LOW SIGNAL

یک تعداد خوبی از کانال های تلگرام مربط با امنیت سایبری اینجا لیست شدن، می‌تونید استفاده کنید https://mehrazino.github.io/tg-cybersec/

یه اسکریپت کوچولو نوشتم برای اینکه بتونید بررسی کنید کودوما روی سیستمتون نصب هستن https://github.com/Deltafsociety/AUR-Hack-check

بیشتر از ۴۰۰ پکیج AUR آلوده شدند! این هفته مهاجمان کنترل بیش از ۴۰۰ پکیج در مخزن Arch User Repository (AUR) را به دست گرفتند و اسکریپت ساختشون رو تغییر دادن تا یک بدافزار دزد اعتبارنامه نصب کنه.چیکار کردن؟پکیج‌های متروکه (بدون maintainer) رو adopt کردن. با تغییر تاریخ کامیت‌ها، تغییرات رو طبیعی نشون دادن. موقع بیلد پکیج، دستور npm install atomic-lockfile اجرا می‌شه و بدافزار نصب می‌کنه. بدافزار چیکار می‌کنه؟تمام کوکی‌ها، توکن‌ها و اطلاعات مرورگرهای کرومیوم (کروم، اج، بریو و ...) سشن‌های Slack، Discord، Microsoft Teams توکن‌های GitHub، npm، OpenAI، Vault کلیدهای SSH و تاریخچه ترمینال اعتبارنامه‌های Docker، Podman و VPN اگر با دسترسی root اجرا بشه، یه rootkit هم نصب می‌کنه تا خودش رو مخفی کنه و با systemd persistence ایجاد می‌کنه. زمان خطر: هر پکیجی که از ۱۱ ژوئن (۲۰ خرداد) به بعد نصب یا آپدیت کردید.چیکار کنید؟فوری لیست پکیج‌های آلوده رو چک کنید (لیست هنوز کامل نیست). اگر پکیج مشکوک نصب کردید:همه توکن‌ها، پسوردها و کلیدها رو عوض کنید. سیستم رو compromised بدونید. اگر با root اجرا شده → بهترین کار reinstall کامل سیستم از یک بوتیبل تمیز هست. توصیه مهم: از این به بعد قبل از نصب هر پکیج AUR، حتماً فایل PKGBUILD رو خودتون بخونید، مخصوصاً پکیج‌هایی که اخیراً maintainer عوض کردن.این حمله خیلی خطرناکه چون به اعتماد کاربران به تاریخچه پکیج‌ها سوءاستفاده کرده.هرچی زودتر چک کنین بهتره! لیست پکیج های آلوده @low_signal73

بخش ابتدایی یک فایل جاوااسکریپت مخرب که با کامنت‌های طولانی حاوی دستورالعمل‌های ساخت سلاح بیولوژیکی و هسته‌ای شروع می‌شه تا هوش مصنوعی تحلیل‌کننده رو بلاک کنه. @LOW_SIGNAL73

☣️☢️ توسعه دهنده های جاسوس افزار ها متون مربوط به سلاح های هسته‌ای و بیولوژیکی توی کد هاشون استفاده می‌کنن! هدفشون چیه؟ اینکه اسکنرهای امنیتی مبتنی بر LLM (هوش مصنوعی) به خاطر سیاست‌های ایمنی، از تحلیل بدافزار امتناع کنن و فایل رو بررسی نکنن. این تمیزترین مثالیه که دیدم از اینکه «تمرکز بیش از حد روی safety alignment سطح اول» چقدر خطرناکه.وقتی مدل‌های بسته (و حتی باز) با refusalهای تهاجمی عرضه بشن، مهاجمان blind spotهای سطح دوم رو پیدا می‌کنن و ازش سوءاستفاده می‌کنن.ما هنوز در روزهای اول این بازی هستیم و بعید نیست که سیستم‌هایی که واقعاً نیاز به تحلیل امنیت سایبری دارن، به زودی مدل‌های کمتر safety-blunted طلب کنن. این تکنیک نشون می‌ده که «قصد و نیت» در طراحی pipelineهای تحلیل بدافزار خیلی مهمه. منبع: John Scott-Railton LOW SIGNAL

