دِࢪیا؛

نور همیشه راه خودش رو پیدا می‌کنه . . .

غم‌انگیز به‌نظر می‌رسید اما برایم نوشته بود: «قصه‌ی ما خوش تموم میشه.» قصه‌ی ما، قصه‌ی امید بود. قصه‌ی نور.

حالا بهتر می‌فهمم معنی اون‌ جمله‌ها چی بود که می‌گفت «من دوام آوردم، باز هم دوام خواهم آورد...» ولی دلم می‌خواست معنی زندگی‌‌ام چیزی بیشتر از دوام‌آوردن باشد...

حالت چطوره؟ من حالم خوب نیست یه چیز تو به من بگو، همیشه بر عکس بود تا الان تو ناشناست الان اینجور پیش بریم.

حال بد هم که دیگه جزو روزمرگی ما شده، بهش عادت کردیم... امید داشته باش عزیزمن فقط همینو میتونم بگم بهت؛ حالت بده حق داری ولی هیچوقت اون امید رو از دست نده باشه؟ اینجوری دیگه چیزی برامون نمی‌مونه☹️☹️ یادت نره که ما قراره رفتن اینا رو ببینیم. اگه هم ناراحتیت شخصیه، اول غصه بخور مشکلی نیست ولی بعدش سعی کن درستش کنی به هر روشی که بلدی. مثل دفعات قبل... اگه خواستی میتونی واضح‌تر بگی تا شاید شاید تونستم کمکت کنم... هروقت خواستی حرف بزنی، من هستم🤍

من باز برمی‌گردم بهت عزیزمن، این‌بار شاید به شکل یه شعر، یا به روایت نسیمی که در اوج سرمای زمستون، برات از بهار خبر آورده. من باز میام پیشت، غم رو بلند میکنم از قلبت، آرامش میشم و در برمی‌گیرمت، به خودم می‌فشارمت با اینکه بی‌تنم این‌بار، میبوسمت و تو، به جای احساس بوسه‌ام، یه لبخند ناخواسته حس میکنی روی لبت. من تا به ابد، پیشتم. هرچقدرم که بقیه بگن نیستم.

«برای اینکه در یادت بماند باید بنویسی، پس خواهم نوشت:"طاقت بیاور، طاقت بیاور، طاقت بیاور."»

فرزند ایران و جان فدای میهن ، همیشه به یادتیم🤍

خون‌هایی که چکیده ما یادمون نمی‌ره...

با امید و باور به آزادی🕊

ولی تو زود برگرد، من هنوز یاد نگرفتم بدون تو زندگی کنم...

- رهایم کن

زندگی آی زندگی خسته‌ام خسته‌ام . . .

لبالب از شراب خواب می‌شود به روی گاهواره‌های شعر من نگاه من تو میدَمی و آفتاب می‌شود

- فروغ فرخزاد