𝐏𝐢𝐍𝐞𝐀𝐩𝐩𝐥𝐄

کاش میشد وقتی چشام بستن ، اشکام راهشونو پیدا نکنن.

اگه گذاشتی ناراحت و با سردرگمی بخوابم ؛ یعنی دوسم نداری.

Day 49 به من آناناس بدهید

دوست داشتن یه مجموعه رفتاره نه یک کلمه.

برای آدمایی که دوستشون دارم ؛ غرورمو برای نگه داشتنشون میشکنم و دروغاشونو باور میکنم.

اگه از اتفاقای روزت برام بگی؛ بهم ویس بدی؛ برام از کارایی که انجام میدی ویدئو مسیج بگیری؛ بهم زنگ بزنی؛ باهام ویدئو کال بگیری؛ تو تنها آدمِ امنِ زندگیِ منی.

یسری چیزا وقتی قشنگن که بدون درخواست انجام بشن، نه وقتی خودت میگی.

قرار بود رفتار هایِ سردِ بقیه رو جبران کنی؛ رفتارِ خودت سرد تر شد.

از نظر من هیچوقت آدما نمیتونن همزمان تو یه جایگاه باشن.

از رفتار جدیدت گله‌ای ندارم ، ولی دیگه جایگاه قبلی و نداری و بعد تو هیچکس نمیتونه داشته باشه.

Day 48 به من آناناس بدهید

نمی‌دانم چرا تحمل جمعیت را ندارم. چرا تحمل زندگی فامیلی را ندارم. آنقدر به تنهائی خودم عادت کرده‌ام که در هر حالت دیگری خودم را بلافاصله تحت فشار و مظلوم حس می‌کنم. تا دور هستم دلم می‌خواهد نزدیک باشم و نزدیک که می‌شوم می‌بینم اصلاً استعدادش را ندارم .

داستانِ زندگیم اونجایی خراب شد که گفتم؛ کاش میرفتم هنرستان.