GG

آقا مرحمت کردید، لطف فرمودید.🍑

وای تروخدا بگو زبانم بخونن خیلی مهمه خیلیییییی

جیمی ولی قبول داری یکی از سیف ترین راه ها برای رسیدن به اون زندگی ایده آل همین تحصیلات آکادمیکه توش ریسک و باخت نداری البته به غیر از جوونی و سلامتیت که اونام مهم نیست

دکتر درست گفت، من رشتم مهندسی مکانیکه ولی برنامه نویس بودم، با هردوتا رشته کار کردم و الان در حال حاضر با مکانیکم اومدم سر کار ولی با اون دانش کامپیوتری که داشتم یه پوزیشن دیگه هم توی شرکت گرفتم و الان یکم بیشتر حقوق میتونم بگیرم.

انتخاب رشته و شهر دانشگاهیتون مثل انتخاب یه وسیله‌ست که میخواید بخریدش، تا قبل از خرید کلللی وسواس به خرج میدید که ایوای اگه نشه چی اگه خوب نباشه چی، بعدش که میخرید و به نسبت خوب بود میفهمید اون همه وسواس چرندی بیش نبوده. از هرکی که این مسیر رو طی کرده بپرسید 99.99 درصدشون میگن اونقدری مهم نبوده که کجا درس خوندن. البته که رشته مهمه، ولی واقعا شهرش مهم نیست. برید دنبال علایقتون.

دانشجوی پزشکی بودن:

بچه‌ها شما با کنکور می‌خواید دکتر شید نه برید دکتر.

وای تروخدا بهشون بگو تو کنکور به خودشون آسیب نزنن من به شدت درسم خوب بود و مشاور و مدیر مدرسه و اساتیدم منتظر رتبه‌ی خیلییییی درخشانی ازم بودن وامی آزمونا همیشه رتبه میاوردم ولی انقدر خودمو تو فشار گذاشتم که تهش روز کنکور یر جلسه نرفتم سه سال قرص اعصاب خوردم تهش پزشکم بهم گفت باید رها کنی

من ریدم تو مشاور کنکورا که فقط گوه میزنن تو حال و روز بچه ها. دوستان من نه مشاورم نه هیچ آدم خاصی، ولی بهتون قول میدم حال جسمی و روحیتون از همه چیز مهم تره، شما بعد از اتمام کنکور میفهمید چه بلایی سر روانتون اومده، اینقد به خودتون زیادی سخت نگیرید. (اگرم خواستید بگیرید به من چه). درسته که دانشگاه شهر خوب و پایتخت خیلی کول و باحاله، ولی خب مگه چندتاتون قراره برید اونجا؟ مگه چند درصد از آدمای دنیا توی دانشگاه تاپ درس خوندن؟ چند درصدشون صددرصد موفق بودن؟ چند درصدشون ایلان ماسک و انیشتین و .. شدن؟ بچه ها قرار نیست در آینده همتون یه صفحه ویکی پدیا به اسم خودتون داشته باشید. بفهمید قراره زندگی کنید نه پاره کنید خودتون رو. البته درک میکنم فشار کنکور رو، هم خونواده هم اقوام هم هزارتا سر خر دیگه که فضولی میکنن. ولی خب برای خودتون حداقل فشارش رو کم کنید. من زمانی که کنکور داشتم تقریبا هیچی درست درمون درس نخوندم، یه دانشگاه متوسط قبول شدم و الانم خداروشکر دارم از زندگیم لذت میبرم. اگه شریف یا امیرکبیر قبول شده بودم هیچ فرقی توی حس و حال الانم نداشت (فقط شاید یه سری تجربیات متفاوت از الان داشتم که طبیعیه). چیل دوستان.

من ریدم تو مشاور کنکورا که فقط گوه میزنن تو حال و روز بچه ها. دوستان من نه مشاورم نه هیچ آدم خاصی، ولی بهتون قول میدم حال جسمی و روحیتون از همه چیز مهم تره، شما بعد از اتمام کنکور میفهمید چه بلایی سر روانتون اومده، اینقد به خودتون زیادی سخت نگیرید. (اگرم خواستید بگیرید به من چه). درسته که دانشگاه شهر خوب و پایتخت خیلی کول و باحاله، ولی خب مگه چندتاتون قراره برید اونجا؟ مگه چند درصد از آدمای دنیا توی دانشگاه تاپ درس خوندن؟ چند درصدشون صددرصد موفق بودن؟ چند درصدشون ایلان ماسک و انیشتین و .. شدن؟ _ *بچه ها قرار نیست در آینده همتون یه صفحه ویکی پدیا به اسم خودتون داشته باشید. *_ بفهمید قراره زندگی کنید نه پاره کنید خودتون رو. البته درک میکنم فشار کنکور رو، هم خونواده هم اقوام هم هزارتا سر خر دیگه که فضولی میکنن. ولی خب برای خودتون حداقل فشارش رو کم کنید. من زمانی که کنکور داشتم تقریبا هیچی درست درمون درس نخوندم، یه دانشگاه متوسط قبول شدم و الانم خداروشکر دارم از زندگیم لذت میبرم. اگه شریف یا امیرکبیر قبول شده بودم هیچ فرقی توی حس و حال الانم نداشت (فقط شاید یه سری تجربیات متفاوت از الان داشتم که طبیعیه). چیل دوستان.

این پیام رو یکی از بچه ها توی کانال بله فرستاده: سلام خسته نباشید چه رشته ای خوندید کدوم دانشگاه و اینکه الان چه شغلی دارید می‌خوام بدونم که اگه رشته و دانشگاه تاپ قبول نشم همون‌طور که مشاورم گفته بدبخت میشم یا میشه تو دانشگاه هایی مثل شیراز و مشهدم شغل خوب پیدا کرد ببخشید یذره افسرده بودم کانال شمارو چک کردم مجبور نیستین جواب بدین

الان مدیر نمی‌دونه ازم تشکر کنه یا بهم فحش بده؟

مهندس با تحقیق و تفحصش در شرکت تونست 5 میلیون از هزینه ها کم، و 15 میلیون هزینه بتراشه. (به من چه نرم افزار آپدیت نیست)

در نهایت شبتون بخیر و باشرف🙏🏾.