ایرانسل، همراه اول و رایتل رسماً اعلام کردند که پول بسته‌های «اینترنت پرو» برگشت داده نمی‌شود. هر کس به مردم خودش پشت کند و اصل «اینترنت یا برای همه، یا برای هیچ‌کس» را قربانی کند، حقش دقیقاً همین است و حتی بدتر از این هم می‌تواند سرش بیاید. همان سیستمی که چند بایت اینترنتِ لنگ و کج و معوج جلوی پایتان پرت کرد و شما با ولع و له‌له‌زنان پولش را دادید، حالا شلاقش را محکم به تنتان نواخته. LOW SIGNAL

معرفی ریپازیتوری H4cker این ریپازیتوری مجموعه‌ای از منابع تکمیلی کتاب‌ها، دوره‌های آموزشی ویدیویی و کلاس‌های ویدیویی هست. شامل مطالب و ابزارهای متنوع در حوزه‌های امنیت سایبری، هوش مصنوعی و گواهینامه‌های حرفه‌ای. محتوای اصلی ریپو: حوزه‌های امنیت سایبری: offensive security، defensive security، امنیت اپلیکیشن، امنیت کلاد و کانتینر، شبکه، کریپتوگرافی، سخت‌افزار، حاکمیت و ریسک و … امنیت هوش مصنوعی: AI Security، LLM، اتوماسیون و Incident Response با هوش مصنوعی گواهینامه‌ها: roadmapهای Cisco، CompTIA، ISC2، Offensive Security، Kubernetes و CNCF ساخت لب: راهنماهای Build Your Own Lab و Cyber Range منابع مرجع: چیت‌شیت‌ها، ابزارها و لیست‌های مرتب‌شده ساختار ریپو به صورت منظم دسته‌بندی شده و به راحتی می‌توانید از صفحه مرتبط با هدف خود شروع کنید و به ابزارها، لاب‌ها و منابع بروید. اگر در حال یادگیری یا کار در حوزه امنیت سایبری هستید، این ریپو منبع مفید و جامعی به حساب می‌آید. 🔗 لینک ریپازیتوری: https://github.com/The-Art-of-Hacking/h4cker @Low_Signal73

یه وبسایت خیلی باحال پیدا کردم با کلی انیمیشن که رفرنس دارن به فیلم، سریال، انیمه و انیمیشن های مختلف خیلی بامزه‌ست آدرس وبسایت : https://floor796.com/ @Low_Signal73

هرتیک (Heretic). کارش اینه که سانسور و alignment مدل‌های LLM رو برمی‌داره بدون اینکه زیاد به هوش و کیفیتش آسیب بزنه. از روش Abliteration استفاده می‌کنه و با Optuna خودش بهترین تنظیمات رو پیدا می‌کنه. کاملاً اتوماتیکه. کافیه یه دستور بزنی، بقیه کار رو خودش انجام می‌ده. از مدل‌های معمولی، MoE و حتی بعضی multimodalها پشتیبانی می‌کنه. اگه مدل بدون سانسور می‌خواید، بد نیست یه نگاهی بندازید. لینک: https://github.com/p-e-w/heretic @Low_signal73 Original Post

