-مَخیله‌های‌ذهن؛

یادمه یه بار رفته بودم خونه شون و رفتیم بیرون که واسه یکی از دوستامون کادو بگیریم و از کنار گلخونه ای رد شدیم که گل های خیلی قشنگی داشت حنا رفت تو مغازه سبزی فروشی که چیزی بگیره و منم از گل های کنار مغازه عکس گرفتم و قول دادم موقع قبولی مون واسه جفت مون از اون گل ها بگیرم و ببرم اخه من گل داوودی خیلی دوست دارم گل های صورتی هم اون موقع به چشمم خیلی قشنگ اومدن:) اخرش گل داوودی رو گرفتم ولی نه برا خودش برا مراسم مامانش و این داره قلبمو تیکه تیکه میکنه داره یه قسمت از وجودمو به شدت میسوزونه کاش فرصت هامونو قدر بدونیم گل ها رو زودتر از برنامه مون بگیریم و بیشتر به هم سر بزنیم ، بیشتر همو بغل کنیم و بیشتر باهم راجب احساساتمون صحبت کنیم:) حالم خوش نیست اصلا هم خوش نیست تو این وضعیت حتی کتابم نمیتونه حالمو خوب کنه فقط نیاز دارم خدا خودش حنا رو بغل کنه هم حنا رو هم منو من قلبم سوخته از عذاب وجدان روزهایی که پیشش نبودم امیدوارم خدا خودش تسکین دهنده قلب هامون باشه؛