سدرة المنتهي

؛

حکمت در این زاری آن است که دریای رحمت می‌باید که به جوش آید. سبب زاریِ توست. تا ابرِ غم تو برنیاید، دریای رحمت نمی‌جوشد. شمس

مثل سفیدی شوره روی مژه‌ها بعد از گریه کاش همونقدر هم شده به کارت بیام

و هو الذي ينزل الغيث من بعد ما قنطوا

سخن از برای غیر است‌ و اگر از برای غیر نیست، سخن به چه کار است؟ شمس

السلام علیك يابن سدرة المنتهي

چه کم دارم؟

تو را دارم چه غم دارم

دوریم و درد داریم

خیلی چیزای مهمی رو تو زندگیم بابت آدمهای درجه چند از دست دادم، از همه مهمتر زمان و حس اعتماد و دوست داشتن آدماست.

گدای تو می‌مونم

هر آنکه پیرهن مهر تو به تن نکند به صد کفن اگر آید، به حشر عریان است

و درخت هرچه پربارتر، افتاده‌تر

میگن حرم نرفته، نمی‌میری ایشالا..