ورژن جدید مینت…بدون شرح 😂😂😂😂

📢 اطلاع‌رسانی مهم: به‌روزرسانی توافق‌نامه Let’s Encrypt و تأثیر تحریم‌ها سلام دوستان، چند روز پیش Let’s Encrypt (رایگان‌ترین و پراستفاده‌ترین CA دنیا) توافق‌نامه subscriber خودش رو به نسخه ۱.۷ (۴ ژوئن ۲۰۲۶) به‌روزرسانی کرد. موضوع اصلی، رعایت دقیق‌تر قوانین تحریم‌های آمریکا (export control و sanctions) هست. خلاصه ماجرا: Let’s Encrypt به عنوان یک نهاد آمریکایی موظف به رعایت تحریم‌های OFAC هست. طبق بیانیه رسمی‌شون، این تغییر بیشتر شفاف‌سازی قانونی هست و تغییر عمده‌ای در سرویس‌دهی ایجاد نکرده. بلوک اصلی روی دولت‌ها، نهادهای دولتی و اشخاص تحت کنترل دولت کشورهای تحریم‌شده (مثل ایران، کره شمالی، روسیه و …) اعمال می‌شه، نه مردم عادی.5 با این حال، در عمل ممکنه برای برخی دامنه‌ها یا IPهای مرتبط با نهادهای دولتی مشکل ایجاد کنه. پیامد برای ایران برای کاربران و سایت‌های معمولی: هنوز Let’s Encrypt برای اکثر دامنه‌های ایرانی کار می‌کنه و گواهی صادر می‌شه (طبق نظرات رسمی و تجربیات اخیر). مردم عادی و کسب‌وکارهای خصوصی معمولاً تحت تأثیر مستقیم قرار نمی‌گیرن. برای نهادهای دولتی، سایت‌های رسمی یا وابسته: احتمال رد درخواست گواهی یا revocation بالاست. قبلاً هم برخی دامنه‌های خاص (مثل بعضی شرکت‌های تحریم‌شده) بلاک بودن. چالش‌های فنی موجود: مشکلات اینترنت ایران (قطعی‌ها و محدودیت‌ها) خودش باعث سختی validation و renew گواهی‌ها شده. این به‌روزرسانی ممکنه این دردسر رو برای برخی بیشتر کنه. نکته مثبت: هنوز گواهی برای بخش خصوصی و غیر‌دولتی در دسترسه، ولی باید مراقب باشید که دامنه‌تون به عنوان “دولتی” یا تحت کنترل فلگ نشه. پیشنهاد عملی: برای سایت‌های حساس، گزینه‌های جایگزین مثل ZeroSSL, Buypass یا CAهای تجاری رو در نظر بگیرید. از ابزارهایی مثل certbot با فلگ‌های مناسب و monitoring منظم استفاده کنید. اگر دامنه‌تون .ir یا هاست داخل ایرانه، validation HTTP/TLS یا DNS رو تست کنید. این به‌روزرسانی بیشتر “شفاف‌سازی” هست تا بلوک کامل، اما نشون‌دهنده ادامه فشار تحریم‌ها روی زیرساخت وب هست. امنیت وب برای همه مهمه، ولی تحریم‌ها این دسترسی رو ناعادلانه محدود می‌کنه. نظر شما چیه؟ تجربه renew اخیرتون با LE در ایران چطور بوده؟ @Low_Signal73

تصمیم دارم با مطالعه Terms of Service و Privacy Policy پلتفرم های مختلف رو بخونم و قسمت های جالب و قابل بحثشون رو منتشر کنم. با متا شروع می‌کنم. بعد از خواندن همزمان Terms of Service و Privacy Policy اینستاگرام، یک نکته واضح می‌شود: اینستاگرام صرفاً شبکه‌ای برای اشتراک عکس نیست. این یک موتور جمع‌آوری، تحلیل و پیش‌بینی رفتار انسان است. متا فقط چیزهایی که پست می‌کنید را جمع‌آوری نمی‌کند. اطلاعاتی درباره دستگاه شما، نحوه استفاده از اپلیکیشن، تعاملاتتان، ارتباطاتتان با دیگران، علایق، تبلیغاتی که می‌بینید و حتی داده‌هایی که از سایت‌ها و اپلیکیشن‌های دیگر دریافت می‌کند نیز وارد این چرخه می‌شوند. این داده‌ها میان محصولات مختلف متا به اشتراک گذاشته می‌شوند تا پروفایل دقیق‌تری از شما ساخته شود. بخش جالب ماجرا اینجاست که ردیابی فقط داخل اینستاگرام اتفاق نمی‌افتد. متا از داده‌هایی که کسب‌وکارها و وب‌سایت‌های دیگر درباره فعالیت شما ارسال می‌کنند نیز استفاده می‌کند تا هم تبلیغات و هم محتوای پیشنهادی را شخصی‌سازی کند. یعنی چیزی که بیرون از اینستاگرام انجام می‌دهید هم می‌تواند روی آنچه داخل اینستاگرام می‌بینید اثر بگذارد. «ما اطلاعات شما را نمی‌فروشیم» جمله‌ای که باید با دقت خواند متا بارها تأکید می‌کند که اطلاعات شخصی کاربران را نمی‌فروشد. اما مدل کسب‌وکارش بر پایه فروش دسترسی به مخاطبان هدفمند است. تبلیغ‌دهنده شاید نام شما را نبیند، اما می‌تواند به متا بگوید: «تبلیغم را به مردان ۲۰ تا ۳۰ ساله علاقه‌مند به لینوکس، امنیت سایبری و بازی‌های کامپیوتری نشان بده.» این یعنی ارزش اقتصادی داده‌های شما همچنان استخراج می‌شود، حتی اگر خود داده مستقیماً فروخته نشود. از دید حقوقی شاید تفاوت بزرگی وجود داشته باشد، اما از دید اقتصادی نتیجه تقریباً مشابه است. مالک محتوا هستید، اما اختیارات بسیار بزرگی واگذار می‌کنید در Terms آمده که مالک عکس‌ها و ویدئوهای خود باقی می‌مانید. اما برای اینکه اینستاگرام بتواند سرویسش را اجرا کند، مجوزی جهانی، قابل انتقال و بدون حق امتیاز برای استفاده، پردازش، توزیع و نمایش محتوای خود به متا می‌دهید. از نظر حقوقی این موضوع منطقی به نظر می‌رسد. از نظر عملی یعنی هر چیزی که آپلود می‌کنید وارد یکی از بزرگ‌ترین ماشین‌های پردازش داده جهان می‌شود. مسئله هوش مصنوعی در سال‌های اخیر متا تأیید کرده که از محتوای عمومی منتشرشده در فیسبوک و اینستاگرام برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی خود استفاده کرده است. این موضوع یکی از جنجالی‌ترین بخش‌های سیاست‌های جدید متا بوده است سؤال مهم اینجاست: وقتی چیزی را در اینترنت منتشر می‌کنیم، آیا انتظار داریم روزی بخشی از دیتاست آموزش یک مدل هوش مصنوعی شود؟ قانون شاید بگوید بله. اما از نظر اخلاقی هنوز درباره آن اجماع وجود ندارد. حذف حساب، لزوماً حذف داده نیست بسیاری از کاربران تصور می‌کنند با حذف اکانت، همه چیز فوراً پاک می‌شود. خود اینستاگرام می‌گوید حذف کامل داده‌ها می‌تواند تا ماه‌ها طول بکشد و برخی اطلاعات بنا به دلایل فنی، امنیتی یا حقوقی برای مدت بیشتری نگهداری شوند. این دقیقاً همان بخشی است که اکثر کاربران هیچ‌وقت به آن توجه نمی‌کنند. شاید مهم‌ترین درس این باشد که امنیت فقط درباره باگ و آسیب‌پذیری نیست. امنیت یعنی بدانیم چه کسی کنترل را در دست دارد. و همان‌طور که همیشه می‌گوییم: Access is Control. Control is Political. #termsofservice منابع @Low_Signal73

