"ᴠɪʙᴇꜱ"

‏وقتی دیگه ذوقشو ندارم اتفاق نیوفته بهتره.

در نهایت قلبت با مغزت هم نظر میشه و همه چیز تموم میشه.

متاسفانه دیگه نه پوست لبی موند برای کندن, نه مویی موند برای ریختن نه سلامت روانی برای داشتن.

از خودم معذرت میخوام بابت ارزش دادن ب آدمایی ک هیچ گوهی نبودن.

‏تراپیست کافی نیست، باید از اول بدنیا بیام.

fact: زیبایی ادما به دلشونه نه صورتشون.

از صمیم قلبم از جمعه ها متنفرم.

دوست داشتن بعضیاتون مثل قرص میمونه. هر هشت ساعت یه نفر.

درگیر باشید عزیزان؛ درگیر هر چیزی به جز انسان‌ها.

و جهانی خسته کننده تر از حد تصور.

‏طفلکی آدم، واسه یکم زندگی چه چیزایی تجربه میکنه.

آدما بخشیده میشن ولی به جایگاه قبلی بر نمیگردن.

‏خاطراتی که با آهنگ ساخته بشه، با آلزایمر هم از بین نمیره.

در “چه غلطی باید بکنم” ترین حالت ممکنم.

باشد که روزی عبور کند؛ این رنجی که از آنِ ما نیست.

انسان در حالی که قلبش می‌شکند؛ بالغ می شود.

صدام بزن دریک،چون من فقط تخت خوابمو دوست دارم و مامانم،شرمنده.

با نسلی طرفید که میگن ” تهش مرگه دیگه “ .

آدمارو جدی نگیرید، چراشم از اونایی که جدی گرفتن بپرسید.'

و درنهایت چیزی رو رها میکنی که خودت براش جنگیده بودی