Faded Memories

قول داده بودم فراموشش کنم،ولی اولین چیزی که فراموش کردم قولم بود.

اینکه آدما درون تو دنبال یکی دیگه میگردن ناراحت کننده ترین چیز ممکنه.

نمیدونم؛ گاهی وقت ها فکر میکنم حتی اگه همه چیز هم درست بشه، من دیگه درست بشو نیستم.

از اين باور مسخرت دست بردار كه همه قلبی مثل قلب تو دارن.

یادش بخیر یه زمان شب که می‌شد می‌خوابیدم.

«دلم می‌خواست خانه‌ات بودم؛ تا از تمامِ خستگی‌هایت به من برگردی.»

من چطوری به گداها بفهمونم منم مثل اونام، من فقط یکم تمیز ترم

کنار کسی بمان که رشدت را به‌معنای فاصله‌گرفتن از خودش نمی‌داند.

می‌خوام انقدر با من راحت باشی که وقتی کنار منی به موسیقی مورد علاقه‌ت گوش بدی و جوری که دوست داری لباس بپوشی. وقتی خواستی باهام حرف بزنی فکر نکنی مزاحمی، فکر نکنی چی رو بگی و‌چی رو نه. می‌خوام بدونی که من همیشه باحوصله به تمام حرف‌ها و نگرانی‌هات گوش می‌دم و براشون ارزش قائلم. چیزهایی که توی سرت می‌گذره رو بهم بگی. جلوی من واقعی ترین نسخه ی خودت باشی در حالی که دستات توی دستامه ترس‌هات رو باهام قسمت کنی.

در مراقبت از قلبت با هیچکس شوخی نداشته باش.

من لازمت نداشتم دوست داشتم

نه خوابم می‌بره، نه مغزم ساکت میشه😭

وضعیتم هرشب🥲

‏به موقع بودن مهمه، به موقع شنیده شدن، به موقع اومدن ، به موقع حرف زدن همین‌به‌موقع نبودنا،ذوق آدمو کور میکنه.

امروز 7 September، روز جهانیِ لانگ دیستنسه.

اولین واکنشم نسبت به ناراحت شدن، کم حرف شدنه.