مـیـانِ بـودن
Відкрити в Telegram
𝙎𝙤𝙢𝙚𝙬𝙝𝙚𝙧𝙚 𝙗𝙚𝙩𝙬𝙚𝙚𝙣 𝙬𝙝𝙤 𝙄 𝙬𝙖𝙨 𝙖𝙣𝙙 𝙬𝙝𝙤 𝙄'𝙢 𝙮𝙚𝙩 𝙩𝙤 𝙗𝙚 ...
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
1 612
Підписники
-1224 години
-367 днів
-15030 днів
Архів дописів
1 600
اما ای کاش میتوانستیم واقعا زندگی کنیم نه اینکه همیشه درگیر التیام زخمهایی باشیم که مقصرش ما نبودیم.
06 жовт, 15:05
1 600
I am always the one who watches their actions in silence and takes revenge on them through that silence.
06 жовт, 01:39
1 600
حالم بهم میخوره از آدمایی که فقط تو روزای بدشون بهت پیام میدن، سيكتير كن خدايی.
06 жовт, 01:33
1 600
کدام تنهایی؟! تو نمیدانی که آدمِ تنها هیچوقت تنها نیست! تو نمیدانی که همه جا بارِ گذشته و آینده همراهِ ماست...
"آلبرکامو"
05 жовт, 04:24
1 600
اما همیشه بر این امید بودهام که زندگی اگر زمانی باغچهات را سوزاند، عاقبت یکروز به تو گُلی خواهد داد به جبرانِ رنجهایت.
03 жовт, 18:43
1 600
میگویند آن دختر، چون نسیم بهاری، با هر که رسد گرم سخن گردد و دل افسرده را جان بخشد. هر زمان که بار غمی بر دوش من نشیند، گوش شکیبایش پناه درد و دل من است. همواره لبخند بر لب دارد و روشنی به جمع میآورد، چنان که گویی اندوه را هرگز نشناسد. اما گمان دارم شبانگاهان، غصههای خویش را در سینه نهان میکند تا مبادا شادی دیگران مکدر شود...
03 жовт, 17:28
1 600
امیدوارم زندگی گاهی تو را از قوی بودن معاف کند و فقط اجازه دهد خوشحال باشی.
03 жовт, 16:18
1 600
اینم هندل میکنی و میگذرونی و بعدش هم میبینی اونقدرا هم که تو ذهنت بزرگش کردی بزرگ نبود چون واقعا زندگی همینه.
03 жовт, 11:10
1 600
شاید سخت ترین قسمتش اینه که میدونی حتی اگه بخوای توضیحش بدی ، باز هم هیچ جوره نمیتونی اون چیزی که واقعا توی دلت میگذره رو درست به زبون بیاری.
03 жовт, 09:23
1 600
و اما؛
نیم شبی من خواهم رفت؛
از دنیایی که مال من نیست؛
از زمینی که مرا بیهوده بدان بستهاند.
"احمد شاملو"
02 жовт, 15:47