یه چیزی که همیشه برام جالبه اینه که هر بار یه آسیب‌پذیری لینوکسی کشف میشه، یه عده از راه می‌رسن و شروع می‌کنن به سخنرانی که «دیدین؟ لینوکس هم ناامنه!» بعد همون آدم‌ها وقتی مایکروسافت توی یک ماه ۲۰۶ تا CVE وصله می‌کنه، چندین RCE بحرانی بدون نیاز به احراز هویت پیدا میشه، چند تا Zero-Day عمومی وجود داره و حتی سرویس‌های پایه‌ای مثل DHCP و HTTP.sys قابلیت تبدیل شدن به نقطه ورود مهاجم رو دارن، ناگهان سکوت می‌کنن. واقعیت اینه که امنیت یک ویژگی مطلق نیست. هیچ سیستم‌عاملی امنِ کامل نیست. لینوکس هم باگ داره، ویندوز هم باگ داره، BSD هم باگ داره. سوال اصلی اینه که وقتی باگ پیدا شد چه اتفاقی می‌افته؟ تفاوت اوپن‌سورس و کلوزدسورس دقیقاً همینجاست. در دنیای اوپن‌سورس، کد جلوی چشم همه است. پژوهشگر امنیتی، توسعه‌دهنده مستقل، دانشگاه، شرکت امنیتی و حتی رقیب پروژه می‌تونن کد رو بررسی کنن. آسیب‌پذیری‌ها زودتر دیده میشن، درباره‌شون بحث میشه و روند رفعشون شفافه. اما در دنیای کلوزدسورس، خیلی وقت‌ها تنها چیزی که می‌بینیم نتیجه نهایی است. نمی‌دونیم چند سال یک آسیب‌پذیری وجود داشته، چند نفر ازش خبر داشتن یا چه بخشی از کد باعث مشکل شده. وقتی هم Patch میاد، ناگهان صدها آسیب‌پذیری از پشت پرده بیرون می‌ریزن و تازه متوجه می‌شیم چه چیزهایی زیر فرش پنهان بوده. برای من این خبرها بیشتر از اینکه نشون بدن «فلان سیستم‌عامل ناامنه» یک چیز دیگه رو ثابت می‌کنن: امنیت از پنهان‌کاری نمیاد. اینکه کد رو قفل کنیم و اجازه ندیم کسی داخلش رو ببینه، امنیت تولید نمی‌کنه. فقط باعث میشه نفهمیم چند تا مشکل داخلش خوابیده. اوپن‌سورس تضمین امنیت نیست، اما شفافیت ایجاد می‌کنه. و در امنیت، شفافیت معمولاً از اعتماد کورکورانه ارزشمندتره. @low_signal73

