشتر از این انجام بدم.

اینکه از بچگی تراپیست شخصی پدر و مادرت باشی تاکسیک‌ترین اتفاقیه که میتونه بیوفته، اینطوریه که سنت کمه ولی سال‌هاست داری با بار منفی تجربیات آدم‌های خیلی بزرگ‌تر از خودت رشد میکنی.

اشرف مخلوقات هرشب به هر دری می‌زنه که با خودش و غمش کنار بیاد.

بپذیرید، همه چیز رو بپذیرید و رها کنید اگه کسی دوستتون نداره، اگه کسی باهاتون ارتباطش رو کم میکنه، اگه کسی ازتون متنفره، اگه کسی ازتون دور میشه، اگه زندگی اونطور که میخواستین پیش نمیره، چون هیچی جز پذیرش نشون نمیده چقدر بالغ هستید.

همین‌قدر ساده، همین‌قدر دوست‌داشتنی 🥹

من واقعا آدم قهر کردن نیستم، من آدم رفتنم. درود بر رها کردن، درود بر پشت سر گذاشتن، درود بر خداحافظی.

فکر میکنم آدم باید کسی رو داشته باشه که در پایان روز بهش تکست بده و بگه سلام عزیزم، امروز همه با من انواع بازی‌های روانی رو انجام دادن از همه‌شون به آغوش تو فرار میکنم.

بزرگسالی اونجاست که چهار روزه میخوام گریه کنم اما وقت نمی‌کنم.

دوباره باهم چشم تو چشم میشیم ولی من دیگه مثل قبل نگاهت نمی‌کنم.

وقتی که زیاد دوسش داری،  حسود میشی، حساس میشی! چشم دیدن نگاه های بقیه رو نداری. چشم نداری ببینی غیر از تو با بقیه هم حرف میزنه. همش ازش دلگیر و ناراحت میشی. مدام نگران و دلواپسشی و سوال جوابش میکنی. اینا همش از دوست داشتن زیاده، اما اون فکر میکنه دیوونه شدیو الکی بهش گیر میدی! زیادی ازش میپرسی، فکر میکنه بهش شک داری اما.. تو فقط دوسش داری همین.