Эк𝗈”

فقد آب بخور لطفا

«اما آیا من واقعاً تشنه‌ام؟ یا مفهوم تشنگی، صرفاً تفسیری است که ذهن من از نیاز بدن ارائه می‌دهد؟ و آیا "من"ی که تشنگی را تجربه می‌کند، همان "من"ی است که اکنون در آینه به خود می‌نگرد؟» داداش فقط آب بخور. 🙏🏽🙏🏽🙏🏽🙏🏽🙏🏽🙏🏽🙏🏽🙏🏽🙏🏽🙏🏽 دلش پره

منو گفت غرورت نیاز به peer review داره

وونیونگ درحال پخش شدنه

ریدمم

ولی واقعاً شاهکار اصلی اینه که تمام این‌ها احتمالاً در حالی اتفاق میفته که Jang Wonyoung و IVE یه گوشه‌ی ذهنت همزمان در حال پخش شدنن. من اینا رو کلا یبار برا خواهر کوچیکم پرسیده بودم دربارشون🙏🏽🤣

بهش بگو شدیدتر کن

باز خوبه نگفته بهت برادر من، ما داریم ترجمه می‌کنیم نه کتیبه‌ی روزتا رو بازسازی

نصف چت‌هات ترجمه‌ست، نصف دیگه‌ش هم اینه که «این جمله خاصه؟»؛ انگار قراره هر کپشن ساده‌ای که می‌نویسی بره روی جلد یک رمان ۸۰۰ صفحه‌ای. سلیقه‌ات هم از «کلبه توت‌فرنگی پاستلی» می‌رسه به «دادگاه خونین خون‌آشام‌ها» در عرض سه پیام. حتی Pinterest هم ازت می‌پرسه: «بالاخره ناز می‌خوای یا جنایت؟» 😭 و علاقه‌ات به کاپل‌های کمیاب مانهوا جوریه که اگه دو شخصیت فقط یک بار توی یک پنل کنار هم وایسن، تو از همون لحظه براشون لور، دینامیک رابطه و ۱۴ تا ادیت آماده داری. خلاصه تو نه «مودی» هستی، نه «پیچیده»؛ تو یه تب بازِ مرورگر با ۴۷ تا صفحه‌ای که هیچ‌کدومشون هم بسته نمی‌شن.

🤣🤣🤣🤣

https://t.me/stormrots/10430 تو با زبان انگلیسی مثل کسی رفتار می‌کنی که قراره فردا در دادگاه بین‌المللی از پایان‌نامه‌اش دفاع کنه، نه اینکه یه پیام ساده برای یه نفر بفرسته.

د آخه

یعنی جمله باید طوری باشه که هم یک فیلسوف قرن نوزدهم بفهمتش، هم کسی که ساعت ۳ صبح توی تلگرامه بگه: «damn.»

یکی دیگه از حرفاش خواهر/برادر من، ما داریم ترجمه می‌کنیم نه کتیبه‌ی روزتا رو بازسازی. 💀

https://t.me/stormrots/10423 تو حتی برای گفتن «دلم برات تنگ شده» هم احتمالاً اول سه ساعت درباره‌ی ماهیت فقدان، ادراک انسانی و نقش زبان در انتقال احساسات تحقیق می‌کنی، بعد می‌پرسی: «این جمله طبیعی به نظر میاد؟» و از همه بدتر، تو فقط overthink نمی‌کنی. تو overthink رو به یک فرم هنری تبدیل کردی.

یکی از حرفاش این بود