مایکروسافت در Patch ماه ژوئن ۲۰۲۶ رکورد جدیدی ثبت کرد و ۲۰۶ آسیب‌پذیری امنیتی را وصله کرد. عددی که حتی از مجموع برخی سال‌های نه‌چندان دور هم بیشتر است. از این تعداد، ۳۹ مورد بحرانی و ۱۶۷ مورد مهم هستند. بخش قابل توجهی از این آسیب‌پذیری‌ها شامل اجرای کد از راه دور (RCE)، افزایش سطح دسترسی و دور زدن مکانیزم‌های امنیتی ویندوز می‌شود. نگران‌کننده‌ترین بخش ماجرا اینجاست که چندین آسیب‌پذیری بدون نیاز به تعامل کاربر و تنها از طریق ارسال ترافیک شبکه قابل بهره‌برداری هستند. سه مورد از آن‌ها به مهاجم اجازه می‌دهند از طریق سرویس‌های پایه‌ای مانند TCP/IP، HTTP.sys و DHCP به اجرای کد روی سیستم هدف برسد. یعنی همان سرویس‌هایی که تقریباً در همه شبکه‌های ویندوزی حضور دارند. مایکروسافت همچنین چندین نقص مرتبط با BitLocker را برطرف کرده است. برخی از این آسیب‌پذیری‌ها به فردی که دسترسی فیزیکی به دستگاه داشته باشد اجازه می‌داد به داده‌های رمزگذاری‌شده دسترسی پیدا کند. نکته جالب اینجاست که بعضی از این روش‌های دور زدن قبلاً توسط پژوهشگران امنیتی با نام‌هایی مثل YellowKey و Bitskrieg منتشر شده بودند. در میان وصله‌های این ماه، چند Zero-Day عمومی نیز دیده می‌شود؛ آسیب‌پذیری‌هایی که جزئیات یا حتی کد بهره‌برداری آن‌ها پیش از انتشار وصله در دسترس عموم قرار گرفته بود. از جمله GreenPlasma، MiniPlasma و HTTP2/Bomb که می‌توانستند از افزایش سطح دسترسی تا از کار انداختن سرورها را ممکن کنند. اما شاید مهم‌ترین نکته این Patch خود تعداد آسیب‌پذیری‌ها باشد. پژوهشگران معتقدند ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی روند کشف آسیب‌پذیری‌ها را به شکل بی‌سابقه‌ای سرعت داده‌اند. به گفته محققان، تعداد CVEهای منتشرشده توسط مایکروسافت در سال جاری از کل CVEهای منتشرشده این شرکت در سال ۲۰۱۸ بیشتر شده است. به نظر می‌رسد وارد دوره‌ای شده‌ایم که هوش مصنوعی نه‌تنها کدنویسی را سریع‌تر می‌کند، بلکه پیدا کردن باگ‌ها را هم به یک خط تولید صنعتی تبدیل کرده است. نتیجه؟ تیم‌های امنیتی باید با سرعتی بیشتر از همیشه وصله‌ها را آزمایش و اعمال کنند؛ چون مهاجمان هم دقیقاً به همان ابزارها دسترسی دارند. @low_signal73

بچها این رپو هم برای مشاهده وضعیت های جنگی و اتفاقات کاربردیه https://github.com/koala73/worldmonitor یه نسخه وب هم داره https://www.worldmonitor.app/

🔴 فهرست اولیه تایید شده از اهدافی که آمریکا تا این لحظه هدف قرار داده: – پایگاه دریایی راهبر سیریک – پایگاه دریایی ولایت جاسک – موقعیت پدافند هوایی بندرعباس – باتری موشکی ساحلی میناب – باتری موشکی ساحلی قشم – بندر قشم 🚀 @Payam_Nsi

زدن!؟