eleutheromania,

These poor un-American girls-

تا آخرین روزِ عمرم،تا آخرین نفس،تا اخرین نگاه،ایران،ایران،هزاران بار ایران.

Pins.

به یاد آنان که جسارت بیشتری از ما داشتند،حرف مارا بلند تر فریاد زدند،و اکنون در کنار ما نیستند.

امروز رو هیچوقت یادم نمیره،تک تک احساس های توی بدن یک انسان رو احساس کردم،خوشحالی کردم،ذوق کردم،خندیدم،گریه کردم،نگران بودم،فقط میدونم که ناراحت نبودم،ما سال ها منتظر این روز بودیم،و الان هیچی جز اینکه خونه زودتر ازاد بشه نمیخوام،میخوام برگردم خونه،میخوام خونه رو با تمام وجودم حس کنم. خونه ای که اینبار رنگ ازادی میده، در این چند مدت اخیر،به ایرانم،به ایرانی بودنم،به اصالتم افتخار کردم،بیشتر از همیشه،خیلی بیشتر از همیشه،با وقار بودن در رگ ریشه ایران و ایرانیان داره برمیگرده و رشد میکنه دوباره،اصلا نمیدونم این حس امروزمو چطور بیان کنم،شاد بودن برای بیان احساساتم کافی نیست،قطعا این انقلاب کم کشته نمیده،ولی ارزششو داره،میدونم که داره،و ایران دوباره غرق انقلاب است،جای فریدون فرخزاد هم بشدت در این جمعیت خالیه. این متن تمام احساسات و ذهن منه و خب در بیانشون زیاد قوی نیستم و جمله بندی کردنم مقداری عجیبه شاید،ولی تمام ذهنم رو امشب خالی کردم که بماند یادگاری از روزی که سرنوشت ایرانیه. و این متن رو امروز اینجا میزارم،اگر روزی من نباشم،از من به یادگار بمونه، به امید اینکه خبر های قشنگی بشنویم وقتی که همه برگشتن. این پیروزی و این انقلاب رو مدیون تمام کسایی هستیم که جون خودشونو گذاشتن و رفتن توی خیابونا،مدیون تمام جاوید نام هایی هستیم که در این ازادی کنارمون نیستند. هیچوقت فراموش نمیشه اسم هاشون،دخترا و پسرای قشنگ:(.

28.3.2026

تمام چیزی که میخوام اینه که وقتی دوباره ایران روشن شد خبر ازادیمونو با خودشون بیارن.

کل صحبت هام اینطوری شده، “وای وقتی که ایران ازاد شد بریم اونجا” “ایران که ازاد شه اینکارو کنیم” “ایران که ازاد شد بریم فلان جا” “ایران که ازاد شد.”

یکروزی ملت ما آزاد میشه،و این روز زیاد دور نیست.

Young people fall in love with the wrong people sometimes.