𝗼𝘃𝗲𝗿𝘁𝗵𝗶𝗻𝗸

‏همیشه اونی که از نظر درونی بهمون نزدیکه از لحاظ جغرافیایی دورترینه، امیدوارم این جمله رو درک نکنین.

‏نه اونقدر خستم که بخوابم، نه اونقدر نیستم که نخوابم، نه چیزی برای گفتن هست و نه چیزی برای نگفتن، انگار که بین خطوط ناپیدای حس‌هات راه بری فقط.

به مرور میفهمی چقدر اضافی ای

زندگیم هر روز داره " تازه کجاشو دیدی، این که چیزی نیست"تر میشه‌

به وقتش که نباشید، دیگه بود و نبودتون فرقی نمیكنه.

پایسیز، تا آخر هفته یه پیام یا اتفاق سوپرایزکننده بهت میرسه.

چرا اونی که همیشه باید درک میکرد من بودم؟ چرا نگفتم گند زدید به زندگیم؟ چرا نگفتم حالم ازتون به هم میخوره؟ چقدر فشار آوردم به دهنم که جای فریاد لبخند بزنه، من تیکه پاره کردم شخصیت خودم رو که احترامشون خط برنداره، اون‌ها بدهکار من شدن و من پیش خودم ضمانتشون رو کردم که کار به تلافی نکشه، من نتونستم ببخشم فقط خودم رو زدم به فراموشی اگه تسویه میکردم تصفیه میشدم ولی نکردم ریختم تو خودم انقدر ریختم توی خودم که الان سه قلو باردارم، یه قل خشم، یه قل نفرت، یه قل هیاهو.

پایسیز، عشق و موفقیت می‌تونن همزمان توی زندگیت وجود داشته باشن.

پایسیز، رویاهات بیشتر از حواس پرتیا نیاز به توجه دارنا.

پایسیز، چرا این‌قدر خودت رو از بقیه دور کردی؟