سرود ماه مست

⭕️ #چالش از ۱۰:۰۰ تا ۱۴:۰۰ ۴ساعت

ببینم کی میتونه همپای من بیاد

خب برنامه مرور و جمع بندی نهایی رو با درس ۱۰ دینی شروع میکنم

کسی خونه نیست بهم صبحانه بده پس با همین سر میکنم

آخه یکی نیست بگه تو دیگه چرا خواب میمونی؟؟؟ مگه تو شب رو بیدار بودی و درس میخوندی که الان اجازه خوابیدنم به خودت میدی؟؟

خواب موندم 🥶

سلام صبح به خیر😶‍🌫

این جمله از کارگاه مازیار خیلی قشنگ بود من نوشتمش زدم به دیوار میگه که: امروز کارهایی را انجام می‌دهم که دیگران حاضر نیستند انجام دهند تا فردا کارهایی را انجام دهم که دیگران قادر نیستند انجام دهند

برنامه ام رو نوشتم میرم پاک نویسش کنم که مرتب بشه فردا دوباره شروع میکنم به خوندن و تمرین استمرار و دیسیپلین

امروز کارگاه مازیار رو نگاه کردم و واقعا عالی بود حرفایی که گفته شد رو فقط میتونید تو کتابای افرادی مثل برایان تریسی پیدا کنید اگر شما هم تو ماز پنل دارید حتما پیشنهاد میکنم ببینید افرادی که مثل من دوسال نهایی دادید و علارغم اینکه کلی تلاش کردید ولی نمرتون شد روی رنج ۱۲تا۱۵ باید خیلی خوب تا الان فهمیده باشید که دلیل شکست همیشه به خاطر عدم تلاش و تنبل بودن نیست ! گاهی به خاطر باور ماست من خودم با وجود اینکه میخوندم ولی همش شک داشتم و با خودم میگفتم هرچقدر هم که بخونی بازم نمرت همونه همین جمله مسخره باعث شد واقعا باور کنم که یه بازنده ام به خاطر همین امثال دیگه فقط برای نهایی نمیخونم درکنارش دارم کتاب هایی میخونم که باور ذهنیم رو درست کنه که وقتی رفتم سر جلسه مغزم قفل نکنه و مثل دفعات قبل همه چی پاک یادم بره اگر شرایطتون مثل منه حتما این راه رو هم امتحان کنید

به امید خدا فردا برمیگردیم برنامه هم که تغییر کرده درسته اصلا برنامه خوبی نیست ولی تا این برنامه خراب حدودا ۳ هفته زمان دارم قراره یه جوری بخونمش که هیچ جای پشیمونی نباشه میخوام حتما تو چالش ها هم شرکت کنم که این وسط یه انگیزه ای هم باشه

اینا هم زیادی قشنگ بودن🫠

ولی فرشای اینجا🤌🏻🤌🏻🤌🏻🤌🏻

هر بار نگاهشون میکنم آرامش میگیرم🙂‍↔️ زیادی تمیز و منظم🙂‍↕️🙂‍↕️🙂‍↕️

این چند روز ....

اینجا زیادی درگیرم به خاطر همین وقت نمیکنم بیام اگر تا چند روز آینده وقت کردم( که ایشالا یه وقتی جور بشه ) شروع میکنم به درس خوندن گرچه واقعا ظلم تو مسافرت هم درس خوند ولی چاره چیه😭

و در آخر یه دنیای پر رمز و راز این بیرون منتظرمه دیگه وقتشه یکم کمتر بترسم و یکم بیشتر حرکت کنم

با وجود اینکه تا الان فقط زمین خشک و بی آب و علف دیدم ولی بهم حس رهایی میده رهایی از همون کنج اتاقی که بهم آرامش میداد ولی اون اتاق و آرامش کاذبش فقط یه دیوار محافظ فریبکارانه از طرف مغزم بود

نمیدونستم ولی عجیب به این هوای صبح نیاز داشتم

اولش ناراحت بودم به خاطر اینکه یه هفته قراره حروم بشه ولی الان حس میکنم این نسیم صبحگاهی قراره ذهنم رو باز تر کنه و من رو آگاه تر و رویا پرداز تر کنه

صبح زود روز شنبه است و حدودا ۲۰ روز تا نهایی مونده امروز رو بقیه کنکوریا با یک لیوان قهوه و کتاب شروع میکنن ولی من از وسط جاده 😶